ตอนที่ 667
บทที่ 667 ฉันต้องการผู้หญิงคนนี้
October 31, 2026
บทที่ 667 ฉันต้องการผู้หญิงคนนี้
“คุณมองเห็นใครกันแน่？”
บุริศร์เห็นท่าทางหน้านิ่วคิ้วขมวดของนรมน จึงอดถามออกมาไม่ได้
นรมนรีบตอบด้วยภาษามือ“มายด์ค่ะ ฉันเห็นมายด์！แต่วิ่งตามมาตรงนี้ก็หายไปแล้ว”
“มายด์？”
บุริศร์แปลกใจไม่น้อย
หลังจากรามิลตายไป บุริศร์ก็ไม่ได้ไปสนใจว่าเขาจะมีความเกี่ยวพันกับใครอีก ตอนนี้ได้ยินนรมนพูดถึงมายด์ ก็อดมึนงงไม่ได้
นรมนพยักหน้า
“มายด์มาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร？ ก็ใช่นะ ที่นี่คือบ้านของพวกเขา เธออยู่ที่นี่ก็เป็นเรื่องปกติ คุณจะไล่ตามเพื่ออะไร？”
นรมนอึ้งไปทันที
เพื่ออะไร？
เธอเองก็ไม่รู้แน่ชัด
เพียงแค่เมื่อมองเห็นมายด์ก็วิ่งไล่ตามอย่างไม่รู้ตัว บางทีในใจของนรมน ยังอยากทำอะไรสักอย่างเพื่อรามิล
“เอาล่ะ บังเอิญได้เจอกันถือเป็นวาสนา ถ้าไม่ได้เจอกันก็เป็นสิ่งที่โชคชะตากำหนดไว้แล้ว พวกเรายังต้องรีบ รถติดอยู่ตรงนั้นจะกีดขวางการจราจรได้ รีบไปก่อนเถอะ”
คำพูดของบุริศร์ทำให้นรมนสองจิตสองใจ จากนั้นจึงพยักหน้า ถึงจะเดินกลับไปกับบุริศร์
เมื่อเดินผ่านปากทางเข้าซอยหนึ่ง นรมนได้ยินเสียงขอความช่วยเหลืออย่างกะทันหัน และเสียงนั้นมีความคุ้นเคยมาก
เห็นได้ชัดเจนว่าบุริศร์เองก็ได้ยิน
ทั้งสองสบตากัน รีบวิ่งตรงไปที่เสียงนั้น
บริเวณท้ายซอย มีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งเตะต่อยผู้ชายสี่คนที่ล้อมรอบอยู่
นรมนเห็นว่าเด็กผู้หญิงคนนั้นคือมายด์！
“หยุดเดี๋ยวนี้นะ！”
บุริศร์ตะโกนออกไปอย่างโมโห
ผู้ชายสี่คนหันกลับมา เมื่อเห็นว่าเป็นนรมนกับบุริศร์ก็นิ่งไปสักพัก จากนั้นกล่าวอย่างอำมหิต“ไสหัวไปซะ ถ้ายังมาแส่เรื่องคนอื่นอีก รับรองว่าจะทำให้พวกแกออกไปจากที่นี่ไม่ได้แน่！”
นรมนถีบเข้าไปทันทีด้วยความโมโห ถีบเข้าตรงกลางอกของคนคนนั้นพอดี
คนอื่นเห็นนรมนลงมือ ก็ตะโกนสาปแช่งไปทางนรมน
มายด์ตกใจเมื่อเห็นนรมนกับบุริศร์ เพียงแต่เมื่อเห็นพวกเขาพัวพันอยู่กับผู้ชายเหล่านี้ เธอปีนขึ้นอย่างรวดเร็วและรีบหนีไป
นรมนอยากจะเรียกเธอเอาไว้ แต่ถูกคนห้อมล้อม
บุริศร์ก็จัดการสองคนนั้นอย่างรวดเร็ว
ในไม่ช้า ทั้งสองก็ทำให้ผู้ชายทั้งสี่คนลงไปนอนบนพื้น เมื่อกำลังคิดจะถามพวกเขาว่าทำไมต้องทำร้ายมายด์ ผู้ชายในตอนแรกเริ่มก็รีบพูดขึ้นมาว่า“พวกพี่ไว้ชีวิตด้วยเถอะ！พวกเราก็ไม่ได้ตั้งใจ เด็กผู้หญิงคนนั้นขโมยของของพวกเราไป และยังทำผิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า พวกเราโมโหจริงๆ ”
ขโมยของ？
นรมนชะงักงันอย่างอดไม่ได้
บุริศร์ก็สงสัย
“พูดให้เข้าใจหน่อยสิ เธอเป็นแค่เด็กผู้หญิงคนหนึ่งจะขโมยอะไรได้？”
“ขโมยผงแร่ทองในทรายของพวกเราไป ถึงแม้ผงแร่ทองในทรายจะไม่มีราคา แต่ไม่ว่าอย่างไรมันเป็นราคาต่ำสุดที่พวกเราซื้อเข้ามา เด็กผู้หญิงคนนี้ขโมยไปสองครั้ง พวกเราโมโหจริง ๆ ”
ได้ยินผู้ชายตอบเช่นนี้ นรมนกับบุริศร์เงียบไป
“อย่าคิดว่าเธอไม่อยู่แล้วจะพูดจาเหลวไหลได้นะ ถ้าฉันรู้ว่าพวกนายกำลังโกหกฉัน……”
“เปล่านะครับ เปล่าจริง ๆ ถ้าไม่เชื่อพวกคุณสามารถไปถามแถวนี้ดูได้ คนละแวกนี้ต่างรู้กันหมด เด็กผู้หญิงคนนี้ขโมยทุกอย่าง ทุกคนต่างโมโหอย่างยิ่ง แต่เธอเป็นเด็กกำพร้า ขโมยของไปขาย ขายเอาเงินมาซื้อของกิน พวกเราไม่ได้ต้องการของคืน ทำได้เพียงทุบตีเพื่อระบายความโกรธ”
ได้ยินผู้ชายพูดเช่นนี้ บุริศร์กับนรมนสบตากัน จากนั้นถามว่า“นายรู้ไหมว่าเธอพักอยู่ที่ไหน？”
“เธอไม่มีที่อยู่อาศัยที่แน่นอน แต่พวกคุณสามารถไปสุสานวีรชนที่อยู่ไม่ไกลได้ บางทีอาจจะเจอเธอ”
ได้ยินผู้ชายพูดเช่นนี้ บุริศร์กับนรมนจึงปล่อยตัวผู้ชายไป
“สิ่งของที่เธอขโมยราคาเท่าไหร่？”
นรมนเอ่ยถามด้วยภาษามือ บุริศร์จึงรีบแปล
ผู้ชายทั้งสี่คนมองพวกเขา และตอบเสียงเบาว่า“ ไม่มากหรอก แค่ร้อยกว่าหยวน”
“นี่คือหนึ่งพันหยวน พวกเราคืนให้แทนเธอ”
บุริศร์ส่งเงินให้ผู้ชาย และให้พวกเขาไปได้
เขามองนรมน ถามว่า“ ตอนนี้พวกเราต้องไปตามหามายด์เหรอ？”
นรมนพยักหน้า ตอบด้วยภาษามืออย่างอึดอัด“ ไม่แก้ปัญหาเรื่องของเธอ ฉันเที่ยวต่อไปไม่ลงหรอก”
“ตามใจคุณเลย！”
บุริศร์ลูบศีรษะของนรมน กล่าวด้วยรอยยิ้ม“เพียงแต่พวกเราต้องเคลื่อนย้ายรถไปด้านข้างก่อน มิฉะนั้นจะถูกคนลากไปได้
“ค่ะ”
นรมนรอบุริศร์อยู่ที่เดิม บุริศร์ไปขับรถมาที่นี่
ทั้งสองคนอ้างอิงตามคำพูดของผู้ชาย ขับมาที่สุสานวีรชนทันที
หลังจากนรมนกับบุริศร์ลงจากรถ ก็เดินไปตามขั้นบันได ในความเป็นจริงทั้งสองสามารถคาดเดาได้ว่ามายด์จะไปที่ไหน
สีหน้าของบุริศร์ยิ่งโศกเศร้า
“เดินขึ้นไปอีกสามชั้นจะถึงสุสานของตรินท์ จะว่าไปผมก็ไม่ได้มาห้าปีแล้ว”
นรมนก็รู้สึกกดดัน
ถ้าตอนแรกไม่ใช่เพราะเขาละทิ้งตนเองช่วยธรรศเข้าสู่กลุ่มอาชญากร บางทีธรรศอาจจะเจอกับเรื่องอันตราย เห็นแก่บุญคุณที่เขามีต่อตระกูลทวีทรัพย์ธาดา นรมนรู้สึกว่าตนเองก็ควรจะมาจุดธูปไหว้ตรินท์
เมื่อทั้งสองมาถึงหน้าสุสานของตรินท์ ก็มองเห็นมายด์อยู่ตรงนี้ตามที่คาดเอาไว้
สำหรับการมาของพวกเขา มายด์แปลกใจไม่น้อย เพียงแต่ก้มหน้าลงอย่างรวดเร็ว
หน้าสุสานของตรินท์วางดอกไม้สดและเหล้าเอาไว้ แถมยังมีผลไม้สดจำนวนหนึ่งด้วย ดูเหมือนกับเพิ่งจะซื้อกลับมา
นรมนขอบตาแดงทันที
เพราะสุสานของตรินท์สะอาดเอี่ยม ไม่มีฝุ่นสักนิดเดียว รูปภาพด้านบนก็เช็ดจนแวววับ