บทที่ 671 ใส่ใจสิ่งที่คุณพูดด้วย อย่าพูดเรื่องใหญ่หรือเรื่องไม่สมจริง

บทที่ 671 ใส่ใจสิ่งที่คุณพูดด้วย อย่าพูดเรื่องใหญ่หรือเรื่องไม่สมจริง

ทันใดนั้นบุริศร์ก็หลงใหลรอยยิ้มนรมนแล้ว

เธอไม่เพียงแต่ไม่โกรธ แถมยังยิ้มให้ตนด้วย?

บุริศร์รู้สึกว่าตอนนี้เป็นช่วงเวลาที่ดีงามจริงๆ ดอกไม้นับพันบานออก ทั้งร่างและจิตใจกำลังล่องลอย

นรมนฉวยโอกาสเวลานี้แอบบิดบุริศร์อย่างรุนแรงหนึ่งที

“โอ้!”

บุริศร์ทำเสียงอู้อี้ แต่สีหน้ามีชีวิตชีวาเล็กน้อย แต่ไม่ได้มีการตอบสนองอื่นๆ

นลินมองดูพวกเขาจีบกันต่อหน้าตนเอง โกรธจนหน้าอกกระเพื่อมขึ้นลง แต่ก็พยายามเต็มที่ในการระงับความโกรธของตัวเอง พูดขณะทำหน้ายิ้ม “ประธานบุริศร์ คุณนายบุริศร์ เราเข้าไปกันเถอะ พวกเขารอนานแล้ว”

เมื่อเธอเรียก “คุณนายบุริศร์” นรมนถึงขนาดได้ยินเสียงขบฟัน

แต่ยิ่งนลินเป็นแบบนี้ นรมนก็ยิ่งรู้สึกมีความสุข

ในที่สุดบุริศร์ก็รู้สาเหตุว่าทำไมนรมนผิดปกติแบบนี้ แต่เขาก็ไม่ได้สนใจ ตราบใดที่นรมนอารมณ์ดีก็พอแล้ว

“ไปกันเถอะ เราเข้าไปดูหน่อย ก็ถือว่าเป็นการเที่ยว กินอาหารจานพิเศษ คุณชอบผลไม้และอาหารที่นี่มากที่สุดไม่ใช่เหรอ? เราเข้าไปชิมกันหน่อยไหม?”

นรมนพยักหน้า

บุริศร์ไม่ได้มองนลินเลย พานรมนเดินเข้าไปทันที

นลินอยู่ด้านหลัง ดวงตาคู่นั้นแทบรอไม่ไหวอยากจะสับนรมนให้เป็นชิ้นๆ

“ประธานบุริศร์ ห้องส่วนตัวทางนี้”

ในที่สุดนลินก็ระงับความโกรธเคืองตัวเองไม่ไหว พาพวกเขาเข้าไปในห้องส่วนตัวระดับยอด

นรมนมองนลินด้วยสายตาตกตะลึง

การกระตุ้นแบบนี้สามารถอดทนได้ ดูเหมือนช่วงนี้นลินไม่ได้อยู่ไปวันๆ

เมื่อบุริศร์และนรมนเข้าไปในห้องส่วนตัว ชายสี่ห้าคนด้านในก็ยืนขึ้นพร้อมกัน

“ประธานบุริศร์! ช่างเป็นเกียรติจริงๆ เร็วๆๆ เชิญด้านใน”

มีผู้ชายอยากจับมือบุริศร์ แต่บุริศร์หลบ

“ขอโทษ”

บุริศร์ยิ้มจางๆ แต่ใครๆ ก็มองออกว่ารอยยิ้มเขามีความห่างเหิน

ผู้ชายอีกสองสามคนเห็นว่าเป็นแบบนี้ ก็รู้สึกกระอักกระอ่วนเล็กน้อย แต่ไม่นานพวกเขาก็เห็นนรมนข้างกายบุริศร์

นรมนหน้าตาสวยมาก พวกเขาก็จ้องมองตาเป็นมัน จนกระทั่งนลินเข้ามาแล้วกระแอมไอหนึ่งที พวกเขาถึงได้ถอนสายตาออก

“ประธานบุริศร์ นี่เลขาคุณเหรอ? สวยมากจริงๆ”

บุริศร์ยิ้มขณะที่พูดขึ้น “นี่ภรรยาฉัน”

ประโยคนี้ทำให้ทุกคนตกตะลึงทันที และในขณะเดียวกันก็มองไปทางนลิน

นลินก็กระอักกระอ่วนเล็กน้อยทันที

เธอไม่คิดว่าบุริศร์จะพานรมนมาด้วยกัน

ตอนที่เธอเอาเงินให้บริกรเพื่อให้เอาเบอร์ตัวเองใส่ลงไปในโทรศัพท์บุริศร์ เธอเดาว่านรมนเห็นแล้วต้องหึงและโกรธแน่นอน บางทีทั้งคู่อาจจะทะเลาะกัน แล้วบุริศร์ก็จะมาคนเดียว

เธอบอกคนพวกนี้ว่าตัวเองเป็นแฟนบุริศร์ แต่ตอนนี้บุริศร์บอกต่อหน้าทุกคนว่านรมนเป็นภรรยาเขา นลินรู้สึกตัวเองโดนตบหน้าเจ็บมาก

เผชิญหน้ากับสายตาอื่นๆ ที่จ้องมองมา นลินยิ้มอย่างกระอักกระอ่วนแล้วพูดขึ้น “ใช่ นี่คุณนรมนภรรยาประธานบุริศร์ แต่คอคุณนรมนไม่ค่อยดี พูดไม่ได้ ทุกคนอย่าถือสาเลยนะ”

ประโยคนี้พูดจบ แววตาอื่นๆ ที่มองนรมนก็เปลี่ยนไปทันที ดูเหมือนความประหลาดใจเมื่อครู่นี้ก็ลดลงมากในชั่วขณะหนึ่ง

บางคนถึงกับมองนรมนด้วยความสงสาร ราวกับจะพูดว่า ไม่แปลกใจที่บุริศร์จะมาหาผู้หญิงอื่นข้างนอก ที่แท้ภรรยาตัวจริงก็เป็นใบนี้เอง!

สีหน้านรมนไม่ค่อยพอใจ

เธอรู้ว่านลินจะไม่ทำให้ตนรู้สึกดี แต่ไม่คิดว่าจะแทงลึกแบบนี้ และเธอดันไม่สามารถคัดค้านอะไรได้ด้วย

สีหน้าบุริศร์ก็หนักอึ้งทันที

เขามองนลิน พูดขึ้นอย่างเย็นชา “ถ้านี่คือจุดประสงค์ที่คุณให้สามีภรรยาอย่างเรามา งั้นเป้าหมายคุณก็สำเร็จแล้ว ฉันกับนรมนไปก่อนนะ แต่นลิน ทางที่ดีคุณต้องรู้ไว้นะว่าตัวเองกำลังทำอะไร ผลลัพธ์ในการยั่วโมโหฉันคิดว่าเธอก็รู้นะ”

ประโยคนี้พูดแล้วทำให้ร่างนลินสั่นสะท้านอย่างช่วยไม่ได้

เธอจะลืมวิธีการของบุริศร์ได้อย่างไร?

ตอนแรกที่บุริศร์ไล่เธอไปก็ไม่ได้พูดจาอ่อนโยน และด้วยเหตุนี้ เธอถึงได้เกลียด ยิ่งอยากได้มันมากขึ้น

นลินรีบยิ้มพลางตบตัวเองและพูดขึ้น “ควรโทษฉัน โทษที่ฉันปากไวเกินไป แต่ที่นี่เป็นคนของตัวเอง ฉันเตือนทุกคนเฉยๆ ว่าอย่าทำให้พี่สาวอับอายไม่ใช่เหรอ?”

“นรมนเป็นลูกสาวคนเดียว อย่าเรียกมั่วๆ คุณไม่คู่ควร”

นรมนยังไม่ได้พูดอะไร บุริศร์ก็เอ่ยปากไปแล้ว แค่สิ่งที่พูดเกือบทำให้นลินอารมณ์เสีย

คนอื่นๆ เห็นฉากนี้ ในใจก็สงสัยเล็กน้อย ดูเหมือนที่นลินพูดจะแปลกๆ นะ

หนึ่งในนั้นชื่อชยนต์ก็เอ่ยปาก

“ประธานบุริศร์ เราอยากถามหน่อย ที่คุณมายูนนานเพราะสนใจการพัฒนาทางเราใช่ไหม? วางแผนจะลงทุนไหม?”

บุริศร์เห็นมีคนเอ่ยปาก ก็ไม่สนใจนลินแล้ว

เขาดึงเก้าอี้หนึ่งออกให้นรมนนั่ง จากนั้นตัวเองก็นั่งข้างเธอ แล้วพูดขึ้นเรียบๆ “ฉันไม่สนใจจะลงทุนกับพวกคุณ แต่ภรรยาฉันสนใจ ฉันก็เลยมาดู”

“อ๋อ งั้นเหรอ? ไม่ทราบว่าคุณนายบุริศร์สนใจโครงการอะไรที่นี่? เราเป็นคนของรัฐบาล ตราบใดที่คุณนายบุริศร์ลงทุน เราต้องสนับสนุนอย่างเต็มที่แน่นอน”

คุณชยนต์ดีใจอย่างคาดไม่ถึง รีบเอ่ยปาก

นรมนมองบุริศร์ ไม่ได้พูดอะไร แต่บุริศร์รู้ว่าเธออยากแสดงออกอะไร ก็เอ่ยปากพูดขึ้น “ภรรยาฉันค่อนข้างชอบการท่องเที่ยว เห็นว่าวิวทิวทัศน์และวัฒนธรรมของที่นี่ไม่เลว เลยตั้งใจจะมาพัฒนาการท่องเที่ยว ไม่ทราบว่าพวกคุณมีข้อเสนอดีๆ ไหม?”

พูดถึงตรงนี้ สีหน้าทุกคนก็เปลี่ยนไป มองไปทางนลินพร้อมเพรียงกัน