ตอนที่ 672
บทที่ 672 ยืมห้องน้ำอาบน้ำ
October 31, 2026
บทที่ 672 ยืมห้องน้ำอาบน้ำ
“คุณนายบุริศร์หมายความว่าไง?”
ชยนต์เห็นสีหน้าบุริศร์แปลกเกินไป รีบถามขึ้น กลัวว่านรมนจะเปลี่ยนใจ
บุริศร์กระแอมไอหนึ่งทีแล้วพูดขึ้น “ภรรยาฉันบอกว่าเราไม่ขาดเงิน นลินลงทุนไปเท่าไร เราก็จะลงทุนเพิ่มเป็นเท่าตัว”
คำพูดนี้ทำให้นลินโกรธจนหน้าเขียวทันที แต่นรมนยิ้มอย่างสง่างาม
ชยนต์ดีใจแน่นอน เขารับผิดชอบการท่องเที่ยวนี้ รีบพูดขึ้นว่า “โอ๊ยตาย คุณนายบุริศร์กล้าได้กล้าเสียจริงๆ”
“ฉันอยากให้เธอออกไปจากวงการอุตสาหกรรมท่องเที่ยวที่นี่ เท่าไรฉันก็จะจ่าย”
นรมนแสดงท่าทาง บุริศร์เป็นผู้แปล
นลินยืนขึ้นทันที จ้องมองนรมนอย่างไม่พอใจ พูดขึ้นทีละคำ “นรมน คุณอย่าทำเกินไปนะ อย่าใจร้ายเกินไป เว้นทางให้ถอยบ้าง คุณเด็ดขาดแบบนี้ ไม่กลัวจะเกิดอะไรไม่คาดคิดเหรอ?”
“คุณคิดว่าถ้าภรรยาฉันเกิดอะไรไม่คาดคิด คุณจะรอดไหม? นลิน ทางที่ดีก็สวดมนต์ขอให้ภรรยาฉันปลอดภัยดีกว่านะ ไม่งั้นจะไม่ปล่อยให้คุณใช้ชีวิตในยูนนานง่ายๆ”
สีหน้าบุริศร์เย็นชาทันที
นลินทำเสียงไม่พอใจ กระแทกประตูเดินออกไปด้วยความขุ่นเคือง
ชยนต์เห็นทุกคนทะเลาะกันจนเป็นแบบนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะพูดไกล่เกลี่ย “ประธานบุริศร์ คุณนายบุริศร์ พวกคุณดูสิ มีคนเยอะพลังก็ยิ่งมาก และนลินมาลงทุนที่นี่ ก็สร้างผลประโยชน์ให้กับเราจริงๆ ถ้าตอนนี้เราถอนเงินทุนเธอออกไป มันก็ไม่ได้มาตรฐานเกินไปหน่อย เราทุกคนรู้จักกัน ล้วนเป็นเพื่อนกัน อย่ามีปัญหากับเรื่องเงินดีไหม? ถอยออกมาคนละก้าว ทำตามที่คุณนายบุริศร์พูดในตอนแรก ผมก็คิดว่ามันดีมากแล้ว”
“คุณคิดงั้นเหรอ? แต่ภรรยาผมไม่พอใจนะ”
บุริศร์ยิ้ม พูดขึ้นอย่างสบายๆ “ก็จริง มาคุยกับลูกน้องอย่างพวกคุณก็ไม่มีประโยชน์ ฉันโทรหาผู้บังคับบัญชาพวกคุณเลยดีกว่า ฉันจำได้ว่าผู้บังคับบัญชาพวกคุณคือธามนิธิใช่ไหม?”
เมื่อชยนต์ได้ยินบุริศร์พูดชื่อผู้บังคับบัญชาของหน่วยงานท่องเที่ยวออกมาได้อย่างถูกต้อง ก็ตกตะลึงอย่างช่วยไม่ได้ จากนั้นก็รีบทำหน้ายิ้มขณะพูดขึ้น “ประธานบุริศร์ เรื่องนี้เรามาปรึกษากันอีกสักหน่อยดีกว่านะ คุณว่าโอเคไหม?”
“ได้!”
บุริศร์ก็รวดเร็วเช่นกัน
คนอื่นๆ รีบเรียกบริกรมาเสิร์ฟอาหาร แต่บุริศร์หยุดไว้
“ไม่ต้อง ฉันจะพาภรรยาฉันออกไปเดินข้างนอก”
บุริศร์พูดจบ ก็พานรมนออกไป
คนอื่นเห็นว่าตัวเองออกไปแล้ว ก็จากไปกันทีละคน
หลังจากนรมนและบุริศร์ออกมา เธอรู้สึกสบายใจขึ้นมาก ได้เห็นใบหน้าโกรธเกรี้ยวของนลิน ก็มีความสุขจริงๆ
บุริศร์หน้าเธอสดชื่นมีความสุข ก็ยิ้มขณะพูดขึ้น “มีความสุขเหรอ?”
“อืม คุณว่าถ้านลินถอยออกไปจริงๆ คุณจะให้ฉันลงทุนจริงไหม?”
นรมนแสดงท่าทางถามขึ้นอย่างรวดเร็ว
“แน่นอนสิ”
ท่าทางเอาอกเอาใจของบุริศร์ทำให้นรมนตกตะลึงเล็กน้อย จากนั้นก็หันหน้าหนี
“เป็นอะไรอีก? คุณก็รู้ว่าฉันไม่สนใจเรื่องเงิน แค่คุณมีความสุข ใช้เงินสักหน่อยจะเป็นอะไร”
นรมนพยักหน้า
ทั้งสองคนเดินบนถนนตามใจชอบ เห็นเหมือนตลาดข้างถนนอยู่ไม่ไกล นรมนก็เกิดความสนใจขึ้นมาทันที
บุริศร์เห็นเธอเป็นแบบนี้ ก็ไม่รอให้นรมนพูดอะไร ก็พานรมนเดินไป
ที่นี่คือตลาดขายหินหยก ในนี้มีสิ่งประดิษฐ์ขนาดเล็กมากมาย หยกแข็งมีค่อนข้างมาก แต่สีและส่วนหัวไม่สม่ำเสมอกัน
บุริศร์ไม่ชอบสินค้าคุณภาพต่ำเหล่านี้อย่างแน่นอน
“ถ้าคุณชอบ ฉันจะพาคุณไปดูที่ตลาดขายหินหยกที่ดี”
“ไม่ต้อง ที่นี่ก็มีเสน่ห์ของมัน”
นรมนยิ้ม เดินเล่นตามใจชอบ
เธอดูทุกแผง จากนั้นก็คุยกับเจ้าของแผงสักหน่อย ถึงจะลำบากนิดหน่อย แต่ก็มีความสุขมาก
บุริศร์เห็นหน้าเธอยิ้มอย่างเบิกบานใจ ทันใดนั้นก็รู้สึกอิ่มเอมใจ
ทั้งคู่เดินเล่นกันสักพัก นรมนก็ยังสนใจไม่ลด
บุริศร์พูดเสียงทุ้ม “เอาเงินมาลงทุนที่นี่ไหมล่ะ คุณจะได้เห็นหินหยกพวกนี้ทุกวัน”
“ไม่เอา ฉันชอบเดินเล่นแบบนี้”
นรมนยิ้มขณะพูดขึ้น
ทั้งสองเจอศาลาหนึ่งก็นั่งลง
บุริศร์เห็นนรมนเหงื่อแตกเต็มศีรษะ ก็พูดด้วยเสียงอ่อนโยน “คุณนั่งพักตรงนี้ก่อน ผมจะไปซื้อผลไม้กับน้ำให้คุณ”
“โอเค!”
นรมนพยักหน้า
หลังจากบุริศร์ออกมา นรมนก็เห็นปู่หลานคู่หนึ่งกำลังหยอกล้อกัน แบบนั้นช่างอบอุ่นจริงๆ
ทันใดนั้นเธอก็รู้สึกว่าหลังจากพระอาทิตย์ใกล้ลับฟ้า ภาพอันอบอุ่นนี้ช่างอบอุ่นมาก ถ้าเป็นไปได้ เธอหวังว่าตัวเองแก่ตัวไปเป็นแบบนี้ได้ก็ดี
และในตอนนี้ ในศาลาก็มีชายหนึ่งหญิงหนึ่งเข้ามา นั่งตำแหน่งข้างๆ นรมนทันที
“โอ๊ย เหนื่อยแทบตาย”
หญิงสาวพูดจาหวานหยาดเยิ้ม
นรมนไม่ได้พูดอะไร แต่เขยิบไปด้านข้างโดยไม่รู้ตัว
ในตอนนี้ ชายหนุ่มก็เดินมาตรงหน้านรมน พูดขึ้น “คุณ ไปนั่งข้างๆ”
นรมนตกตะลึง เธอมองซ้ายขวา ในศาลามีแค่เธอ คนที่ชายคนนี้พูดถึงก็คือเธอ
ในตอนนี้ หญิงสาวก็เอ่ยปาก
“เฮ้ คุณหูหนวกเหรอ? ให้คุณลุกออกไปไม่ได้ยินเหรอ? เห็นไหมว่าเรามากันสองคน?”
นรมนชะงักสักพัก ในใจก็รู้สึกอึดอัดมาก
ถ้าพวกเขาพูดจาดีๆ เธออาจจะหลบไปจริงๆ ก็ได้ ยังไงคู่รักก็ชอบนั่งด้วยกันอยู่แล้ว ไม่ใช่เธอไม่เคยเป็นวัยรุ่นมาก่อนสักหน่อย แต่สองคนนี้ไม่มีมารยาทเลยสักนิด แถมยังหยิ่งยโสเอาแต่ใจ แบบนี้ไม่อยากหลบให้พวกเขาจริงๆ
นรมนมองพวกเขา แสร้งทำเป็นไม่เห็น ไม่ได้ยิน แสดงเป็นคนตาบอดและหูหนวกอย่างสมบูรณ์