ตอนที่ 677
บทที่ 677 ถ้างั้นก็ตายไปด้วยกันเถอะ
October 31, 2026
บทที่ 677 ถ้างั้นก็ตายไปด้วยกันเถอะ
“นายหญิง นลินไม่ได้ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ เธอไม่ได้ขึ้นรถ ให้คนอื่นขับรถเธอออกไป ถ้าเป็นแบบนี้ เป็นไปได้อย่างมากว่าเรากำลังแหวกหญ้าให้งูตื่น”
กิมจิโทรมา นรมนตกตะลึงเล็กน้อย
ดูเหมือนนลินคนนี้ระวังตัวมาก
เธอวางโทรศัพท์ไป ส่งวีแชทหากิมจิ
“รู้แล้ว ให้คนของนายเฝ้าดูนลินต่อไป”
หลังจากส่งเสร็จแล้ว นรมนก็รีบส่งวีแชทหาบุริศร์
“คุณอยู่ไหน? นลินไม่ได้ขึ้นรถ คนที่ประสบอุบัติเหตุไม่ใช่นลิน คุณไม่ต้องไปแล้ว”
เมื่อบุริศร์เห็นวีแชทก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย
นลินไม่ได้ขึ้นรถเหรอ?
ถ้าอย่างนั้นแสดงว่าตอนนี้นลินรู้ข่าวแล้ว ไม่แน่ว่าอาจจะซ่อนตัวแล้ว และเป็นไปได้อย่างมากว่าจะส่งข้อความไปหาโศธัย ให้พวกเขาย้ายตัวมายด์
คิดถึงตรงนี้ บุริศร์ก็รีบส่งข้อความหานรมน
“คอยเฝ้าทางเข้าหมู่บ้านน้ำขาวไว้ให้ดี ไม่แน่พวกมันอาจจะเคลื่อนย้ายตัวมายด์ ถ้าเคลื่อนย้าย ตอนนี้ฉันจะกลับไปไม่ทัน คุณกับกิมจิพยายามช่วยเธอไว้ให้ได้”
นรมนพยักหน้า ให้บุริศร์รีบกลับมา
เธอเองก็ขมวดคิ้วแน่น
ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ที่นี่ไม่ใช่เมืองชลธี หลายๆ เรื่องไม่สามารถทำผิดกฎหมายได้
นรมนส่งวีแชทหาปัญญ์
“รู้จักตำรวจในยูนนานไหม?”
ปัญญ์คิดว่านรมนเกิดเรื่องอะไร ก็รีบถามขึ้น “คุณเกิดปัญหาอะไรเหรอ?”
“เปล่า มีบางเรื่องต้องการการช่วยเหลือจากตำรวจ แต่ระบบการจัดการทางนี้ค่อนข้างลำบาก เลยถามคุณก่อนว่ารู้จักคนทางนี้ไหม”
ได้ยินคำอธิบายนรมน ปัญญ์ก็โล่งอก
“ก็ยังดี การจัดการทางนั้นค่อนข้างลำบากจริงๆ โดยเฉพาะการจัดการบุคคลภายนอก พอดีเพื่อร่วมรบฉันคนหนึ่งมาจากกองกำลังตำรวจ เดี๋ยวฉันแนะนำเขาให้คุณรู้จัก คุณคุยกับเขานะ”
“ได้ ขอบคุณนะ”
“พี่นรมน ขอบคุณอะไร เอาของดีๆ กลับมาฝากฉันก็พอ”
ปัญญ์ยิ้มขณะที่ส่งวีแชทเพื่อนร่วมรบให้กับนรมน
เขากลัวว่าเพื่อนร่วมรบไม่รู้สภาพของนรมน รีบบอกสภาพของนรมนให้เพื่อนร่วมรบรู้สักหน่อย
เมื่อนรมนแอดเพื่อนร่วมรบ ทางนั้นก็ตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว
“ต้องการความช่วยเหลืออะไร? สาวสวย”
“หมู่บ้านน้ำขาวมีคนกักขังเด็กคนหนึ่งไว้ กักขังอย่างผิดกฎหมาย เราไม่สามารถเข้าหมู่บ้านได้ ตอนนี้มีความเป็นไปได้อย่างมากว่าพวกมันจะออกจากหมู่บ้าน และพาเด็กคนนั้นไปด้วย เลยหวังว่าจะได้รับการช่วยเหลือจากพวกคุณ”
นรมนรีบพิมพ์ข้อความ
เพื่อนร่วมรบรีบตอบกลับ “ได้ เราจะไปเดี๋ยวนี้ พวกคุณอย่าเข้าไปยุ่ง ทางนี้ถ้าเกิดสถานการณ์อะไร พวกคุณยุ่งแล้วจะเกิดปัญหามาก”
“โอเค ขอบคุณค่ะ”
“ไม่เป็นไร ฉันชื่อเวทัส ถ้าคุณมีเรื่องอะไรทางด้านนี้ก็มาหาฉันได้ตลอด ฉันกับปัญญ์อยู่ใกล้ๆ”
คำพูดเวทัสทำให้นรมนโล่งอก
เธอรู้ว่าตอนนี้ตัวเองกลับไปต้องไม่ทันแน่ๆ จึงรีบส่งวีแชทหากิมจิอีกครั้ง
“บอกคนของนาย คอยเฝ้าดูโศธัยคนพวกนั้นก็พอ อย่าลงมือ และอย่าขัดแย้งกับพวกมัน ถ้าพวกโศธัยจะออกจากหมู่บ้านน้ำขาว ก็ไม่ต้องขวาง ตามไปก็พอ และคอยรายงานเบาะแสพวกมันตลอดเวลา”
กิมจิตกตะลึงเล็กน้อย ตอบกลับ “ถ้าพวกมันหนีไปได้จะทำยังไง?”
“ฟังฉันก็พอ”
นรมนวางสายไป จากนั้นก็รีบออกจากโรงแรม ขับรถไปทางหมู่บ้านน้ำขาว
เธอขับรถออกไปได้ไม่นาน กิมจิก็ส่งข้อความมาบอกว่าโศธัยพาสองสามคนขับรถออกไปจากหมู่บ้านน้ำขาวแล้ว บนรถเหมือนมีมายด์ด้วย
นรมนให้พวกเขาติดตามจากระยะไกล และคอยรายงานตำแหน่งพวกมันตลอดเวลา
ทางด้านเวทัสได้รับข้อความจากนรมน ก็รีบพาคนเพื่อไปหยุดโศธัยและคนพวกนั้นระหว่างทาง
“ตรวจสอบตามปกติ! คนขับจอดรถไว้ข้างๆ เอาใบอนุญาตขับรถและใบขับขี่ออกมา ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือ!”
โศธัยตกตะลึงไปทั้งร่าง
ทางนี้ไม่ค่อยมีการตรวจสอบตามปกติ ที่นี่ก็ไม่ได้ใกล้เขตชายแดนจีน-พม่า เป็นแค่หมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่ง ทำไมถึงมีตำรวจมาตรวจสอบรถล่ะ?
แต่เขาไม่มีความกล้าที่จะปะทะ อย่างไรแล้วเขาไม่สามารถแบกรับข้อหาทำร้ายเจ้าหน้าที่ได้
“พี่ธัย ทำไงดี? มายด์เธอ……”
“หุบปาก!”
โศธัยเหงื่อแตกพลั่กไปทั้งร่าง
เขาเหลือบมองมายด์ พูดขึ้นอย่างโหดเหี้ยม “ฉันจะคลายเชือกให้แก เดี๋ยวห้ามพูดอะไรกันสักพักนะรู้ไหม? ไม่งั้นฉันเอาแกตายแน่!”
มายด์จ้องมองเขาอย่างดื้อรั้น
โศธัยเห็นเธอเป็นแบบนี้ ก็โกรธจนจะยกมือขึ้น แต่ถูกคนข้างๆ หยุดเอาไว้
“พี่ธัย มีตำรวจอยู่นะ”
“แกระวังตัวหน่อยนะ”
โศธัยปลดเชือกมายด์ออก จากนั้นก็โยนไปที่ใต้เบาะ มีชายสองคนประกบซ้ายขวามายด์ที่อยู่ตรงกลาง ให้เธอไม่สามารถออกไปได้
โศธัยยิ้มกว้างจอดรถ แล้วพูดกับเวทัสว่า “นี่เกิดอะไรขึ้นครับ? หมู่บ้านเล็กๆ ต้องตรวจสอบด้วยเหรอ?”
“หยุดพูดมาก รีบลงรถ!”
สีหน้าโศธัยเปลี่ยนไปแล้ว
ลงรถ?
ถ้าอย่างนั้นมายด์ก็ถือโอกาสวิ่งหนีได้สิ?
“รออะไร? หรือบนรถมีของอะไรที่ให้ดูไม่ได้? พวกนายไม่ได้ค้ายาใช่ไหม?”
เมื่อเวทัสพูดประโยคนี้ออกไป ขาของโศธัยก็สั่นสะท้าน
“คุณตำรวจ พูดซี้ซั้วแบบนี้ไม่ได้นะ เราเป็นพลเมืองดีปฏิบัติตามกฎหมาย”
“งั้นเหรอ? งั้นก็ลงมาให้เราตรวจสอบสิ”
สีหน้าเวทัสแน่วแน่ตลอดเวลา
หัวใจโศธัยเต้นตึกตักตลอดเวลา ทำได้แค่แข็งใจลงรถไป
เขาเห็นรถของกิมจิที่อยู่ไม่ไกลตามหลังมา จอดรถข้างๆ เพราะมีตำรวจตรวจสอบตามปกติ ก็ขมวดคิ้วอย่างช่วยไม่ได้
ถ้าไม่มีการปรากฏตัวของตำรวจ เดาว่าคนด้านหลังนั้นจะเข้ามาแย่งเด็กใช่ไหม? ถ้าอย่างนั้นอาจจะเป็นคนของนรมน?