ตอนที่ 692
บทที่ 692 ผู้หญิงคนนี้ใช้ได้จริงๆ
October 31, 2026
บทที่ 692 ผู้หญิงคนนี้ใช้ได้จริงๆ
“นิตา? ทำไมถึงเป็นเธอล่ะ?”
เจตต์กำลังจะเดินหนีด้วยความเซ็ง
นิตาก็รู้มาแค่ว่า นรมนจะหาคนมาสอนตนเอง แต่ไม่คิดว่าจะเป็นเจตต์
นายคนหน้าด้านหน้าทนคนนี้?
ล้อกันเล่นอยู่รึไง!
“ใช่สิ ฉันก็ไม่คิดว่าจะเป็นนาย? ประธานนรมนต้องคิดผิดแน่ๆ คนอย่างนาย จะทำอะไรได้? ไม่ได้ ฉันจะต้องโทรหาประธานนรมน เธอต้องโดนหลอกอยู่แน่ๆ”
นิตาพูดพลางโทรออกหานรมน เพียงแต่นรมนปิดเครื่องอยู่
ล้อเล่นกันอยู่รึไง นรมนก็ไม่ใช่คนโง่ รู้ว่าหลังจากที่พวกเขาเจอกันจะกลายเป็นยังไง เธอจะเปิดเครื่องให้พวกเขาโทรหาเธอไปทำไม?
“เฮ้อ ถ้ารู้ว่าเป็นนายนะ ให้ฉันหมื่นล้านก็ไม่มาหรอก”
เจตต์พูดยั่วโมโหนิตา
“หมื่นล้าน? เธอสำคัญตัวเองมากเกินไปรึเปล่า? คนหน้าด้านอย่างนายหน่ะเหรอ หมื่นล้าน? แค่สิบบาทก็ไม่มีคนเอานายแล้ว! ฉันจะบอกให้นะ อยู่ที่พวกฉันตรงนี้ นายก็เป็นแค่ของไร้ค่าเท่านั้น!”
นิตาพูดเสียดสีเจตต์
“ฉันจะบอกเธอให้นะ ว่าฉันไม่คิดจะตีผู้หญิง อย่าคิดว่าตัวเองเป็นลูกน้องของนรมนแล้วฉันจะไม่กล้า ลองพูดว่าฉันเป็นตัวไร้ค่าอีกดูสิ!”
“ตัวไร้ค่าตัวไร้ค่า! ทำไมล่ะ? ลองมาตีฉันสิ?”
นิตาไม่คิดว่าเจตต์จะกล้าทำอะไรเธอ
เธอท้าทายความอดทนของเจตต์
ตอนนี้ไม่มีนรมนอยู่ตรงนี้ เขาจึงเดินเข้าไป จับคอเสื้อของนิตา แล้วโยนเธอออกไป
นิตาถูกโยนออกไป ราวกับเป็นว่าวที่เขือกขาด
“โอ๊ย!”
จังหวะที่นิตาล้มลงกับพื้น สิ่งที่เธอเจ็บที่สุดไม่ใช่ก้น แต่เป็นศักดิ์ศรี!
หน้าตัวเมีย!
เธอนายหน้าด้านคนนี้โยนลงกับพื้น!
ถ้าหากใครรู้เรื่องนี้เข้า เธอจะยังหาแฟนได้ไหม?
“เจตต์ ฉันไม่มีทางยอมนายแน่ๆ!”
นิตาไม่สนว่าตัวเองจะเจ็บอีกต่อไป รีบลุกขึ้นมาแล้วพุ่งตัวไปทางเจตต์
ต้องบอกได้ว่า นิตาเป็นคนที่ใจสู้มาก
เจตต์ถูกเธอชนจนเซถลา
ผู้หญิงคนนี้นี่เหมือนกับวัวกระทิงเลย!
ทั้งแข็งแกร่ง และแรงเยอะ
ผู้หญิงควรจะอ่อนโยนไม่ใช่เหรอ?
ทำไมเธอคนนี้แรงเยอะแบบนี้?
เจตต์เบื่อหน่าย เขาไม่อยากจะลงไม้ลงมือกับเธอ
“เธออย่าเกินไปหน่อยเลย ไม่อย่างนั้นล่ะก็…”
“ฉันจะกัดนายให้ตายเลย!”
นิตาพุ่งเข้าไปกัดที่คอของเจตต์หนึ่งที
“โอ๊ยๆๆ! ยัยนี่เกิดปีจอรึไง? นี่! คอของฉัน! ปล่อย! นิตา ฉันจะเตือนเธอเลยนะ รีบปล่อยฉันเดี๋ยวนี้! ไม่อย่างนั้นฉันจะไม่เกรงใจแล้วนะ!”
เจตต์รู้สึกว่าคอของตัวเองถูกกัดจนจะขาดแล้ว
ยัยนี่เป็นหมาบ้ารึไง?
เขาพยายามจะผลักนิตาออก แต่มือของเขาดันไปถูกตรงที่ไม่ควรโดนเข้า
เจตต์อึ้งไปเล็กน้อย
อื้ม สัมผัสใช้ได้ แถมยังเด้งๆอีก
เขาเผลอบีบลงไปทีหนึ่ง
นิตาโมโหจนเลือดขึ้นหน้า
“บ้ากาม!”
เธอคายปากออก แล้วฟาดมือไปอย่างแรงตรงปากใหญ่นั้น
เจตต์ถูกตบเข้าอย่างจัง รู้สึกชาไปครึ่งหน้า เริ่มรู้สึกมีน้ำโหขึ้นมา
“นี่ ถ้าไม่ใช่นรมนมาขอร้องให้ฉันมาสอนงานเธอ เธอคิดว่าฉันอยากจะมาเจอผู้หญิงอย่างเธอเหรอ? ฉันขอเตือนไว้ก่อนเลยนะ ถ้าจะไปก็ไปเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นเธอต้องรักษาระยะห่างกับฉัน! แล้วก็ อย่ามาให้ฉันเจอเธออีก เธอใส่แมสปิดไว้ซะฉันจะได้ไม่ต้องเห็นหน้าอีก”
ถึงแม้ว่าเจตต์จะโมโหมาก แต่ยังพอมีสติอยู่บ้าง
เมื่อกี้เป็นเพราะพลั้งมือไปโดน
และนิตาตบเขากลับแล้วทีหนึ่ง ถือว่าเสมอกันแล้ว
ส่วนเจตต์นั้น นิตาโมโหจนแทบตาย แต่เมื่อเห็นหน้าของเขาที่บวมขึ้นมาแล้วนั้น คอก็เลือดไหลอาบ เธอจึงต้องหยุดลง
เธอไม่ได้ทำเพื่อใคร เป็นเพราะนรมนทั้งนั้น
เธอรู้ว่านรมนไม่ใช่ที่จะหลงเชื่อใครง่ายๆ ในเมื่อหล่อนส่งให้เจตต์มาสอนงานเธอ แสดงว่าเขาคงมีความรู้ไม่น้อยเลยทีเดียว
“ไม่อยากเห็นฉัน นายก็ใส่แว่นตาทำเป็นคนตาบอดไปสิ ทำไมต้องมาให้ฉันปิดหน้าด้วย? ฉันไม่ได้ป่วยซักหน่อย ทำไมจะต้องเชื่อฟังนาย? ฉันจะบอกนายให้นะ ถ้าไม่ใช่เพราะประธานนรมน ฉันไม่มีทางไปสิบสองปันนากับนายแน่นอน”
“เฮ้อ ที่เธอพูดมันก็ถูก ถ้าหากไม่ใช่เพราะนรมน ฉันก็ไม่สนใจจะไปกับเธอหรอก สายตาของฉันยังไม่ได้แย่ขนาดนั้น”
เจตต์และนิตาพูดเสียดสีกัน อย่างไม่มีใครยอมใคร
เจตต์แทบอยากจะโทรหานรมน ยกเลิกเรื่องนี้เสีย แต่ว่าเขาโทรหาตั้งนาน เธอก็เอาแต่ปิดเครื่อง!
หล่อนจงใจให้เป็นแบบนี้!
เจตต์โมโหมาก แต่ว่าช่วยไม่ได้ ใครอยากให้เขาตกลงนรมนไปล่ะ?
เขาและนิตาจึงออกเดินทางไปอย่างนั้น!
นิตาบอกว่าจะนั่งรถประจำทางไป แบบนี้ประหยัดเงินกว่า และถ้ามีค่าใช้จ่าย เธอยังต้องเบิกกับบริษัทอีก
เจตต์รู้สึกตลกมาก
“เธอล้อเล่นเหรอ? นรมนขาดเงินส่วนนี้รึไง? แล้วอีกอย่าง ฉันพาเธอไป ก็ต้องเป็นฉันขับรถ ฉันจ่ายค่าน้ำมัน ไม่ต้องให้คุณกลับไปเบิกกับบริษัทหรอก นั่งรถประจำทาง? ทำไมเธอไม่นั่งรถสาย11ไปเลยล่ะ?”
“สาย11? สาย11ไปไม่ถึงสิบสองปันนา”
นิตาตอบด้วยความงุนงง แทบจะทำให้เจตต์บ้าตาย
หล่อนเป็นคนยุคไหนกันนะ?
หรือเธอไม่รู้ว่ารถสาย11คือการเดินเท้า?”