บทที่ 708 เธออยู่ในสถานการณ์เลวร้ายมากใช่ไหม

บทที่ 708 เธออยู่ในสถานการณ์เลวร้ายมากใช่ไหม

“ใครวะ? มาอาละวาดแบบนี้ที่วิลล่าฟีนิกซ์ อยากตายเหรอ?”

ชนกกำลังหัวเสีย ตอนนี้ได้ยินเสียงรถเบรกก้าวร้าวแบบนี้ ก็โกรธจัดแน่นอน แต่เมื่อเขาออกมา เห็นว่าหลังจากรถจอดนิ่งแล้ว ร่างหนึ่งเปิดประตูลงมาจากรถ แล้วเดินมาหาเขาทันที

“เจตต์?”

ชนกตกตะลึงทันที หันตัวจะวิ่งโดยไม่รู้ตัว

เจตต์มาหาเขา จะให้เขาหนีไปได้อย่างไร?

มือข้างหนึ่งเขายึดเบาะหน้ารถเอาไว้ แล้วกระโดดไปตรงหน้าชนกอย่างแม่นยำ ลงมือโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง

“ประธานเจตต์ ฟังฉันอธิบายก่อน!”

ชนกเห็นเจตต์ก้าวร้าว ก็รีบหลบ อยากยื้อเวลาไว้ แต่เจตต์ไม่ให้โอกาสเขาเลย เอาหมัดกระแทกจมูกเขา

ความรู้สึกเจ็บแสบทำให้ชนกคร่ำครวญ ยังไม่ทันได้ตอบสนอง หมัดเจตต์ก็มาอีกครั้ง

เขาต่อยชนกเป็นกระสอบทราย

นึกถึงนิตาเลือดท่วมร่าง เขาก็เกิดอารมณ์ไม่พอใจด้วยความโกรธ

ถ้าไม่ใช่เพราะมีพี่ชายงูเจ้าถิ่น ธาวิณีจะไม่คำนึงถึงกฎหมายและศีลธรรมแบบนี้ไหม?

เขาคิดมาตลอดว่าความน่าเกรงขามของตัวเองก็พอแล้ว คิดว่าอยากดูพวกเขาทะเลาะกันภายในด้วยซ้ำ ค่อยๆ ทรมานชนกและธาวิณีจนตายช้าๆ เหมือนต้มกบในน้ำอุ่น แต่เขาไม่คิดว่าเพราะตัวเองอารมณ์ไม่ดี เพราะประมาท จนผลักให้นิตาตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้

ธาวิณีสมควรตาย ชนกยิ่งเลวร้ายจนให้อภัยไม่ได้ เขาเองก็ยากที่จะแก้ตัวว่าไม่ใช่ความผิดเขา

เขาจะเอาคืนทีละคน

คนรอบข้างก็มองอย่างทึ่มๆ

ตอนแรกชนกยังคร่ำครวญ ต่อมาก็ไม่มีเสียงแล้ว เหลือเพียงลมหายใจออก ลมหายใจเข้านั้นน้อยลง

ชนกผู้อาละวาดเอาแต่ใจ ก้าวร้าวเจ้ากี้เจ้าการหลายปีมาโดยตลอด ไม่คิดว่าวันนี้จะถูกซัดด้วยมือเปล่าจนเป็นแบบนี้ บอดี้การ์ดรอบๆ ก็ดี ลูกน้องก็ดี ใครจะกล้าเข้ามา?

ดวงตาเย็นชาของเจตต์กวาดไปเบาๆ ทุกคนถอยหลังหนึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว ไม่อยากยั่วโมโหดาวร้ายนี้

เห็นทุกคนทำตัวดี เจตต์ก็พูดอย่างเย็นชา “เวรกรรมเกิดจากเหตุ คนที่ฉันมาหาคือชนก แล้วก็ผู้ชายสองคนก่อนหน้านี้ที่ตามธาวิณีไปเฮงเทียนคลับมันเป็นใคร? ออกมา! อย่าให้ฉันหาทีละคนนะ ไม่งั้นนี่จะเป็นจุดจบของพวกแก”

ได้ยินเจตต์พูดแบบนี้ ทุกคนก็ตัวสั่น

“นั่นไม่ใช่คนของเราครับ เป็นคนของคุณชายพันเทพ”

“คุณชายพันเทพเป็นใคร?”

ตอนนี้เจตต์อยากจะขุดโพรงบนท้องฟ้า

“คุณชายพันเทพเป็นคนที่สนับสนุนเบื้องหลังประธานชนก มีอำนาจใหญ่โต ว่ากันว่ามีความเกี่ยวข้องบางอย่างกับชายแดน”

เจตต์ขมวดคิ้วเล็กน้อย พูดขึ้นอย่างเย็นชา “ใครมีรูปพวกมันสองคนบ้าง?”

“ผมมีครับ”

ชายคนหนึ่งที่ดูหนุ่มหน่อยก็ยื่นโทรศัพท์ตัวเองให้

“นี่รูปถ่ายผมกับพวกเขา พวกเขามาเล่นที่นี่บ่อยๆ คุณชายพันเทพส่งมาปกป้องธาวิณี”

ดวงตาเจตต์หรี่ลงเล็กน้อย ถ่ายรูปรูปภาพมา จากนั้นก็หันตัวเดินจากไป

สำหรับการจากมาของเขา ไม่มีใครกล้าห้าม ทำได้แค่ตะลึงงันมองชนกถูกทิ้งไว้เบาะหลังรถเหมือนหมาตาย จากนั้นก็ถูกเจตต์ขับรถเอาตัวไปแล้ว

“ต้องโทรหาคุณชายพันเทพไหม?”

มีคนพูดพึมพำ

ชายคนเมื่อครู่ที่ให้โทรศัพท์เจตต์พูดขึ้นเสียงทุ้ม “นายบ้าไปแล้วเหรอ? ภูมิหลังเจตต์คนนี้ต้องแข็งแกร่งมากแน่ ไม่งั้นจะเลือกมาวิลล่าฟีนิกซ์คนเดียวทำไม? ใครไม่รู้บ้างว่าประธานชนกเป็นงูเจ้าถิ่นที่นี่? นายดูเมื่อกี้เขาซัดคนโหดเหี้ยมมาก ถ้ามีใครบอกฉันว่าเขาเคยฆ่าคน ฉันก็เชื่อ ฉันว่าเราอย่าเดินลุยน้ำโคลนเลย รีบเก็บข้าวของไปกันเลยดีกว่า”

“จริงๆๆ เรารีบไปกันเถอะ”

คนรอบข้างก็ยอมรับข้อเสนอนี้เช่นกัน

ผ่านไปไม่นาน วิลล่าฟีนิกซ์ก็ไม่มีคนแล้ว

ถ้าชนกรู้ทุกอย่างนี้ อาจจะโกรธจนเป็นบ้าได้

เมื่อปารีสได้รับข่าวก็รีบมาวิลล่าฟีนิกซ์ คนที่เหลืออยู่มีแค่พวกพ้องบางคนที่ติดตามเขามาในช่วงแรก เห็นปารีสมา ก็รีบเอาวิดีโอให้เขาดูว่าเจตต์ซัดชนกอย่างโหดเหี้ยมอย่างไร

ปารีสรู้สึกว่าทั้งร่างกำลังสั่น

ชายคนนี้โหดร้ายง่ายดายมากเลยจริงๆ?!

เขาก็แอบขอบคุณตัวเองที่ไม่เป็นศัตรูกับเจตต์

“ทางด้านคุณชายพันเทพไม่มีอนุญาตให้ใครพูด ถ้าพวกมันส่งคนมาถาม ก็บอกว่าชนกถูกรายงานความผิด ไม่เกี่ยวกับพวกเรา เรื่องคืนนี้ ปิดปากทุกส่วนที่รู้เรื่องภายในให้ฉัน คนอื่นๆ ห้ามรั่วไหลแม้แต่นิดเดียว ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป ที่นี่ฉันเป็นคนตัดสินใจ”

“ครับ พี่ปารีส”

วิลล่าฟีนิกซ์ก็เปลี่ยนเจ้าของอย่างเงียบๆ

เจตต์พาชนกมาที่เฮงเทียนคลับทันที

เมื่อบริกรเห็นเจตต์กลับมา แต่ละคนก็ถอยหลังไปหลายก้าว

พลังงานเข้มงวดรุนแรงบนร่างกายเขาในตอนนี้ทำให้ล่าถอยเก้าสิบลี้

“ธาวิณีอยู่ห้องส่วนตัวห้องไหน?”

เสียงเจตต์เย็นชามาก

บริกรรีบใช้มือชี้ไปที่ห้องส่วนตัวที่ล็อกธาวิณีเอาไว้ มอบกุญแจให้เจตต์ตัวสั่นด้วยความกลัว จากนั้นก็รีบถอยออกมา

เจตต์เปิดประตูห้องส่วนตัว ธาวิณีก็รีบหนีออกมาทันที

“ไอ้พวกชั่ว?! รู้ไหมว่าฉันเป็นใคร? ฉันจะให้พี่ชายฉันแล่พวกแกเป็นชิ้นๆ ให้หมด! กล้าล็อกฉันไว้เหรอ? ไอ้นรมนนั่น ฉันจะให้แกไม่มีชีวิตกลับมาแกเชื่อไหม?”