ตอนที่ 746
บทที่ 746 ในฐานะที่เป็นผู้หญิงคนหนึ่ง เธอน่าสงสารมาก
October 31, 2026
บทที่ 746 ในฐานะที่เป็นผู้หญิงคนหนึ่ง เธอน่าสงสารมาก
“ใครน่ะ?”
นรมนโดนเหวี่ยงไปที่กระจกหน้ารถโดยไม่ได้ตั้งตัว
แววตาของบุริศร์อึมครึมลงเล็กน้อย
“ไม่เป็นไรใช่ไหม?”
“ไม่เป็นไร”
นรมนลูบๆหัวของตนเอง เจ็บจนเห็นแสงวาบอยู่ด้านหน้า
ไม่รอให้เธอตอบสนอง ร่างนั้นก็พุ่งเข้ามา ตบไปที่กระจกด้านข้างนรมน ตะโกนออกมาด้วยน้ำเสียงดุดัน: “นรมน เธอลงมาเดี๋ยวนี้!”
นรมนงงงันเล็กน้อย เงยหน้าขึ้นมาอีกครั้ง ก็เห็นนิตาที่กำลังตบกระจกรถราวกับผู้หญิงคลุ้มคลั่ง ชะงักขึ้นมาทันที
“คนที่ขวางรถเมื่อกี้คือเธอ?”
แววตาของบุริศร์อึมครึมขึ้นมาเล็กน้อย
“ผมจะลงไปจัดการ”
“ไม่ต้องหรอก ฉันจัดการเองได้”
นรมนได้สติดีแล้ว
ถ้าเป็นนิตา เธอก็รู้ว่านิตาจะทำอะไร
นรมนเปิดประตู เพราะแรงจากประตูรถทำให้นิตาต้องถอยหลังไปอย่างห้ามไม่ได้ นรมนจึงถือโอกาสลงจากรถตอนนี้
“เธอมีธุระอะไร?”
“นรมน เธอมันทำนิสัยหมาๆต่ำช้า! ฉันมีของมีค่าของเธอตั้งแต่เมื่อไหร่? ไม่นึกว่าเธอจะให้ชาญมาเอาของจากฉัน เธอคิดจะทำอะไร?”
นิตามองนรมนด้วยความขุ่นเคือง ความนอบน้อมและเชื่อฟังทั้งหมดที่มีให้นรมนในตอนแรกไม่เหลืออยู่อีกแล้ว ตอนนี้มีแต่ความโหดร้ายและเกลียดชังเท่านั้น
นรมนก็หงุดหงิดใจ ระหว่างเธอกับนิตามาถึงจุดนี้ได้ยังไง?
นิตาเมื่อก่อนกับนิตาในตอนนี้ราวกับเป็นคนละคนกันเลยจริงๆ ถ้าไม่ใช่เพราะรู้จักกันเป็นอย่างดี เธอคงจะคิดว่าวิญญาณของนิตาโดนกินไปแล้วจริงๆ
“เธอไม่รู้เหรอว่าเธอเอาของสำคัญอะไรของฉันไป? มันเป็นสิ่งล้ำค่าที่อยู่ข้างกายเธอ ไม่นึกเลยว่าเธอจะไม่ทันสังเกต”
“ก็ฉันไม่เคยเอาของๆเธอไปเลยน่ะสิ! เธออย่ามาใส่ร้ายคนอื่นอย่างนี้นะ!”
“เจตต์”
นรมนพูดชื่อหนึ่งออกมาอย่างนิ่งเฉย
“อะไรนะ?”
นิตาค่อนข้างกลัดกลุ้ม แต่ก็ตอบโต้กลับไปทันที
“ไม่คิดเลยว่าเธอจะมองเจตต์เป็นสิ่งของ นรมน เธอทำให้ฉันรู้สึกสะอิดสะเอียนจริงๆ”
“งั้นเหรอ? ตอนนี้รู้สึกว่าฉันน่าสะอิดสะเอียนแล้วเหรอ? งั้นตอนที่ฉันเลื่อนตำแหน่งให้เธอเป็นรองประธานทำไมถึงไม่รู้สึกว่าฉันน่าสะอิดสะเอียนล่ะ? ฉันส่งเธอมาพัฒนาตลาดที่นี่ ตอนที่ให้เจตต์อยู่เป็นเพื่อนเธอทำไมเธอถึงไม่รู้สึกสะอิดสะเอียน? เธอเองมีความสามารถในการป้องกันตัวอยู่ชัดๆ แต่กลับยอมให้ธาวิณีทำร้ายเธอจนบาดเจ็บสาหัส ทำไมถึงไม่รังเกียจตัวเองที่น่าสะอิดสะเอียนบ้าง?”
ในเมื่อฉีกหน้ากากแล้ว นรมนก็ไม่ใส่ใจที่จะเปิดโปงออกมา
นิตาชะงักงันไปทันที
“เธอหมายความว่าไง?”
“เธอถามว่าฉันหมายความว่าไง? เธอเป็นคนของหมู่บ้านดารายนไม่ผิดสินะ? คนของหมู่บ้านดารายนเรียนหมอกันมาตั้งแต่เด็ก ถ้าเป็นคนอื่น ฉันก็พอจะเชื่อว่าเธอแค่ช่วยเจตต์ด้วยความบริสุทธิ์ใจ แต่เป็นคนของหมู่บ้านดารายน ฉันกลับอยากจะถามเธอ เธอที่คุ้นเคยกับการจดจำจุดที่ใช้ฝังเข็มตามร่างกายมาตั้งแต่เด็ก ทำไมถึงไม่ปกป้องตำแหน่งที่สำคัญของตนเองแต่กลับยอมให้คนอื่นทำกับตัวเองอย่างนี้ล่ะ? ฉันสืบค้นมาแล้ว คนของหมู่บ้านดารายนพวกเธอแต่ละคนจะมีเข็มเงินติดตัวคนละชุด เพื่อเอาไว้ใช้ป้องกันตัวเอง นิตา เข็มเงินของเธอล่ะ? เธอช่วยเจตต์ ฉันซาบซึ้งในตัวเธอ แต่ที่เธอเข้าหาเจตต์ จุดประสงค์ที่จะอยู่กับเขาคืออะไร? เธอพูดออกมาให้ชัดเจนจะดีที่สุด ไม่งั้น ฉันจะจับตาดูเธอไม่ให้คลาดสายตา”
คำพูดของนรมนทำให้สีหน้าของนิตาเปลี่ยนไป
“เธอรู้เรื่องหมู่บ้านดารายนได้ยังไง?”
“เรื่องนี้เธอไม่ต้องยุ่ง เธอแค่จัดการเรื่องตัวเองให้ดีก็พอแล้ว ตอนนี้ฉันเสียใจบ้างแล้ว ที่ไม่สืบดูประวัติของเธอให้ชัดเจนก่อนก็ให้เจตต์ไปอยู่ข้างกายเธอเสียได้ ฉันไม่สนใจว่าเธอมีแผนการอะไรกับเขา ตอนนี้หยุดเถอะจะดีที่สุด ไม่งั้น ไม่ต้องพูดถึงชาญหรอก ฉันก็ทำให้เธอหายไปจากเจตต์ได้เหมือนกัน จัดการตัวเองให้ดี”
นรมนพูดจบก็จะขึ้นรถ แต่ได้ยินนิตาพูดขึ้น: “เธอคิดว่าเจตต์ในตอนนี้ยังเป็นเจตต์ที่เธอรู้จักอีกงั้นเหรอ? ตอนนี้เขาไม่รักเธอแล้ว เธอไม่ได้คาดหวังให้เขามีความสุขเหรอ? คาดหวังให้เขาไม่ต้องรักเธออีกไม่ใช่เหรอ? ตอนนี้เป็นอย่างนี้ไม่ดีเหรอ? ถ้าเธอเล่าเรื่องทั้งหมดให้เขาฟัง เธอคิดว่าเขาจะเจ็บปวดไหม?”
“นี่เธอเอาเจตต์มาข่มขู่ฉัน? เธออยากตายใช่ไหม?”
ความเดือดดาลของนรมนค่อยๆปะทุขึ้นจนลุกไหม้
นิตา เธอกล้ามาจริงๆ
ความเย็นชาโหดร้ายของนรมนไม่ได้ทำให้นิตาตกใจเลย กลับทำให้เธอยิ้มกริ่มพูดขึ้น: “ฉันอยากตายเหรอ? เธอกล้าแตะต้องฉันไหมล่ะ? ถ้าเจตต์ตื่นขึ้นมา รู้ว่าเธอแตะต้องแฟนของเขา เขาจะคิดยังไง?”
“นิตา เธออย่าคิดว่าตัวเองสำคัญไปหน่อยเลย”
“ฉันไม่สำคัญ แต่เธอสำคัญ ด้านหนึ่งเธอก็บอกให้เจตต์ปล่อยเธอ ไปหาความสุขของตัวเอง อีกด้านหนึ่งก็ถือโอกาสตอนที่เขาไม่ได้สติทำร้ายความสุขของเขา ดังนั้นนรมน เธอหมายความว่ายังไงกันแน่? คิดจะเหยียบเรือสองแคมแล้วให้เจตต์เป็นตัวสำรองของเธอต่อไปใช่ไหม?”
คำพูดของนิตายั่วโมโหนรมนอย่างมาก เธอยกมือแล้วสะบัดลงไปทันที
“ผู้หญิงอย่างเธอไม่เหมาะสมกับเจตต์เลยจริงๆ!”
นิตาโดนตบจนหน้าเบี้ยว ในปากมีรสของเลือดแพร่ออกมา
เธอใช้ปลายลิ้นดันๆกระพุ้งแก้ม รอยยิ้มเต็มไปด้วยความไม่ใส่ใจ
“ฉันไม่เหมาะกับเจตต์? แล้วใครเหมาะ? เธอเหรอ? นรมน เธออย่าลืมนะ เธอแต่งงานแล้ว สามีของเธอยังอยู่ในรถกำลังมองเธออยู่”