ตอนที่ 750
บทที่ 750 คุณมันบ้า
October 31, 2026
บทที่ 750 คุณมันบ้า
บุริศร์รู้สึกอิจฉาอยู่บ้าง แต่เขาก็รู้ว่าที่นรมนเป็นห่วงเจตต์เป็นสิ่งที่มีมาตั้งนานแล้วไม่ได้เกี่ยวกับความรัก
“เอาหน่า เก็บของเถอะ ผมจะไปจุดธูปให้ป้าโอนะ”
นรมนมองด้านหลังของบุริศร์ แม้จะมีความแค้นระหว่างป้าโอมากมาย แต่คนก็ตายไปแล้ว เธอก็ไม่อยากจะดึงดันต่อไป
เธอกลับไปเปลี่ยนชุดที่ห้อง แล้วมาที่หน้าหลุมศพของป้าโอ
บุริศร์คุกเข่าจุดธูปอยู่ที่นี่
นรมนไม่รู้ว่าเขาพูดคำคุ้นเคยอะไรกับป้าโอบ้าง ตอนนี้เธอเป็นแค่ลูกสะใภ้คนหนึ่ง
“ฉันก็จะจุดธูปให้เธอด้วย”
คำพูดของนรมนทำให้บุริศร์งุนงงเล็กน้อย แล้วก็รู้สึกซาบซึ้งใจ
“ไม่ต้องฝืนตัวเองนะ ผมรู้ว่าเรื่องพวกนั้นที่เธอทำก่อนหน้านี้ ทำร้ายคุณกับเด็กๆมาก”
“คุณก็พูดอยู่ ว่าก่อนหน้านี้ นี่เธอไม่อยู่แล้ว อีกอย่างก่อนเธอจากไปก็รักษาคุณ รักษาฉันจนหายดี ถือว่าเป็นความดีความชอบที่หักล้างกันไปเถอะ”
นรมนเดินเข้าไปจุดธูปให้ป้าโอ
เธอมองรูปของป้าโอที่อยู่บนป้ายหน้าหลุมศพ นึกถึงชีวิตการแต่งงานแปดปีที่ผ่านมานี้ อดไม่ได้ที่อยากจะทะนุถนอมทุกสิ่งที่มีอยู่ในตอนนี้
“บุริศร์ เรากลับบ้านกันเถอะ ฉันคิดถึงเด็กๆแล้ว”
จู่ๆนรมนก็รู้สึก ไม่ว่าจะเป็นใคร เรื่องอะไร ก็ไม่มีความสุขเหมือนที่ครอบครัวได้อยู่ด้วยกัน
“ได้ อีกเดี๋ยวเรากลับกันเลย”
บุริศร์กับนรมนสบตายิ้มให้กัน สิบนิ้วประสานกันเอาไว้
ตอนที่โสธรเห็นพวกเขา นรมนก็เก็บของเรียบร้อยแล้ว
“นี่พวกคุณ......”
“กลับเมืองชลธี ฉันยังยืนยันคำเดิม เรียนจบแล้ว มาหาฉันที่เมืองชลธี เห็นแก่ที่เป็นคนหมู่บ้านเดียวกัน ฉันจะให้งานนาย แต่ทว่าตัวนายเองก็ต้องมีความสามารถเพียงพอนะ ไม่งั้นต่อให้ฉันอยากให้โอกาสนายมันก็คงเป็นไปไม่ได้”
คำพูดของบุริศร์ทำให้โสธรพยักหน้าด้วยความซาบซึ้งใจ
“ผมจะพยายามครับ ประธานบุริศร์”
“ไว้เจอกันนะ!”
“ไว้เจอกันครับ”
นรมนกับบุริศร์ออกจากหมู่บ้านดารายน
ก่อนขึ้นเครื่อง นรมนมอบอำนาจให้ทนายความจัดการยกบริษัทท่องเที่ยวให้กับเจตต์ ตัวเธอเองก็ตั้งปณิธานเอาไว้ ในวันนี้เจตต์อยากจะให้นิตาเข้าร่วมหุ้นด้วย จึงถือโอกาสยกให้เจตต์ไปเลยดีกว่า
นรมนไม่ใช่คนที่จะทำให้ตนเองไม่ได้รับความเป็นธรรม
เธอกับนิตาไม่ใช่คนแบบเดียวกัน ต่อไปก็คงอยู่ด้วยกันไม่ได้แน่ๆ คนที่ความคิดเข้ากันไม่ได้อย่างนี้จะมาเป็นผู้บริหารในบริษัทเดียวกัน งั้นยกให้ไปเลยคงจะดีกว่า จะได้ไม่ต้องพบเจอกันอีก
สำหรับการจัดการของนรมน บุริศร์ไม่ได้ห้ามอะไร
ตอนที่เจตต์ได้รับหนังสือมอบอำนาจก็ตะลึงงัน
เขาไม่เข้าใจ นรมนออกจะชื่นชมนิตา ทำไมตอนที่เขาเสนอให้นิตาเข้าร่วมหุ้นบริษัทถึงต้องยกบริษัทให้เขา
นิตาเห็นหนังสือมอบอำนาจที่เจตต์ถืออยู่ในมือ จึงถามขึ้นด้วยความสงสัย: “เรื่องอะไรเหรอ?”
“คุณกับนรมนเกิดอะไรขึ้น?”
นิตาก็ตกใจขึ้นมาทันที แล้วยิ้มขึ้นอย่างรวดเร็ว: “ฉันกับประธานนรมนจะเกิดอะไรได้? เราก็ปกติดีนะ”
เจตต์กำลังมองนิตา ไม่ได้พูดอะไร เก็บหนังสือมอบอำนาจขึ้นมา
“บริษัทท่องเที่ยวของนรมนคุณไม่ต้องเข้าร่วมหุ้นดีกว่า ถ้าคุณชอบ ผมจะให้เงินคุณต่างหาก ให้คุณสร้างมันขึ้นมาด้วยตัวเอง อันที่จริงทำธุรกิจร่วมกันไม่ค่อยดีเท่าไหร่”
คำพูดของเจตต์ทำให้นิตาชะงักเล็กน้อย พูดขึ้น: “ฉันไม่เอาอะไรหรอก ทำอะไรก็ได้ แล้วก็ไม่จำเป็นต้องทำบริษัทท่องเที่ยวด้วย คุณไม่ต้องสนใจฉันหรอก ฉันสามารถยืนด้วยลำแข้งของตัวเองได้ ฉันรู้ ว่าคนอย่างประธานนรมน คงไม่ชอบที่จะต้องร่วมงานกับตัวประกอบแบบฉัน”
“พูดเหลวไหลอะไร? นรมนไม่ใช่คนอย่างที่คุณพูดนะ”
จู่ๆเจตต์ก็โมโหเล็กน้อย
แม้เขาจะไม่รู้ว่าระหว่างนรมนกับนิตาเกิดอะไรขึ้น แต่ได้ฟังน้ำเสียงแปลกๆของนิตา เขาก็รู้แล้วว่าไม่ใช่ความผิดของนรมน
นี่นิตาทำเรื่องอะไรที่เกินไปกับนรมนงั้นเหรอ?
เจตต์หลับตาลง ในหัวปรากฏภาพของนรมนกับนิตาที่อยู่ในห้องคนไข้ แต่กลับไม่คุยกันเลยออกมา
ต้องโทษเขาที่ตอนนั้นไม่สังเกตเห็น
นรมนคงจะผิดหวังในตัวเขามากๆเลยสินะ?
ที่ชอบผู้หญิงอย่างนี้ ล่วงเกินแม้กระทั่งเพื่อนที่ดีที่สุดของตนเอง
นิตาเห็นเจตต์หลับตาลงไม่สนใจตนเอง จึงรู้สึกน้อยใจขึ้นมาทันที
“คุณจะปกป้องนรมนขนาดนี้เลยเหรอ?”
เจตต์ลืมตาขึ้นทันที
“นรมน? คุณไม่เรียกเธอว่าประธานนรมนแล้ว?”
“ประธานนรมน? ฉันลาออกแล้ว ทำไมฉันยังต้องเรียกเธอว่าประธานนรมนอีก? เจตต์ ตอนนี้คุณเป็นแฟนของฉัน แต่คุณกลับโมโหแทนนรมนอยู่ตลอด คุณอยากรู้ใช่ไหมว่าฉันกับเธอเกิดอะไรขึ้น? ก็ไม่มีอะไร ฉันแค่บอกเธอไปตรงๆ ว่าต่อไปให้เธอออกไปห่างๆจากแฟนของฉันหน่อย ฉันพูดอย่างนี้มันผิดเหรอ?”
คำพูดของนิตาทำให้เจตต์ขมวดคิ้วขึ้นมา
“ผมชอบนรมนเป็นเรื่องของผม ไม่เกี่ยวกับเธอสักนิด เธอไม่เคยมีความรู้สึกอย่างนั้นกับผมเลย”
“ใช่สิ เธอไม่ชอบคุณ เป็นคุณที่อยากจะเข้าไปใกล้ๆ แต่เธอก็ไม่มีความผิดงั้นเหรอ? เธอรู้ว่าคุณชอบเธอ รู้อยู่ชัดๆว่าไม่สามารถตอบสนองคุณได้ แต่ก็พัวพันอยู่กับคุณตลอดเพื่ออะไร? อยากเหยียบเรือสองแคมเหรอ? ฉันก็นับถือบุริศร์จริงๆนะ มีภรรยาที่จิตใจโลเล เป็นผู้หญิงใจง่ายอย่างนี้ แต่เขายังทำเหมือนเธอเป็นสมบัติล้ำค่าอีก ใครจะรู้ว่าตอนอยู่ข้างนอกเธอจะสวมเขาให้บุริศร์หรือเปล่า?”
นิตาเพิ่งพูดจบ เจตต์ก็สะบัดฝ่ามือลงไป
หลังจากโดนตบ นิตาก็ตกตะลึง เจตต์เองก็ตกตะลึง
“ผมไม่อนุญาตให้คุณสบประมาทนรมน!”
ฝ่ามือของเจตต์เจ็บจนร้อนผ่าว แต่ในใจของเขากลับเจ็บยิ่งกว่า
นิตาได้สติกลับมาจากที่โดนตบ กำลังมองเจตต์อย่างเย็นชา