ตอนที่ 760
บทที่ 760 มันจะต้องเป็นเรื่องใหญ่แน่
October 31, 2026
บทที่ 760 มันจะต้องเป็นเรื่องใหญ่แน่
“คุณสิเป็นหมู! ถึงได้แต่งหมูเข้าบ้าน ไม่เข้าใจเลยว่าคุณมีอะไรน่าได้ใจกัน ?”
คำพูดเยาะเย้ยของนรมนทำให้บุริศร์หัวเราะออกมาทันที
“เอาเถอะ ไม่เพียงกับเธอแล้ว รีบไปเก็บของเถอะ พวกเราต้องไปบ้านพักคนชรา”
“ไปบ้านพักคนชราทำไม ?”
นรมนยังไม่ค่อยตื่นเต็มที่
“คุณคิดจะหาสถานที่พักยามแก่เฒ่าของพวกเราตอนนี้เหรอ ?”
“นรมน เธอยังหลับอยู่ใช่ไหม ? ได้โปรดช่วยตื่นสักหน่อยเถอะ!”
บุริศร์กอดศรีษะของนรมนไว้แล้วโยกไปโยกมาสองที โยกจนนรมนรู้สึกมึนหัว
“บุริศร์ คุณทำอะไรของคุณ ?”
“ยังไม่ตื่นเหรอ ?”
“คุณป่วยหรือไง ? ทำไมตอนนี้ถึงได้ไร้สาระเหมือนเจตต์ไปได้ ?”
เธอผลักบุริศร์ออก แล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย
แต่บุริศร์กลับยิ้มแล้วพูดว่า “ใช่แล้ว เจตต์นั่นแหละโทรมา เขาบอกว่าพรรษาไปเยี่ยมแม่ของเขาที่บ้านพักคนชรา กลัวว่าเทย่าจะทำอะไรบ้าๆเพราะได้รับผลกระทบทางจิตใจ ให้พวกเราช่วยไปดูหน่อย เธอน่าจะรู้ดี ถ้าไม่ใช่เพราะเธอ ฉันก็ไม่อยากยุ่งเรื่องบ้าๆพวกนี้หรอก เธอจะไปไหม ? ถ้าไม่ไปฉันก็จะกลับไปทำงานต่อ”
พอนรมนได้ยินเรื่องนี้เข้า ก็รีบคว้ามือของบุริศร์แล้วพูดว่า “ฉันไปฉันไป! เรื่องใหญ่ขนาดนี้ทำไมคุณไม่พูดตั้งแต่แรก”
“ก็ฉันอยากให้เธอพักผ่อนต่ออีกหน่อย นรมน พอพูดถึงเรื่องเจตต์เธอก็กระตือรือร้นขึ้นมาเลยนะ”
บุริศร์พูดอย่างหึงหวง
นรมนเลยกอดหัวของเขาแล้วจูบไปทีหนึ่ง
“เด็กดี อย่าหึงไปเลย ตอนนี้เจตต์อยู่ที่ยูนนาน จะกลับมาก็ต้องใช้เวลาถึงหกเจ็ดชั่วโมง อีกอย่างนี่ยังถือว่าเร็วที่สุด ถ้าเกิดคุณน้าเทย่าเป็นอะไรไปล่ะก็ นี่มันเกี่ยวกับชีวิตคนเลยนะ คุณรอฉันแปปหนึ่ง ฉันขอไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน”
นรมนรีบร้อนเข้าไปเปลี่ยนเสื้อ
บุริศร์ยิ้มแล้วส่ายหน้า ลูบจุดที่นรมนจูบเบาๆ
อืม!
นุ่มใช้ได้เลย!
เขาไปเปลี่ยนเสื้อผ้าอย่างอารมณ์ดี จ้องมองนรมนอยู่ครู่หนึ่ง นรมนก็เดินลงมา
“ไปกันเถอะ”
“บุริศร์ พวกเราต้องซื้อพวกผลไม้หรืออาการเสริมอะไรไปด้วยไหม ?”
นรมนถามอย่างตื่นเต้น
“ไม่ต้องหรอก ตอนนี้เทย่าก็แยกแยะใครไม่ออก พวกเราก็แค่ไปเยี่ยมดูว่าเธอเป็นอะไรไหม ที่เหลือรอให้เจตต์กลับมาค่อยว่ากันแล้วกัน”
คำพูดของบุริศร์ทำให้นรมนลังเลอยู่บ้าง
“แบบนี้จะดีจริงๆเหรอ ?”
“ไม่อย่างนั้นก็ซื้อผลไม้ไปสักหน่อยแล้วกัน”
“บุริศร์ คุณนี่ไม่มักง่ายมากเลย!”
นรมนมองความมักง่ายของบุริศร์ออกแล้ว
บุริศร์ยักไหล่แล้วพูดว่า “ขอร้องเถอะ พวกเราก็แค่ไปดูว่าคนเขาไม่เป็นอะไร ไม่ใช่ไปเยี่ยมพ่อตาแม่ยายสักหน่อย เธอจะตื่นเต้นไปทำไม ?”
“นี่ ทำไมคุณพูดจาแบบนี้ ?”
นรมนถลึงตาใส่บุริศร์ทีหนึ่ง แล้วถึงได้ออกไปข้างนอกกับบุริศร์
ถึงแม้ว่าบุริศร์จะพูดจาไม่น่าฟัง แต่ก็ยังซื้อพวกอาหารเสริมระหว่างทางไปด้วย แต่ว่าพวกพยาบาลกลับดูตื่นตระหนกกันมาก
“ประธานบุริศร์ คุณนายบุริศร์ ขอโทษนะคะ ตอนนี้เทย่าหายตัวไปค่ะ
นรมนกับบุริศร์ชะงักไปครู่หนึ่ง
“หายตัวไปหมายความว่ายังไง ?
“หลังจากที่คุณพรรษากลับไปแล้ว ฉันก็ยังเข้าไปดูในห้อง และคุณเทย่าก็ยังนั่งอยู่ข้างหน้าต่าง แต่พอฉันไปเข้าห้องน้ำกลับมา คุณเทย่าก็หายไปแล้วค่ะ พวกเรามีกล้องวงจรปิดในอาคาร แต่กลับไม่พบตอนที่คุณเทย่าออกจากห้องเลย ทำไงดีคะ ? คุณเจตต์จะต้องโทษพวกเราแน่เลยค่ะ”
คุณนางพยาบาลร้องไห้ออกมาทันที
“เดี๋ยวก่อนนะครับ คุณบอกว่าเขาไม่ได้ออกจากห้องเลย พวกคุณมั่นใจได้ยังไงว่าเขาไม่ได้ออกจากห้อง
บุริศร์รีบถามทันที
นางพยาบาลเช็ดน้ำตาแล้วพูดว่า “พวกเราดูกล้องวงจรปิดแล้ว ในกล้องไม่มีการบันทึกว่าคุณเทย่าไม่มีร่องรอยการออกจากห้องเลย แต่ว่าทำไมเธอถึงได้หายไปจากห้องล่ะ ? นี่มันเป็นไปไม่ได้เลยนะ!”
“ช่วยพาพวกเราไปดูกล้องวงจรปิดหน่อยครับ”
นรมนตามบุริศร์ไปที่ห้องตรวจสอบ
ในห้องตรวจสอบยังคงฉายภาพที่บันทึกอยู่
บุริศร์เข้าไปดูตั้งแต่ต้นจนจบ กลับพบว่าบันทึกนั้นมีปัญหา
“พวกคุณดูสิ เวลาของตรงนี้กับข้างหลังมันไม่เชื่อมต่อกัน ระหว่างนั้นก็มีส่วนที่ว่างเปล่าอยู่สิบกว่านาที น่าเสียดายที่ถูกคนตัดออกไป ถ้าเอามาเชื่อมต่อกับด้านหน้า ก็ทำให้คนมองไม่ออกว่ามีส่วนต่างของเวลา แต่ว่าเวลาที่อยู่ตรงนี้เห็นได้ชัดเลยว่ามีปัญหา ถ้าไม่มีคนตรวจดูให้ละเอียด ไม่มีทางพบข้อพร่องได้ เทย่าน่าจะถูกคนอื่นพาตัวไป อีกอย่างอีกฝ่ายตัดบันทึกกล้องวงจรปิดทั้งหมดไป คนที่อยู่ในห้องนี้อาจจะมีคนที่รู้เบาะแสของเทย่า ระหว่างนั้นใครเป็นคนเข้ากะ ? คนล่ะ ?”
การวิเคราะห์ของบุริศรชี้ให้คณบดีและพวกพยาบาลเข้าใจได้
“วันนี้อรุณเป็นคนเข้ากะ เมื่อครู่ตอนที่ฉันมาตรวจดูกล้องวงจรปิด เขาไปเข้าห้องน้ำพอดี”
คำพูดของคณบดีทำให้บุริศร์ขมวดคิ้วเล็กน้อย
“รีบส่งคนออกไปตามหาเขา ถ้าฉันเดาไม่ผิด เขาน่าจะคิดหนี”
พอได้ยินบุริศร์พูดแบบนั้นแล้ว คณบดีก็ส่งคนออกไปตามหาทันที น่าเสียดายที่สุดท้ายพวกเขาก็ช้าไปก้าวหนึ่ง
“แจ้งตำรวจ จับอรุณคนนี้”
คณบดีรีบแจ้งตำรวจทันที
ในระหว่างที่ตำรวจกำลังเดินทางมา อรุณก็เกิดอุบัติเหตุถูกรถชน และเสียชีวิตคาที่ทันที
เบาะแสทุกอย่างจึงขาดไปทันที
คิ้วของนรมนค่อยๆขมวดกันแน่น