ตอนที่ 773
บทที่ 773 หล่อนเป็นญาติเพียงคนเดียวของฉันบนโลกนี้
October 31, 2026
บทที่ 773 หล่อนเป็นญาติเพียงคนเดียวของฉันบนโลกนี้
“โอ๊ยๆๆ!”
นรมนต้องการควบคุมร่างกาย แต่อย่างไรก็ควบคุมไม่อยู่
ขณะที่เธอจะล้มลงไป บุริศร์ที่อยู่ด้านหลังก็พยุงเธอได้ทันเวลา
“เกิดอะไรขึ้น?”
“คุณอย่าเข้ามา ข้างล่างนี้มันลื่นมาก เหมือนเป็นน้ำมัน”
นรมนเห็นบุริศร์จะเหยียบเข้ามาก็รีบเอ่ยปาก
บุริศร์ขมวดคิ้วเล็กน้อย
“คืออะไรนะ?”
“น้ำมัน”
ในที่สุดนรมนก็มั่นใจ
เธอค่อยๆ ย่อตัวลงภายใต้การพยุงของบุริศร์ จากนั้นก็ใช้นิ้วเช็ด แล้วยื่นไปตรงหน้าบุริศร์
บุริศร์ดมมันเบาๆ จากนั้นก็ยิ่งขมวดคิ้วแน่นขึ้น
“มีคนตั้งใจทำมันเหรอ?”
“ไม่น่าจะบังเอิญนะ ที่นี่เป็นบันไดตรงทางเดิน ไม่น่าทำน้ำมันอาหารหกที่นี่ได้ เว้นแต่จะมีคนทำขึ้น”
นรมนมองเทย่าที่อยู่ไม่ไกล เธอนั่งอยู่บนพื้นอย่างนั้น มองนรมนอย่างค่อนข้างหมดหนทาง หลังจากได้ยินคำพูดนรมน ก็ตกตะลึงอย่างอดไม่ได้
“ที่บ้านมีฉัน เจตต์แล้วก็แม่บ้านสามคน วันนี้แม่บ้านของเราลาหยุด”
“น้าเทย่า ฉันจะพาคุณไปส่งโรงพยาบาลก่อนนะ”
นรมนพยักหน้าให้บุริศร์ บุริศร์ออกไปหาทรายนิดหน่อยมาเทบนบันได ทำให้นรมนพาเทย่าออกมาได้อย่างราบรื่น
ทั้งร่างเทย่าเต็มไปด้วยน้ำมัน
นรมนไม่มีทางเลือก ทำได้แค่ให้บุริศร์ไปซื้อเสื้อผ้ามาหนึ่งชุดให้เธอเปลี่ยน จากนั้นก็ไปโรงพยาบาล
เทย่ากระดูกหักเล็กน้อย เพราะอายุมากแล้ว เป็นโรคกระดูกพรุน ต้องอยู่โรงพยาบาลเพื่อสังเกตอาการ
นรมนอยู่ต่อเป็นเพื่อนเธอ
บุริศร์พูดเสียงทุ้ม “น้าเทย่า รู้ที่อยู่ของแม่บ้านของน้าไหม?”
“รู้”
เทย่ารีบให้ที่อยู่ของแม่บ้านกับบุริศร์ไป
นรมนรู้แล้วว่าบุริศร์จะทำอะไร
เธอพูดเสียงทุ้ม “ระวังหน่อยนะ มีอะไรก็โทรหาฉันได้ตลอด”
“รู้แล้ว ลำบากคุณเลย”
“ไม่เป็นไร”
ทั้งคู่ยิ้ม จากนั้นบุริศร์ก็ออกไป
เทย่าเห็นท่าทางหวานปานน้ำผึ้งระหว่างสองสามีภรรยา ก็ถอนหายใจอย่างอดไม่ได้แล้วพูดขึ้น “ฉันอยากให้เธอเป็นลูกสะใภ้บ้านเราได้จริงๆ แต่ตอนนี้เห็นแบบนี้แล้วดูท่าจะเป็นไปไม่ได้”
นรมนยิ้มขณะพูดขึ้น “น้าเทย่า ฉันกับเจตต์เป็นพี่น้องกันค่ะ”
“ไร้สาระ มีที่ไหนผู้หญิงกับผู้ชายเป็นพี่น้องกัน? ระหว่างชายหญิงน่ะ เป็นไปไม่ได้ที่จะมีมิตรภาพที่บริสุทธิ์ นรมน ฉันรู้ว่าเธอเป็นเด็กดี แค่เจตต์ของเราไม่โชคดี”
เทย่ายิ่งรู้สึกเสียใจมากขึ้น
นรมนรีบพูดขึ้น “น้าเทย่า เจตต์จะต้องเจอคนรักของตัวเองแน่นอนค่ะ”
“เขาอะนะ? หามาตั้งนาน แต่หาได้นิตากลับมา? ฉันไม่รู้ว่าเด็กผู้หญิงคนนั้นมีเสน่ห์อะไรดึงดูดเจตต์ แต่ไม่กี่วันนี้เจตต์ต้องหัวใจแตกสลายเพราะเรื่องเธอจริงๆ ฉันอยากให้ลูกชายฉันมีความสุข แต่ฉันไม่อยากให้ลูกชายฉันเจ็บปวดในความรัก น่าเสียดายที่เหมือนหลายๆ เรื่องมันจะอยู่เหนือการควบคุมของฉัน”
เทย่าถอนหายใจอีกครั้ง แล้วจับมือนรมนพูดขึ้น “ฉันให้เธอเป็นลูกบุญธรรมได้ไหม?”
นรมนชะงักไป และปฏิเสธได้ยาก ทำได้แค่พูดขึ้น “เรื่องนี้ฉันต้องกลับไปถามแม่ฉันก่อนค่ะ”
“แม่เธอเหรอ? จริงสิ ฉันแค่ได้ยินเจตต์บอกว่าเธอเป็นลูกสาวตระกูลทวีทรัพย์ธาดา แต่ทำไมเธอนามสกุลธนาศักดิ์ธนล่ะ? ฉันก็ไม่ได้ถามให้รู้เรื่อง เจตต์ก็ไม่ยอมพูดให้ฉันฟัง ถ้าเธอสะดวกล่ะก็พูดให้ฉันฟังหน่อยได้ไหม? แน่นอนว่าถ้าเธอไม่อยากก็ไม่เป็นไร”
สำหรับประวัติชีวิตนรมน เทย่านั้นสงสัยมาก
นรมนยิ้มขณะพูดขึ้น “ไม่มีอะไรที่พูดไม่ได้”
จากนั้นเธอก็เล่าเรื่องคิมและชินทรอีกครั้ง และเล่าเรื่องทั้งหมดในช่วงแรกที่พ่อแม่ตระกูลธนาศักดิ์ธนถูกคิมวางแผนรายงานเรื่องเด็กผิดพลาด
ดวงตาเทย่าก็หรี่ลงทันที
“แม่แท้ๆ ของเธอชื่ออะไร?”
“คิมค่ะ”
นรมนค่อนข้างงุนงง แต่ก็ตอบไป
“เธอมีรูปหล่อนไหม?”
ถึงไม่รู้ว่าเทย่าจะเอารูปคิมไปทำไม แต่นรมนก็พยักหน้า
“อืม มีค่ะ ฉันขอหาสักครู่”
เธอหยิบโทรศัพท์ออกมา หารูปภาพหมู่กับคิมเพียงใบเดียวในอัลบั้มรูปยื่นให้
“นี่คือคิมแม่ฉันค่ะ”
เมื่อเธอส่งโทรศัพท์ให้เทย่า ดวงตาเทย่าก็เปียกชื้นทันที น้ำตาร้อนผ่าวไหลออกมาหลังจากนั้นไม่นาน
“น้าเทย่า คุณเป็นอะไรคะ?”