ตอนที่ 804
บทที่ 804 ฉันอยากอยู่เคียงข้างคุณ
October 31, 2026
เส้นประสาทนรมนและบุริศร์ตึงเครียดทันที
บุริศร์มองเบอร์โทรศัพท์ มันเป็นเบอร์แปลก
นรมนเหมือนเดาอะไรบางอย่างได้
“ต้องเปิดบันทึกเสียงไหม?”
“กล้าโทรเข้ามา ปกติคงไม่ทิ้งเบาะแสไว้ ไม่แน่ว่าเสียงก็อาจจะถูกผ่านกระบวนการพิเศษมาแล้ว”
ได้ยินบุริศร์พูดแบบนี้ นรมนก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย
“งั้นเราจะรับไหม?”
“รับ ทำไมไม่รับล่ะ? ฉันอยากดูว่าอีกฝ่ายวางแผนอะไรกันแน่”
ดวงตาบุริศร์เย็นชาเล็กน้อย และรับโทรศัพท์อย่างรวดเร็ว
โทรศัพท์ทางนั้นมีเสียงเครื่องจักรเย็นชาผ่านเข้ามา เห็นได้ชัดว่าผ่านกระบวนการดัดแปลงเสียง
เนื่องจากเปิดลำโพง นรมนจึงได้ยินเช่นกัน
“บุริศร์ ได้รับแผ่นหยกน้องชายแกหรือยัง? รู้สึกยังไงบ้าง?”
อีกฝ่ายมีท่าทีหยิ่งผยองอย่างมาก
บุริศร์พูดอย่างเย็นชา “แกเป็นใคร? มีจุดประสงค์อะไร?”
“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าฉันมีจุดประสงค์อะไร แต่ฉันชอบเห็นท่าทางกังวลของแก วันนี้ฉันเอาแผ่นหยกให้ลูกชายแกง่ายๆ แกว่าพรุ่งนี้ฉันเอาตัวลูกชายแกไปได้ง่ายๆ เลยหรือเปล่า? ให้แกกับเมียแกไม่เจอเขาตลอดชีวิต?”
เพิ่งสิ้นสุดประโยคนี้ นรมนก็จับปลายเสื้อบุริศร์แน่น
นี่คือสิ่งที่เธอกังวล
และพวกเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอีกฝ่ายคือใคร
ดวงตาบุริศร์ยิ่งเย็นชา
“ไอ้คนถ่อยขี้ขลาด นี่แกกำลังขู่ฉันเหรอ? จริงๆ คนที่รู้เรื่องแผ่นหยกของเราสองพี่น้องก็มีไม่เยอะ มีแค่ไม่กี่คน ถึงฉันจะโง่แค่ไหน ถ้าตรวจสอบทีละคน ก็ตรวจสอบได้ว่าแกเป็นใคร อีกอย่างถ้ากล้าแตะต้องลูกชายฉัน คิดว่าแกคงใจกล้าน่าดู บุริศร์คนอย่างฉันเป็นใครแกไปสืบถามดูในเมืองชลธี ถ้าลูกชายลูกสาวฉันเป็นอะไรขึ้นมา ทางที่ดีแกก็อวยพรครอบครัวแกให้รอดพ้นจากความโชคร้ายทั้งหมดก็แล้วกัน”
บุริศร์พูดจบก็วางสายไป
อีกฝ่ายผ่านการเข้ารหัสไว้ ไม่สามารถติดตามตำแหน่งโทรศัพท์เขาได้ เสียงก็ผ่านการดัดแปลงเสียง ดำเนินบทสนทนาต่อไปแบบนี้ก็ไม่มีความหมายอะไร มีแต่จะทำให้นรมนข้างๆ กังวลและหวาดกลัว
“ไม่เป็นไรนะ ไม่ต้องเป็นห่วง เดี๋ยวจะบอกอาสาม ให้พาพวกเขาสามคนไปเรียนหนังสือที่เขตทหาร ถึงจะยากลำบากสำหรับพวกเรา แต่เด็กๆ ปลอดภัยชั่วคราวได้ก็จะดีที่สุด ถ้าเป็นไปได้ คุณก็อยู่ที่เขตทหารไปด้วยเลย คุณเป็นหลานสาวแท้ๆ ของอาสาม น่าจะมีวิธีให้คุณเข้าไป”
บุริศร์ตั้งใจจะเผชิญอันตรายที่ไม่รู้จักภายนอกเพียงคนเดียว ไม่ว่าอย่างไรนรมนก็ไม่เห็นด้วย
“ส่งเด็กๆ ไปฉันไม่มีปัญหา แต่คุณอย่าคิดจะส่งฉันเข้าไปด้วย ฉันเป็นภรรยาคุณ ฉันอยากอยู่เคียงข้างคุณ และเมื่อกี้คุณฟังน้ำเสียงคนนั้นไม่ออกเหรอ? มันเล็งเป้ามาที่เราสองสามีภรรยา! อีกอย่าง การแข่งขันออกแบบของฉันกำลังจะเริ่มต้นขึ้นอีกไม่กี่เดือน ฉันยอมแพ้ไม่ได้ เราเคยเจออุปสรรคมาน้อยเหรอ? ในเมื่อผ่านมาได้เป็นอย่างดี ครั้งนี้ก็จะเป็นแบบนั้น”
ได้ยินนรมนพูดแบบนี้ บุริศร์ก็ประทับใจเป็นพิเศษ
เขาจับมือนรมนแน่นแล้วพูดขึ้น “ตอนนี้สุขภาพร่างกายคุณไม่โอเคไม่ใช่เหรอ? ฉันเป็นห่วงคุณ”
“คุณไม่ต้องเป็นห่วง ฉันจะปกป้องลูกของเราให้ดี ไม่ให้เหมือนคราวก่อน ดังนั้นห้ามพูดให้ฉันออกห่างจากคุณอีก ฉันไม่ตกลง”
บุริศร์เห็นนรมนยืนกรานแบบนี้ รู้ว่าตัวเองพูดมากไปก็ไม่มีประโยชน์
เขาพยักหน้า อารมณ์ดีขึ้นมาก
“โอเค ฉันจะพยายามเต็มที่เพื่อปกป้องคุณ”
“อืม ฉันก็จะพยายามปกป้องตัวเองเต็มที่!”
สองสามีภรรยาพูดจบก็มองหน้ายิ้มให้กัน
“ออกไปกันเถอะ เด็กๆ ยังเล่นอยู่ข้างนอก ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง อย่าทำให้พวกเขารู้สึกว่าพ่อแม่อย่างเราสองคนอยู่ในห้องทั้งวันเลยเนอะ? แบบนี้มันไม่ดี!”
บุริศร์ตกตะลึง จากนั้นก็ยิ้มขณะพูดขึ้น “คุณกังวลอะไร? นอกจากกานต์ ไอคิวของอีกสองคนเดาไม่ออกหรอกเราอยู่ในห้องทำอะไรกัน”
“ไปให้พ้น!”
นรมนเตะบุริศร์เบาๆ จากนั้นก็มองบุริศร์แล้วพูดขึ้น “พยุงฉันหน่อย ฉันอยากลงไปหาเด็กๆ ข้างล่าง”
“ได้ ฉันจะพยุงคุณ”
บุริศร์ลุกขึ้น พยุงนรมนขึ้นจากเตียงอย่างระมัดระวัง จากนั้นก็ลงบันได
เหล่าเด็กๆ ยังสนุกสนานกันอยู่ในห้องรับแขก ธรรศก็ยังอยู่ในห้องครัวไม่รู้สุขหรือทุกข์ นรมนอยากไปหาธรรศ แต่บุริศร์ห้ามเอาไว้
“ในห้องครัวมีกลิ่นควันและน้ำมันเยอะมาก คุณอยู่เล่นกับเด็กๆ ในห้องรับแขกดีกว่า ฉันจะไปบอกอาสาม”
“โอเค อย่าทะเลาะกับอาสามนะ”
“รู้แล้ว”
บุริศร์พยุงนรมนมานั่งโซฟา ก่อนไปหาธรรศ
กานต์เห็นนรมนลงมา ก็รีบเดินมาหา
“หม่ามี้ คุณกับคุณบุริศร์วางแผนลับๆ อะไรกันข้างบน?”
“วางแผนลับจะพาลูกเข้าเขตทหารยังไงน่ะสิ”
นรมนใช้นิ้วเขี่ยจมูกเล็กของกานต์เบาๆ
เมื่อกานต์ได้ยิน ก็ตื่นเต้นทันที
“คุณบุริศร์ตกลงแล้วเหรอครับ?”
“ลูกว่าไง? ในใจของลูก แด๊ดดี้ของลูกโหดร้ายมากเลยเหรอ?”
“โอ้เย้!”
กานต์กระโดดขึ้นมาทันทีด้วยความสุขใจ
กมลและกิจจาก็วิ่งตามมาเช่นกัน