บทที่ 900 ตายเพื่อเขาแล้วมันทำไม

ทางด้านนาวินเงียบไป

บุริศร์ก็ไม่ได้พูดอะไรอีก เวลาระหว่างทั้งสองคนไหลเล็ดลอดไปทีละนิด ทำให้รู้สึกแย่อัดอั้นตันใจ

บุริศร์ก็ไม่ได้วางสาย ราวกับกำลังรอการตัดสินใจขั้นสุดท้ายของนาวิน

ผ่านไปประมาณสิบนาที นาวินถึงได้พูดอีกครั้ง

“ประธานบุริศร์ ให้ผมจัดการเองได้ไหม?”

“ได้”

บุริศร์วางสายแล้วยังคงสูบบุหรี่อยู่ แต่ในดวงตามีความปวดใจและเย็นชาเล็กน้อย

หลังจากนาวินวางสายไปแล้ว ในดวงตาเต็มไปด้วยความปวดใจ

ในมือเขาหยิบกระดาษแผ่นนั้นที่เก็บขึ้นมาจากโรงพยาบาลอ่านซ้ำแล้วซ้ำเล่า ปวดใจจนไม่สามารถหายใจได้

ทำไมถึงเป็นเธอ?

เขาเชื่อว่านี่ไม่ใช่สิ่งที่บุริศร์บังเอิญทำตก แต่ให้เขาตรงๆ แค่เป็นการไว้หน้าเขา

นาวินจอดรถข้างทาง สูบบุหรี่อย่างหนักสองมวน จากนั้นก็หยิบโทรศัพท์โทรหาธิดาภรรยาเขา

“เธออยู่ไหน?”

เมื่อธิดารับสายนาวินก็ตกตะลึงเล็กน้อย

“นายเป็นหวัดเหรอ? ทำไมเสียงแหบมาก?”

“สูบบุหรี่มา”

นาวินไม่ได้ปิดบังเธอ

ธิดาก็โล่งอก

“นายน่ะ ทำไมไม่หวงแหนร่างกายตัวเอง? นายไม่รู้เหรอว่าตอนนี้นายอยู่สถานการณ์แบบไหน? เรากำลังจะมีลูกนะ”

“ลูกเหรอ? เธอบอกว่าเธอกำลังจะมีลูกให้ฉันเหรอ?”

มุมปากนาวินมีความขมขื่นล้นออกมา

“แน่นอนสิ นายพูดอะไรโง่ๆ เราแต่งงานกันแล้ว ฉันเป็นภรรยานาย ฉันไม่มีลูกให้นาย ฉันจะไปมีลูกให้ใคร? นายโง่หรือเปล่า?”

ทางด้านธิดาอารมณ์ร่าเริงมาก

ถ้าเป็นไปได้ นาวินก็หวังอย่างยิ่งจริงๆ ว่าเธอจะเป็นแบบนี้ต่อไปได้ตลอด

ดวงตาเขาสั่นไหวครู่หนึ่ง สุดท้ายก็กลืนน้ำลายแล้วพูดขึ้น “ฉันจำได้ว่าเธอชอบชายหาดที่สุดใช่ไหม?”

“ใช่ วันนี้นายเป็นอะไร?”

ธิดาค่อนข้างสงสัย

นาวินหายใจเข้าลึกๆ แล้วพูดขึ้น “หาคนมาแทนตำแหน่งเธอ เธอมาที่หาดทะเลตะวันออกหน่อย ฉันมีเรื่องจะคุยกับเธอ”

“เรื่องอะไร? พูดในโทรศัพท์ไม่ได้เหรอ?”

ธิดาไม่ค่อยอยากออกไปไหน

“ไม่ได้!”

นาวินพูดจบก็วางสายไป

เขามองกระดาษในมือ ในดวงตามีความอบอุ่นเล็กน้อยแวบผ่านไป

ธิดาวีร์ โตเล็ก!

จนถึงวันนี้เขาถึงได้รู้ ภรรยาเขาสกุลโตเล็ก!

เธอคือธิดาวีร์ โตเล็กลูกสาวแท้ๆ ของคุณอารองเชษฐ์!

เธอคือธิดาวีร์ โตเล็กลูกพี่ลูกน้องของบุริศร์!

ทำไมถึงเป็นแบบนี้?

ทำไมต้องปิดบังเขา?

ทำไม?

สองมือของนาวินกำพวงมาลัยแน่น

เขารักเธอ!

รักเธอมากจริงๆ

ตั้งแต่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า จนถึงถูกบุริศร์คัดเลือกและนำตัวเข้าตระกูลโตเล็ก เพื่อเธอ เขาสามารถทรยศบุริศร์ได้ สามารถทำเรื่องพวกนั้นด้วยกันกับป้าโอได้ ในขณะเดียวกันก็สามารถกลับตัวเป็นคนดีเพื่อเธอได้ ติดตามบุริศร์ทำสิ่งต่างๆ ด้วยความเต็มใจ

แต่ทำไมตอนนี้ถึงให้เขารู้ ว่าทุกสิ่งทุกอย่างเป็นแผนสมคบคิดของคุณอารองเชษฐ์ ตั้งแต่เล็กๆ เธอก็รู้ว่าตัวเองเป็นใคร ตั้งแต่เล็กๆ ก็รู้ว่าภารกิจของตัวเองคืออะไร ตั้งแต่เล็กๆ ก็รู้ว่าเธอต้องหลอกใช้เขาอย่างไรถึงจะลงทุนน้อยแต่ได้ผลลัพธ์ทวีคูณ

มองสิ่งเหล่านั้นที่ปรากฏบนข้อมูล ดูแล้วแต่ละอย่างเหมือนเรื่องบังเอิญ แต่เมื่อวางซ้อนทับด้วยกัน เจตนาของธิดาก็เห็นได้อย่างชัดเจนมาก

เธอคือดวงตาของคุณอารองเชษฐ์มาตลอด เป็นดวงตาที่วางตำแหน่งไว้ในตระกูลโตเล็ก

นาวินรู้สึกว่าตัวเองโดนเธอหลอกใช้โจมตีคนอื่นเหมือนคนโง่ ในขณะนี้ก็ยังปฏิบัติกับเขาเหมือนนางฟ้า เขาไม่รู้ว่าตัวเองมีสภาพจิตใจแบบไหน กล่าวโดยสรุปคือเหมือนหัวใจถูกคนเจาะเป็นรูใหญ่ มีเลือดสดหยดออกมา

ธิดาไม่รู้ว่าวันนี้นาวินเป็นบ้าอะไร แต่ก็ยังเตรียมกำลังคนไว้ ตัวเองก็ขับรถไปที่หาดทะเลตะวันออก

วันนี้ลมทะเลค่อนข้างแรง

หลังจากลงรถ เธอกระชับเสื้อผ้าโดยไม่รู้ตัว มันหนาวมาก

ในระยะไกลๆ นาวินพิงข้างรถสูบบุหรี่อยู่ ก้นบุหรี่จำนวนไม่น้อยทิ้งไว้ใต้เท้าเขาแล้ว

ธิดาขมวดคิ้วเล็กน้อย รีบเดินเข้าไป

“นายทำอะไร? สูบบุหรี่ขนาดนี้ไม่อยากมีชีวิตอยู่เหรอ?”

เธอดึงบุหรี่ในมือนาวินทิ้งใต้เท้า จากนั้นก็เหยียบให้ดับอย่างรุนแรง

“นาวิน นายเป็นบ้าอะไร?”

ทันใดนั้นเธอก็คว้าคอเสื้อนาวิน แต่เห็นนาวินน้ำตาเต็มใบหน้า มันทำให้ธิดาตกใจทันที

ตั้งแต่ในวัยเด็กที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า เธอรู้ว่านาวินไม่ใช่คนที่ชอบร้องไห้ ไม่ว่าจะลำบากแค่ไหน เธอก็ไม่เคยเห็นเขาร้องไห้เจ็บปวดแบบนี้มาก่อน

วันนี้มันเกิดอะไรขึ้น?

“นาย นี่นายร้องไห้ทำไม? ฉันแค่ไม่ให้นายสูบบุหรี่เอง? เพราะฉันหวังดีกับนายนะ อีกอย่าง เราวางแผนจะมีลูกกัน นายสูบบุหรี่แบบนี้มันไม่ดี”