บทที่ 905 พ่อ ลาก่อน

มุมปากเชษฐ์ยกยิ้มขึ้นมา

“มาแล้วจริงๆ ฉันไปรับลูกชายฉันก่อนนะ”

เชษฐ์ค่อนข้างประหม่า และตื่นเต้นเล็กน้อย สิ่งที่เขาสนใจมากที่สุดก็คือภาริช ลูกชายที่เชื่อฟังคนนี้มันสามารถทำให้เขารู้สึกถึงความแข็งแกร่งของตัวเอง

ในขณะนี้ภาริชกลับมาแล้ว เขาก็ไม่มีอะไรต้องกังวล

“ให้คนของเราเตรียมตัวหน่อย เดี๋ยวไปรับคุณชายภาริชแล้วเราจะออกไปจากที่นี่ เตรียมเฮลิคอปเตอร์หรือยัง?”

เชษฐ์รีบเก็บข้าวของตัวเองให้เรียบร้อย

ธิดามองออก เขาไม่ได้ตั้งใจจะพาตนไปด้วย บางทีตอนที่รับภาริชมาแล้ว เชษฐ์ก็จะฆ่าเธอกับนาวินพร้อมกันเลย

ก็ดี ได้ตายไปกับนาวิน เธอก็ไม่มีอะไรเสียใจอีกแล้วในชีวิตนี้

ธิดาเงียบ พยายามลดการมีอยู่ของตัวเองให้มากที่สุด

เชษฐ์เหลือบมองเธอ พูดขึ้นอย่างเย็นชา “แกอยู่ในห้องนี้ เชื่อฟังให้ดี ไม่แน่ฉันอาจจะไม่แตะต้องมัน ไม่งั้น……”

“ฉันรู้แล้ว แกไม่ต้องเอาแต่ขู่ฉันหรอก ฉันอยากให้นาวินไม่เป็นอะไรมากกว่าใครๆ เขาเป็นผู้ชายของฉัน!”

เป็นครั้งแรกที่ธิดามองเชษฐ์ตรงๆ และเข้มงวดขนาดนี้

ถึงแม้ชายคนนี้จะเป็นพ่อเธอ มอบชีวิตให้เธอ แต่เธอรู้สึกค่อนข้างอัปยศจริงๆ

เชษฐ์มองธิดา ดวงตาคู่นั้นคล้ายแม่เธอ พูดอย่างหมดความอดทนนิดหน่อย “ยังไงแกทำตัวดีๆ หน่อยก็พอ”

พูดจบ เขาก็เปิดประตูห้องเดินออกไป

หลังจากนาวินขับรถเข้ามา ก็ยืนในลานบ้านคนเดียว มองรอบๆ ที่นี่คือเรือนสี่ประสาน เหมาะกับการอยู่คนเดียว รอบๆ เป็นบริเวณภูเขาขนาดใหญ่มากไม่มีคนอาศัยอยู่

เชษฐ์เลือกสถานที่แห่งนี้ เดาว่าเพราะจะเตรียมหนี

นาวินมองออกไปไกลๆ อีกครั้ง เขาพบเฮลิคอปเตอร์

ดวงตาเขาหรี่ลง จากนั้นก็กลับมาสงบอีกครั้ง

เมื่อเชษฐ์ออกมา ครั้งแรกที่เห็นนาวินก็รู้สึกได้ว่าชายคนนี้ไม่ธรรมดา

“มาคนเดียวเหรอ?”

“ก็เป็นคำขอของแกไม่ใช่เหรอ? ภรรยาฉันล่ะ?”

ตอนนี้ในใจนาวินเต็มไปด้วยธิดา

เชษฐ์มอง คนของเขาน่าจะถูกคนของสถานกักกันล้อมรอบไว้ และเขาสามารถมาที่นี่คนเดียวได้ สำหรับเชษฐ์มันไม่สามารถใช้เป็นข้อมูลรับรองได้

เขาโบกมือ ก็มีคนไปที่ห้องเอาตัวธิดาออกมา

“นาวิน นายมันโง่ นายมาทำไม?”

ขอบตาธิดาแดงก่ำแล้ว

ถึงแม้ช่วงเวลาแยกจากกันจะไม่นาน แต่ในช่วงเวลานี้มันเกิดเรื่องราวเยอะเกินไป ทำให้เธอไม่รู้ว่าควรคุยกับนาวินอย่างไรในชั่วขณะหนึ่ง

ตอนแรกคิดว่านาวินจะฆ่าตนเพื่อบุริศร์ แต่ไม่คิดว่าเจ้าโง่นี่จะทำให้ตนสลบไป ให้เธอออกไปจากเมืองชลธี ส่วนตัวเองก็แบกรับเรื่องพวกนั้นแทนเธอ ในขณะนี้เธอยังไม่ได้พูดอะไรกับนาวิน เขาก็ทำให้ตัวเองมีส่วนร่วมในการบุกเข้าไปในคุกเพื่อปล่อยนักโทษ

บุกเข้าไปในคุกเพื่อปล่อยนักโทษเลยนะ!

ตอนนี้มันเป็นอาชญากรรมที่ยิ่งใหญ่แค่ไหน

ถึงแม้เชษฐ์จะปล่อยพวกเขาไป แต่ทั้งชีวิตนาวินก็ถูกทำลายแล้ว

ต่อไปเขาจะเป็นคนที่มีคดี ถึงขนาดถูกสั่งจับกุมด้วยซ้ำ ทุกอย่างนี้ล้วนเกิดจากเธอ

นาวินจะไม่รู้ได้อย่างไรว่าในใจธิดากำลังคิดอะไร? เมื่อเห็นธิดาปลอดภัย ในที่สุดมุมปากนาวินก็ยกขึ้น

“เห็นเธอไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว”

“นายมันโง่!”

ธิดาร้องไห้แล้ว

น้ำตาทั้งหมดของผู้หญิงดื้อรั้นคนนี้ให้กับนาวินและคุณแม่ น่าเสียดายที่เธอปกป้องสองคนนี้ไม่ได้เลย

เชษฐ์พึงพอใจอย่างยิ่งกับความรักลึกซึ้งระหว่างเราสองคน เขาดึงธิดามากอดไว้ในอ้อมแขนตน มองนาวินอย่างเย็นชาขณะพูดขึ้น “ลูกชายฉันล่ะ?”

“อยู่ในรถ แต่ฉันอยากให้ธิดาไปก่อน”

เงื่อนไขนาวินทำให้เชษฐ์ไม่ค่อยพอใจ

“แกมีสิทธิอะไรมาบอกเงื่อนไขกับฉัน?”

“ฉันไม่มีสิทธิหรอก แต่เพราะภาริชอยู่ในมือฉัน แน่นอนว่าฉันต้องหาประโยชน์บางอย่างให้ตัวเองอยู่แล้วไหม? ที่นี่แกมีคนตั้งเยอะ ถึงธิดาจะไปแล้ว เราก็มีแค่สองคนเอง ว่าไง? แกกลัวว่าตัวเองคนเยอะขนาดนี้แล้วหยุดเราสองคนไม่ได้เหรอ?”

สิ่งที่นาวินใช้คือวิธีการกระตุ้น

เชษฐ์รู้ แต่กลับไม่สนใจ

“ก็ดี ลูกสาวฉันเป็นห่วงแกมา เห็นแก่ที่แกรักลูกสาวฉันมาก ฉันเห็นด้วยกับคำขอแก แต่ทางที่ดีแกห้ามเล่นตุกติก แกรู้ว่าที่นี่มีแต่คนของฉัน ถ้าฉันจะให้พวกแกตายก็ทำได้เพียงไม่กี่นาที”

นาวินไม่พูดอะไรอีก แต่ทัศนคติเด็ดขาดมาก

เชษฐ์โกรธจัด แต่เพราะภาริชเขาก็ทำได้เพียงอดทน

เขามองธิดา พูดขึ้นอย่างเย็นชา “แกรู้นะว่าควรทำยังไง ทางที่ดีอย่าให้ฉันรู้ว่าพวกแกใช้แผนการอะไร ไม่งั้นล่ะก็……”

“นอกจากข่มขู่ แกเคยให้ความรักฉันสักนิดไหม?”

ธิดามองเชษฐ์ ถึงรู้ว่าเป็นความหวังเกินจริง แต่ก็ยังพูดออกมา

เห็นแววตาปรารถนาของลูกสาว เชษฐ์ก็เบือนหน้าหนีทันที

“ไปเถอะ เอาลูกชายฉันคืนมา”

จิตใจธิดาถูกทำร้ายอีกครั้ง

เธอไม่ควรคาดหวังอะไร และยิ่งไม่ควรถามอะไรงี่เง่า ในใจของเชษฐ์ คงมีแค่ภาริชลูกชายคนนี้เท่านั้น

“ธิดา มานี่”

นาวินยื่นมือออกไปให้ธิดา

เห็นชายตรงหน้าที่ปฏิบัติกับตนด้วยความเต็มอกเต็มใจ จู่ๆ ธิดาก็ปล่อยวาง ถึงจะไม่มีความรักของพ่อแล้วมันยังไง? เธอมีชายที่ดีที่สุดในโลกแล้วไม่ใช่เหรอ?

ธิดาเดินมาหานาวินทีละก้าว

แววตานาวินเด็ดเดี่ยว มีความอบอุ่น ทำให้ธิดามีความรู้สึกว่าสามารถมีชีวิตต่อไปได้

ธิดาเดินเข้ามาใกล้ มือนาวินก็เปียกชื้นเล็กน้อย

เขาคว้าธิดา ดึงเธอเข้ามาใกล้อ้อมแขนตน