ตอนที่ 946
บทที่ 946 สามเดือนนี้ทรมานเกินไปแล้ว
October 31, 2026
“มีอะไรที่พูดไม่ได้กัน?”
น้ำเสียงของนรมนไม่ค่อยดีเท่าไร
ชัยยศส่ายหน้าพัลวัน พลางเอ่ยว่า “พูดได้ครับ แต่กลัวว่าพูดไปแล้วคุณผู้หญิงจะมีโทสะ”
“คุณไม่พูด ฉันจะยิ่งมีโทสะนะคะ”
นรมนถูกความใสซื่อของชัยยศทำให้หัวเราะ
ชัยยศเกาศีรษะด้วยความเขินอาย เอ่ยขึ้นว่า “เรื่องห้องของตระกูลธนาศักดิ์ธนน่ะครับ ไม่ใช่สิ เป็นห้องที่คุณผู้หญิงพักตอนอยู่ในตระกูลธนาศักดิ์ธนถูกเนตราขายไปแล้วครับ”
“ขายไปแล้ว?”
นรมนตะลึงค้างไปเล็กน้อย
เนตรามีความกล้าหาญมากจริงๆ
เธอพูดแล้วว่านั่นเป็นห้องของเธอ ให้เธอยกเลิกการขาย แต่คิดไม่ถึงเลยว่าเธอจะลงมือได้รวดเร็วเช่นนี้
“คนซื้อเป็นใครกัน”
คำถามของนรมนทำให้ชัยยศชะงักไปอีกครั้ง
“ทำไมหรือ ฉันล่วงเกินไม่ได้หรือ”
“ไม่ใช่ครับคุณผู้หญิง เป็นคุณผู้หญิงของคุณชายอรรณพในสี่คุณชายแห่งเมืองชลธีของพวกเราซื้อไปครับ”
คำพูดของชัยยศทำให้นรมนตะลึงไปเล็กน้อย
สี่คุณชายแห่งเมืองชลธี เธอรู้จักแค่สามคนมาโดยตลอด คนหนึ่งคือบุริศร์ของพวกเขา คนหนึ่งคือคริชณะ หัวหน้าคริชณะแห่งกองทัพทหาร คนหนึ่งคือป้อง คุณหมอป้อง ส่วนอีกคนหนึ่งนั้นได้ยินคนอื่นเอ่ยถึงน้อยมาก ว่ากันว่ามีกิจการในเมืองชลธี แต่เป็นเพราะเหตุผลพิเศษบางอย่าง คุณชายคนที่สี่ไม่ได้อยู่ในเมืองชลธี คนในครอบครัวของเขายิ่งลึกลับเสียกว่า
ในตอนนี้ห้องกลับถูกภรรยาของคุณชายสี่ผู้นี้ซื้อไปหรือ
“ติดต่อได้หรือไม่”
“ติดต่อค่อนข้างยากครับ ว่ากันว่าฝ่ายตรงข้ามคือศัลยแพทย์มือหนึ่งของโลก รมิดา คนทั่วโลกที่เข้าแถวรอให้เธอทำการผ่าตัดให้นั้นมีมากเสียยิ่งกว่ามาก ไม่มีใครทราบเบอร์โทรศัพท์ส่วนตัวของเธอ เบอร์ที่เปิดเผยต่อสาธารณชนคาดว่าโทรเข้าไปก็คงไม่มีคนรับ รับแล้วต่อคิวก็ต้องต่อไปถึงปีหน้านู่น อีกทั้งผมได้ยินมาว่า ฝ่ายตรงข้ามดำเนินการเสร็จแล้ว เนตราก็รับเงินไปแล้วเช่นกันครับ”
คำพูดของชัยยศทำให้นรมนกลุ้มใจเล็กน้อย
ลงมือเร็วขนาดนี้ และฝ่ายตรงข้ามก็หาตัวได้ยาก จะทำอย่างไรดี?
เดี๋ยวก่อนนะ!
ฝ่ายตรงข้ามคือศัลยแพทย์มือหนึ่งของโลก รมิดา?
นรมนตื่นเต้นขึ้นมาทันที
“ช่วยตรวจสอบคุณนายอรรณพคนนี้ที ไม่สิ เบอร์โทรศัพท์ส่วนตัวของคุณหมอรมิดาที ฉันต้องการพบเธอ”
ชัยยศเห็นนรมนมีท่าทางตื่นเต้นแล้ว ก็อดที่จะเอ่ยขึ้นไม่ได้ว่า “คุณผู้หญิง เรื่องนี้ผมไม่มีหนทางจริงๆครับ แต่ว่าคุณผู้หญิงสามารถให้ประธานบุริศร์สอบถามคุณชายอรรณพได้นะครับ บางทีคุณชายอรรณพอาจจะรู้เบอร์โทรศัพท์ส่วนตัวของภรรยาตัวเอง”
เมื่อได้ยินชัยยศพูดเช่นนี้แล้ว นรมนก็พยักหน้า แต่ว่าบุริศร์เพิ่งจะหลับไปได้ครู่เดียว ตัวเองไปปลุกเขาให้ตื่นก็ดูจะไม่ค่อยดีเท่าไร
“ฉันรู้แล้ว เรื่องนี้ฉันจะคุยกับบุริศร์อีกที คุณไปทำงานของคุณเถอะ ใช่แล้ว คุณช่วยไปจดทะเบียนบริษัทภาพยนตร์ให้ฉันบริษัทหนึ่ง ด้านเงินทุนให้เริ่มเตรียมจากเงินทุนที่ต่ำที่สุด”
คำพูดของนรมนทำให้ชัยยศชะงักไปเล็กน้อย แต่ก็พยักหน้าและรีบไปจัดการทันที
เมื่อเห็นชัยยศจากไปแล้ว ก็นึกถึงขาคู่นั้นของปัญญ์ขึ้นมา ในใจนรมนก็มีความหวังขึ้นมาอีกครั้ง
พูดกันว่าฝีมือการผ่าตัดของรมิดาศัลยแพทย์มือหนึ่งของโลกนั้นประณีตเหนือธรรมชาติ ถึงแม้ว่ากระดูกแตกหักเป็นชิ้นเล็กๆก็ยังสามารถต่อกระดูกให้ได้ ก่อนหน้านี้เธอตามหาคนคนนี้มาตลอด คิดไม่ถึงเลยว่าคราวนี้จะมีความเกี่ยวข้องกันเพราะความผิดพลาดบางอย่าง
ถ้าหากว่ารมิดาสามารถทำการผ่าตัดให้กับปัญญ์ได้ ก็มอบห้องห้องนั้นให้เธอเป็นไง?
เมื่อคิดเช่นนี้แล้ว นรมนก็ตื่นเต้นเป็นอย่างมาก
เพียงแต่ว่าเธอไม่ได้ไปรบกวนการพักผ่อนของบุริศร์
บุริศร์เฝ้าเธอมาทั้งคืน ตอนนี้น่าจะเป็นตอนที่ทรมานที่สุด เธอต้องรอให้บุริศร์นอนให้เต็มอิ่มก่อนแล้วค่อยคุย
ช่วงเวลาแห่งการรอคอย นรมนเปิดคอมพิวเตอร์ จัดการภาพการออกแบบที่ตัวเองเข้าร่วมการแข่งขันรวมกันเป็นไฟล์หนึ่ง และส่งอีเมลล์ไปให้กับฝ่ายจัดงาน อธิบายให้ชัดเจนว่าตัวเองเป็นฝ่ายถอนตัวออกจากการแข่งขันในครั้งนี้
หลังจากทำทุกอย่างเสร็จแล้ว ความจริงแล้วในใจนรมนก็รู้สึกอาลัยอาวรณ์และเสียใจ ถึงอย่างไรเส้นทางอาชีพการออกแบบรถยนต์ก็เป็นเส้นทางที่เธอชอบจริงๆ แต่เมื่อนึกถึงสองพี่น้องคมทิพย์ที่ต้องแบกรับทุกสิ่งเพราะเธอและตระกูลโตเล็กในตอนนี้ คิดถึงคมทิพย์ เด็กสาวอ่อนแอคนหนึ่งที่ต้องรับผิดชอบค่าใช้จ่ายของคนในบ้านด้วยความยากลำบาก คิดถึงบ่อน้ำในวงการบันเทิงว่าลึกมากแค่ไหน นรมนก็ปิดภาพการออกแบบอย่างแน่วแน่
คมทิพย์ต้องการเธอ
ไม่มีการออกแบบ เธอก็ยังมีตระกูลโตเล็ก มีตระกูลทวีทรัพย์ธาดาและตระกูลพรโสภณ แต่คมทิพย์เหลือเพียงแค่เธอแล้ว
ถ้าหากว่ากระทั่งเธอก็ยังไม่สามารถปกป้องคมทิพย์ได้ ยังจะมีใครที่สามารถมอบความหวังให้กับเธอได้อีก?
นรมนคิดได้แบบนี้แล้ว ก็ไม่ได้เสียใจและอาลัยอาวรณ์อีก
ในชีวิตของคนเรามักจะต้องเผชิญหน้ากับเส้นทางการเลือกมากมาย ขอเพียงแค่ตัวเองรู้สึกว่าคุ้มค่าก็พอแล้ว
นรมนเก็บโน้ตบุ๊คและวางไว้ในตู้ที่ห้องหนังสือ
หลังจากทำทุกอย่างเสร็จแล้ว บุริศร์ก็ตื่นพอดี
“คุณตื่นแล้วหรือคะ?”
นรมนยิ้มให้อย่างเอาใจ
บุริศร์คลึงตาด้วยความสะลึมสะลือ เหลือบมองเธอเล็กน้อย ถามขึ้นว่า “มีเรื่องอะไรจะขอร้องผมหรือ”
“คุณรู้ได้อย่างไรคะ”
“บนใบหน้าคุณเขียนเอาไว้แล้ว”
บุริศร์ล้างหน้าไปพลาง เอ่ยพูดไปพลาง
นรมนรู้สึกว่าต่อหน้าบุริศร์นั้นไม่มีความลับเลยแม้แต่น้อย
“คุณนี่น่าเบื่อเกินไปแล้วจริงๆ คุณจะแกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่ได้หรือคะ หยอกฉันเล่นก็ได้นินา!”
จู่ๆบุริศร์ก็หัวเราะออกมา
“คุณเป็นสุนัขหรือ ถึงต้องให้ผมหยอกเล่น?”
“บุริศร์ คุณอยากโดนทุบหรือคะ”
นรมนหดหู่ใจเล็กน้อย
ผู้ชายคนนี้ บางครั้งก็รักและทะนุถนอมคุณเอาเป็นเอาตาย บางครั้งปากก็น่าจับมาจัดการจริงๆ
บุริศร์เห็นนรมนมีท่าทางแบบนี้ ก็หัวเราะมากกว่าเดิม
“คุณลงมือกับผมตอนนี้ ผมก็ไม่กล้าลงมือกับคุณหรอก ว่ามาเถอะ มีเรื่องอะไรที่ต้องการให้สามีของคุณช่วยกัน”
นรมนได้ยินคำว่าสามีจากบุริศร์แล้ว ใบหูก็เห่อร้อนขึ้นมาแปลกๆ
“แค่กๆ อยากสอบถามเรื่องคนคนหนึ่งจากคุณค่ะ”
นรมนกระแอมไออย่างเขินอายเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยออกมา
“ใครหรือ”
“อรรณพ”
คำพูดนี้ของนรมนทำให้บุริศร์หรี่ตาลงทันที
“คุณสนใจเขาหรือ”