ตอนที่ 984
บทที่ 984 เธอถอยไม่ได้อีกต่อไปแล้ว
October 31, 2026
“หาคนไปลงมือจัดการธุรกิจทั้งหมดของกล้าณรงค์ ฉันต้องการเห็นธุรกิจของกล้าณรงค์มันล้มละลายภายในหนึ่งสัปดาห์”
“ครับ!”
เนื่องจากพฤกษ์อยู่โรงพยาบาล ชัยยศก็เข้ามาแทนตำแหน่งพฤกษ์อย่างสมบูรณ์แบบ
ธุรกิจบางอย่างของบริษัทและต่างประเทศ บุริศร์ก็ส่งมอบให้ชัยยศอย่างช้าๆ
“แล้วเนตรา……”
“ไม่ต้องรีบ หาคนไปสอดแนมมันก่อน รอคุณนายตื่นขึ้นมา ถามคุณนายว่าต้องการทำยังไงแล้วค่อยว่ากัน”
สำหรับเนตราผู้หญิงคนนี้ที่ทำร้ายนรมน บุริศร์จะมอบสิทธิ์ในการจัดการแก่นรมน
ในช่วงเวลานี้เขาก็มองออกเช่นกันว่านรมนไม่เต็มใจที่จะเป็นผู้หญิงที่อยู่ด้านหลังเขา ตอนนี้เธออยากพัฒนาอาชีพของตัวเอง ถ้าอย่างนั้นเขาก็จะช่วยให้เธอบรรลุเป้าหมาย
นรมนต้องการก้าวหน้า มันก็เป็นเรื่องที่ดีสำหรับเขาไม่ใช่เหรอ?
ชัยยศรับคำสั่งแล้วออกไป
เมื่อบุริศร์กลับมาที่ห้องผู้ป่วยอีกครั้ง นรมนก็ยังหลับลึกอยู่
ริมฝีปากเธอแห้งแตก ทำให้มองแล้วสงสารอย่างมาก
ถึงแม้เธอจะใช้ชีวิตสุขสบายตั้งแต่เด็ก แต่ความทุกข์ในชีวิตนี้ก็แบกรับมาไม่น้อย
นี่เพิ่งสูญเสียลูกไปนานแค่ไหน?
มาแบกรับความทุกข์เช่นนี้อีก เขาเป็นสามีที่ไร้ความสามารถจริงๆ เลย
เมื่อกานต์โทรศัพท์มา คิ้วบุริศร์ก็ขมวด จากนั้นก็ถือโทรศัพท์ไปด้านนอก
“คุณบุริศร์ ผมกลับมาแล้ว หม่ามี้อยู่ไหนครับ? ผมจะไปหาพวกคุณ”
“อย่าเพิ่งมา”
ประโยคหนึ่งของบุริศร์ทำให้กานต์ขมวดคิ้วขึ้นมา
“ทำไมครับ?”
“ช่วงนี้หม่ามี้ลูกออกไปทำธุระข้างนอก รอเธอกลับมาพ่อจะให้เธอไปเยี่ยมลูก”
บุริศร์ไม่อยากให้ลูกชายรู้สภาพตอนนี้ของนรมน
ตอนนี้กานต์ถูกเก็บไว้ที่JQ ถ้าเรื่องนรมนเป็นแรงกระตุ้นให้เขาหุนหันพลันแล่น อนาคตข้างหน้าจะเป็นอย่างไรก็ไม่รู้
นรมนก็จะไม่ให้ลูกชายรู้ทั้งหมดนี้แน่นอน
กานต์รู้สึกไม่ค่อยเชื่อ
“คุณบุริศร์ คุณปิดบังอะไรผมใช่ไหม?”
“เปล่า หม่ามี้ลูกไปทำงานนอกสถานที่จริงๆ บริษัทเพิ่งก่อตั้ง งานค่อนข้างมาก เดี๋ยวพ่อกับเธอจะไปเยี่ยมลูกภายหลัง”
“คุณกับหม่ามี้ไม่เป็นอะไรใช่ไหม? ทำไมผมได้ยินว่าพวกคุณทำสงครามเย็นกัน?”
กานต์ถามขึ้นเหมือนเด็กแก่แดด
“มันไม่มีอะไร”
บุริศร์ปฏิเสธตรงๆ
“ถ้าลูกไม่มีธุระก็กลับไปJQก่อน ช่วงนี้มีปัญหาเยอะมาก พ่อไม่อยากให้หม่ามี้ลูกเป็นห่วงลูก รู้ไหม?”
“อ่อ รู้แล้วครับ”
กานต์พยักหน้า
“จริงสิ คุณบุริศร์ วันนี้คุณยายโทรมาหาผม ถามผมว่ามีเวลาไปเที่ยวที่บ้านเธอไหม?”
“คุณยายเหรอ?”
ดวงตาบุริศร์หรี่ลงทันที
คือแม่นรมนใช่ไหม?
“อืม คุณตาก็บอกว่าจะวาดรูปให้ผมรูปหนึ่ง ไม่งั้นผมไปเที่ยวบ้านคุณยายกี่วันดี?”
“ห้ามไป!”
เพราะบุริศร์ร้อนรนใจ น้ำเสียงจึงหนักขึ้นบ้าง ทำให้กานต์ตกตะลึงทันที
“คุณบุริศร์ เกิดอะไรขึ้นครับ?”
“ไม่มีอะไร ช่วงนี้คุณยายของลูกยุ่งกับเรื่องเนตรา ลูกอย่าไปเพิ่มปัญหา และช่วงนี้หม่ามี้ลูกก็มีความสัมพันธ์ไม่ค่อยดีกับคุณยายลูก ลูกไปแล้วหม่ามี้ลูกจะเป็นห่วง”
บุริศร์ครุ่นคิดสักพัก ทำได้แค่พูดแบบนี้ แต่กานต์ที่เฉลียวฉลาดฟังอะไรบางอย่างออกจากคำพูดเหล่านี้
“หม่ามี้เธอ……”
“เชื่อฟังนะ กลับไปก่อน ตอนนี้กมลออกไปวาดภาพร่าง กิจจากำลังฝึกอบรมพิเศษ ลูกอยู่บ้านก็ไม่มีคนเล่นด้วย ตอนนี้พ่อกับหม่ามี้ร่างกายอ่อนเพลีย ลูกดูแลตัวเองให้ดีจะเป็นสิ่งตอบแทนที่ดีที่สุดของพ่อกับหม่ามี้ลูก”
กานต์ได้ยินถึงตรงนี้ก็แน่ใจได้แล้ว ว่าทางด้านบุริศร์และนรมนอาจจะเกิดเรื่องอะไรบางอย่างกับพ่อแม่ตระกูลธนาศักดิ์ธน
“ครับ ผมจะกลับไป!”
กานต์ก็ไม่พูดอะไรอีก
หลังจากวางสายไป เขาโทรหาธรณีโดยตรง แล้วย้อนกลับไปทันที
ถึงแม้ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างคุณยายตระกูลธนาศักดิ์ธนและนรมน แต่คำพูดบุริศร์ทำให้กานต์เข้าใจว่าถ้าหากตนไปที่บ้านคุณยายตระกูลธนาศักดิ์ธน เป็นไปได้อย่างมากว่าจะทำให้พวกเขาเดือดร้อน
กานต์รู้สึกเป็นห่วงนรมนอย่างอดไม่ได้
หม่ามี้คงไม่ได้รับบาดเจ็บหรอกใช่ไหม?
เขาคิด แล้วส่งข้อความหนึ่งหานรมน
“หม่ามี้ ผมคิดถึงคุณมาก มีเวลาคุณมาเยี่ยมผมนะ!”
หลังจากส่งข้อความนี้เสร็จแล้ว กานต์ก็กลับไป
แม่ตระกูลธนาศักดิ์ธนรออยู่นานมากกานต์ก็ไม่มา
“โทรหาเขาอีกทีดีไหม?”
เธอถามชายชรา
พ่อตระกูลธนาศักดิ์ธนพยักหน้า
แต่โทรศัพท์กานต์ปิดเครื่องไปแล้ว
หลังจากบุริศร์วางสายไป ก็โทรหาคุณครูของกมลและคุณครูของกิจจาทันที แจ้งพวกเขาว่านอกจากตัวเขาเอง ไม่ว่าใครโทรหาพวกเขาหรือจะรับพวกเขาออกไปก็ห้ามตกลง
ถึงคุณครูไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น แต่พวกเขาก็เชื่อฟังคำพูดบุริศร์
หลังจากวางสายไปแล้ว ดวงตาบุริศร์ก็หนักอึ้งขึ้น
พ่อแม่ตระกูลธนาศักดิ์ธนในตอนนี้ไร้ยางอายเกินไปแล้ว
ไม่คิดว่าจะหลอกใช้ความไร้เดียงสาของเด็กๆ เพื่อต้องการควบคุมนรมนจริงๆ?
คิดถึงตรงนี้ บุริศร์ก็กำหมัดแน่นขึ้นมา
เขามีแรงกระตุ้นอย่างหนึ่ง ต้องการส่งพ่อแม่ตระกูลธนาศักดิ์ธนไปยังขั้วโลกเหนือกับใต้
และในเวลานี้ นรมนก็ฟื้นแล้ว
เธอร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด ดึงดูดความสนใจบุริศร์ทันที