ตอนที่ 1442
บทที่1442 ตายอย่างสมราคา
October 31, 2026
“ไปบ้านตระกูลแหลมวิไล”
คำพูดของหงส์ทำให้พฤธาชะงัก
“องค์หญิง ไปไม่ได้นะครับ ตอนนี้ตระกูลแหลมวิไลวุ่นวาย และจะลุกฮือขึ้น พระราชากำลังส่งกองกำลังเข้าไปปราบปราม ไม่แน่ว่าอาจจะโดนประหารทั้งตระกูล”
คำพูดของพฤธาทำให้หงส์ตกใจ
“ประหารทั้งตระกูล?”
นี่เป็นการลงโทษที่ใหญ่หลวงมาก!
นี่จะไม่เหลือคนตระกูลแหลมวิไลไว้เลยหรือ?
เมื่อนึกขึ้นมาได้ว่าจณัตว์กลับมาแล้ว หงส์ก็พลันกังวลขึ้นมา
“ไปบ้านตระกูลแหลมวิไล!”
“องค์หญิง… …”
“ไม่ได้ยินที่พูดหรือไง?”
สีหน้าของหงส์มืดครึ้มลง
เมื่อพฤธาเห็นท่าทีแข็งกระด้างของหงส์ เขาก็ไม่พูดอะไรต่อ และติดไปยังคนอื่นในวัง เพื่อให้เตรียมปกป้องหงส์ไว้ทุกเมื่อ
ดวงตาของหงส์ดำดิ่ง
เธอไปแค่ไม่กี่วัน?
ทำไมประเทศF ถึงกลายมาเป็นแบบนี้ได้ละ?
“คนของฉัตรพละกำลังทำอะไร?”
ถ้าสาเหตุของเรื่องนี้คือการที่ฉัตรพลนัดเอกฉัทมาเจอละก็ แล้วตอนนี้สมชัยก็กำลังจะทำลายตระกูลแหลมวิไลให้ราบคาบ แล้วทำไมฉัตรพลไม่ออกมาช่วยกัน?
เธอรู้สึกว่าเรื่องนี้มันไม่ปกติมาตั้งแต่แรกแล้ว
พฤธารีบพูดว่า “ตั้งแต่เกิดเรื่องขึ้นกับครอบครัวแหลมวิไล พระอนุชาฉัตรพลก็ล้มป่วยครับ มีหมอหลายคนได้ไปถวายการรักษา แต่ก็ไม่ดีขึ้นเลย ว่ากันว่าเพราะความโกรธเลยทำให้เป็นแบบนี้”
“เหลวไหล!”
หงส์สบถออกมา พฤธาแปลกใจเล็กน้อย แต่กลับรีมก้มศีรษะลงต่ำทำราวกับว่าไม่ได้ยิน
ตอนนี้หงส์รู้สึกได้ว่าเรื่องทั้งหมดนี้ถูกวางแผนโดนฉัตรพล บางทีเขาอาจวางแผนที่จะยืมมือของสมชัย เพื่อกำจัดตระกูลแหลมวิไล
ตระกูลแหลมวิไลคือจุดสำคัญ หากไม่สามารถช่วยเหลือฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งได้ ก็จะกลายเป็นศัตรูที่มีอำนาจมากที่สุดอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ดังนั้น หลังจากที่ฉัตรพลล้มเหลวในการเอาชนะตระกูลแหลมวิไล แผนที่ให้สมชัยไปจัดการตระกูลแหลมวิไลก็เป็นไปได้
ถ้าหากเป็นจริงอย่างที่ว่า ทันใดดวงตาของหงส์ก็เย็นชา
แน่นอนว่าเธอต้องทำให้ฉัตรพลชดใช้อย่างสาสม
ตอนนี้เธอทำได้เพียงไปที่ตระกูลแหลมวิไล เพื่อป้องกันไม่ให้สมชัยโจมตีตระกูลแหลมวิไล
แม้ว่าเธอจะเป็นลูกสาวของสมชัย แต่เธอก็เกรงว่าอาจจะหยุดไฟโทสะของเขาไว้ไม่ได้
“พฤธา ให้คนของเราไปหาฉัตรพลเพื่อรวบรวมหลักฐานที่เขาใส่ร้ายตระกูลแหลมวิไล”
“องค์หญิง เกรงว่าจะไม่ง่ายนะครับ พระอนุชาฉัตรพลปิดล็อคบ้านอย่างแน่นหนา ไม่มีใครเข้าไปได้หรอกครับ”
พฤธากลัดกลุ้ม
“ไม่ง่ายก็ต้องทำ ฉันจะตระกูลแหลมวิไลก่อนเพื่อขัดขวางการสังหารหมู่ของกองกำลัง พวกนายรีบรวบรวมหลักฐานแล้วส่งไปที่วัง ไม่อย่างนั้นฉันคงต้องตายไปพร้อมกับตระกูลแหลมวิไลแน่”
หงส์กอดเจตต์จำนงอันแน่วแน่ที่จะตายกลับไป
พฤธาตะลึงไปชั่วขณะ
“องค์หญิง ทำแบบนี้ ความปลอดภัยของคุณจะ… …”
“ไม่ต้องสันมากนักหรอก รีบไปเถอะ”
หงส์พูดจบก็บอกให้เขาหยุดรถ ก่อนที่ตัวเองจะขับรถไปยังตระกูลแหลมวิไลด้วยตัวเอง
ตอนนี้ไม่มีใครกล้าไปที่บ้านตระกูลแหลมวิไล
พฤธามองไปยังแผ่นหลังของหงส์ รู้ว่าหน้าที่ของตัวเองใหญ่มาก ไม่หยุดที่จะเริ่มจัดเตรียมหน้าที่แม้เพียงเวลาเล็กน้อย
เมื่อหงส์มาถึงหน้าประตูบ้านของตระกูลแหลมวิไล ที่นี่ก็ถูกกองทหารล้อมเอาไว้หมดแล้ว
“นี่เป็นคำสั่งของพระราชา คนในที่นี้จงฟัง แค่เพียงพวกคุณยอมให้จับกุมโดยไม่ต้องสู้ จะสามารถรักษาชีวิตเอาไว้ได้ ไม่อย่างนั้น… …”
“หยุดนะ!”
เมื่อหงส์เอ่ยปาก หัวหน้าองครักษ์ก็ชะงักไปทันที เมื่อเขาเห็นว่าเป็นหงส์เขาก็อดไม่ได้ที่หยุดไปชั่วครู่ ก่อนจะโค้งคำนับให้เธออย่างเคารพ
“องค์หญิงห้า มาได้ยังไงกันครับ?”
“เรื่องของตระกูลแหลมวิไลมีมูลเหตุอื่นอีก พวกคุณหยุดดำเนินการตามคำสั่งก่อน รอให้คนของฉันกลับวังพูดคุยกับพระราชา แล้วค่อยตัดสินใจก็ยังไม่สาย”
หงส์มาด้วยความรีบร้อน เธอหายใจหอบเล็กน้อย
เมื่อจณัตว์ที่อยู่ข้างในได้ยินเสียงของหงส์เขานิ่งไปเล็กน้อย อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัว
ผู้หญิงคนนี้มาที่นี่ได้อย่างไรกัน?
เนกษ์มองไปที่จณัตว์ ก่อนที่จะพูดเสียงทุ้มว่า “พี่ อย่างไรเธอก็เป็นลูกสาวของสมชัย พี่กับเธอ… …”
“เธอก็คือเธอ สมชัยก็คือสมชัย เธอไม่มีส่วนเกี่ยวข้องการกับการบาดหมางในครั้งนี้ ยิ่งไปกว่านั้นเธอคือภรรยาของฉัน”
คำพูดของจณัตว์ทำให้สีหน้าของเนกษ์เปลี่ยนไป เห็นได้ชัดว่าเขาไม่เห็นด้วยกับสถานะดังกล่าว
“ฉันรู้ว่าการตายของพ่อแม่ทำให้นายเสียใจมาก และปวดใจมาก แต่ว่าตอนนั้นเธอกับฉันอยู่ที่เมืองชลธีด้วยกัน ไม่ได้ทำอะไรเลย นอกจากนี้เธอยังช่วยพวกเราอีกด้วย ลืมไปแล้วเหรอ?”
“ผมไม่ได้ลืม แต่แค่เพียงคิดว่าในตัวเธอมีเลือดของสมชัยไหลเวียน ผมก็ไม่ค่อยสบายใจ วันนี้พวกเราอาจจะตายอยู่ที่นี่ก็ได้ ถ้าหากพี่เป็นห่วงเธอจริง ก็ให้เธอไปเถอะ”
ถึงแม้ว่าเนกษ์จะพูดอย่างนี้ จริงๆแล้วเขาอยากจะพูดว่าไม่อยากให้เลือดของหงส์ต้องมาเปรอะเปื้อนผือที่ดินของตระกูลแหลมวิไล