ตอนที่ 1653
บทที่1653 ไปจี้ใจพ่อเหรอ?
October 31, 2026
“ยังครับ ยั้งเอาไว้อยู่”
“อนุมัติไปเถอะ ตลอดชีวิตมานี้ตระกูลทวีทรัพย์ธาดาทุ่มเทเพื่อประเทศชาติมาตั้งมากมาย เขาจะปลดประจำการก่อนกำหนดก็ไม่เป็นไรหรอก แล้วก็ให้ธเนศพลเลือกสองคนมาแทนชินทรกับคิม งานฝั่งนั้นก็ให้ธเนศพลเป็นคนรับผิดชอบต่อ”
คุณท่านขวัญชัยลากพู่กันไปด้วย และตัดสินใจไปด้วย
พ่อบ้านรับปากอย่างแน่วแน่ และก็พูดต่อในทันที “แล้วตำแหน่งของคุณทรรศ……”
“ให้ธเนศพลไป”
คุณท่านขวัญชัยส่งต่อเรื่องของตระกูลทวีทรัพย์ธาดาให้ธเนศพลทั้งหมด
พ่อบ้านพยักหน้าแล้วก็เดินออกไป
พอเดินออกไปแล้วก็ได้เจอกับธเนศพลที่ตั้งใจยืนรออยู่ตรงนั้น
เขาพูดด้วยความเคารพว่า “คุณชายธเนศพล”
“ ลุงยศพงศ์ พ่อเรียกลุงเหรอครับ? ”
“ใช่ครับ คุณท่านขวัญชัยเรียกผมมาสั่งงานบางอย่างน่ะ”
พ่อบ้านหลุบตาลง ทำให้คนอ่านแววตาของเขาไม่ออก
ธเนศพลได้แต่หลือบมองเขาแล้วก็ถามว่า “มีคำสั่งอะไรถึงผมไหม？”
“มีครับ คุณท่านขวัญชัยบอกว่าให้คุณชายธเนศพลเป็นคนตัดสินใจเรื่องตระกูลทวีทรัพย์ธาดา”
“แล้วมีอะไรอีกไหมครับ？”
“ไม่มีแล้วครับ”
คุณชายธเนศพลเหลือบมองภาพบ้านด้วยแววตาที่เย็นชา ถึงแม้ว่าจะยิ้มอยู่ แต่ว่ามันเป็นรอยยิ้มแค่ผิวเผินเท่านั้น
“ ลุงยศพงศ์ ตลอดชีวิตของลุงติดตามพ่อผมมาตั้งแต่สงครามเหนือจรดใต้ เกษียณแล้วก็ยังไม่กลับไปอยู่บ้าน ติดตามอยู่ข้างกายเขาในฐานะพ่อบ้าน เสพติดการเป็นข้าราชการมากเกินไปหรือเปล่า? หรือว่าลุงมีเจตนาอื่น？”
เขาจ้องไปที่ ลุงยศพงศ์เขม็ง
แต่ว่าตอนนี้คนที่อายุป่านนี้แล้ว ก็กลายเป็นระดับเทพ แน่นอนว่าเขาไม่แสดงอารมณ์อะไรบนใบหน้าเลย
ลุงยศพงศ์ยังคงพูดอย่างใจเย็นว่า “คุณชายธเนศพลว่ายังไงก็แบบนั้นแหละครับ”
ธเนศพลไม่ได้รับคำตอบที่ตัวเองต้องการ ก็รู้สึกรำคาญใจยังอดไม่ได้ แต่ว่าเขาก็ไม่ได้พูดอะไร แค่ยิ้มแล้วก็เดินออกมา
ลุงยศพงศ์ก็จากไปอย่างรวดเร็ว
ธเนศพลกระซิบบางอย่างในความมืด “ตามเขาไป ดูว่าเขาจะไปไหน？”
“ครับ！”
เหงาที่อยู่ในความมืดนั้นได้ออกจากที่ตรงนั้นอย่างรวดเร็ว และตาม ลุงยศพงศ์ไป
ไม่นานเหงานั้นก็ส่งข่าวกลับมา บอกว่า ลุงยศพงศ์ไปหาป้อง แล้วป้องก็ถือกล่องยาตาม ลุงยศพงศ์ไปที่คุกใหญ่
ธเนศพลค่อยๆ ขมวดคิ้วเข้าหากัน
ป้องคือคนของเขา แน่นอนว่าเขาไม่กลัวว่าป้องจะทำเรื่องอะไร แต่เขาแค่ไม่เข้าใจว่า ลุงยศพงศ์พาป้องไปที่คบทำไม? หรือว่าจะมีใครตายอย่างนั้นเหรอ?
ธเนศพลรู้สึกสงสัยอยู่ภายในใจ แต่ว่าก็ไม่ได้ให้ใครตามไป
คนที่สามารถตามคุณท่านไปที่สงครามทั้งเหนือและใต้ได้ แน่นอนเขาต้องรู้ว่ามีคนติดตามอย่างแจ่มแจ้งแน่ชัด เขาอยากรู้อะไรเดี๋ยวป้องก็จะบอกเขาเองนั่นแหละ
ธเนศพลกลับมาที่ฐาน แล้วกานต์ก็มาหาเขา
“ผมหาอะไรบางอย่างเจอ”
“อะไรเหรอ？”
กานต์ตามธเนศพลเข้าไปในห้องอ่านหนังสือ
เขายื่นของที่อยู่ในมือให้กับธเนศพล แล้วพูดด้วยเสียงที่ทุ้มต่ำว่า “สมจิตไม่ใช่ทายาทของ เธอเป็นคนจากกองทัพ การที่ปลดประจำการในปีนั้นก็เพราะว่ามีเป้าหมายอะไรบางอย่าง โดยถูกวางแผนให้ทำแบบนั้น แต่ว่าพอดูแล้วมันดูบังเอิญมาก ถ้าเกิดว่าไม่ไปตรวจสอบอย่างละเอียดแล้วล่ะก็ ก็คงไม่มีใครคิดว่าเธอออกจากกองทัพเพราะได้รับคำสั่ง แต่ว่านี่พอผมมาดูแล้ว ชื่อเดิมของสมจิตคือธีรยา ก่อนที่เธอจะปลดประจำการเธอได้เจอคนคนหนึ่ง”
ธเนศพลมองไปตามที่กานต์ชี้ แล้วคิ้วขมวดเข้าหากันในทันที
ถึงแม้ว่าวิดีโอจะค่อนข้างเบลอ แต่ว่าธเนศพลก็จำคนคนนั้นได้ทันที