บทที่1658 นี่มันองอาจเกินไปแล้ว

“ออกเดินทางได้ ！”

ชินทรมองไปยังทางที่คิมกับนรมนอยู่ นี่เป็นการอำลาชีวิตและความตาย จะไม่มีวันที่ได้เจอกันอีกต่อไป!

น้ำตาของเขาเปียกชื้น แล้วก็หันไปอย่างเด็ดเดี่ยว เขาพาคนขึ้นไปเฮลิคอปเตอร์ แล้วก็ออกจากประเทศFไปในทันที

ตอนที่ราเชนได้รับข่าวเขาก็พึ่งจะเสร็จภารกิจกับเจ้าสาวพอดี ก็อดไม่ได้ที่จะตะลึงไป

“ไปแล้วหนอ？”

“ใช่ครับ พานักวิจัยจากในป่าไปสองสามคนออกไปแล้วครับ”

หัวหน้าองครักษ์เห็นว่าไม่ควรจะรบกวนราเชนในเวลานี้ แต่ว่าเรื่องนี้มันเป็นเรื่องสำคัญมากที่เขาจำเป็นต้องรายงาน

“บอกนรมนรึยัง? ”

“ยังครับ เหมือนกับว่าคุณนายบุริศร์จะหลับไปแล้ว”

หัวหน้าองครักษ์จะกล้าไปรบกวนเวลาพักผ่อนของนรมนได้ยังไงกัน?

ราเชนรีบใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อยนพิดาก็มอบกุญแจรถให้กับเขาล่ะพูดว่า “ระวังความปลอดภัยด้วย”

พอมองภรรยาใหม่ของตัวเอง ราเชนก็พูดอย่างรู้สึกผิดว่า “ขอโทษด้วย จริงๆ แล้วคืนนี้ควรจะเป็นคืนของเรา แต่ว่า……”

“ฉันเข้าใจ น่าจะต้องเกิดเรื่องกับน้องสาวแน่ๆ ในฐานะที่เราเป็นพี่กับพี่สะใภ้จะไม่สนใจก็ไม่ได้”

คำพูดของนพิดาทำให้ราเชนรู้สึกซาบซึ้งใจมาก

“ขอบคุณนะที่รัก”

ใบหน้าของนพิดาแดงเล็กน้อย เธอก้มหน้าลงด้วยความเขินอาย

ราเชนจูบเธอ แล้วก็รีบเดินตามหัวหน้าองครักษ์ออกไป

นรมนรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อได้ยินว่าราเชนมาที่นี่ เธอนึกว่าตัวเองได้ยินผิดไป พอมองดูเวลาก็เห็นว่ามันเพิ่งจะตี 4 กว่า ทำไมราเชนถึงได้มาที่นี่เช้าขนาดนี้?

เธอรีบลุกขึ้นในทันที แล้วก็พบว่าตัวเองนอนอยู่บนโซฟา แถมร่างกายของเธอก็ถูกคลุมด้วยเสื้อคลุมของชินทร

ทำไมเธอถึงรับไม่ได้？

แล้วชินทรล่ะ？

เขากลับไปแล้วเหรอ？

นรมนเอาเสื้อคลุมของเขาแขวนไว้ด้านข้าง แล้วก็รีบลุกไปต้อนรับเขาทันที ราเชนก็เดินเข้ามาพอดี

“นรมน คุณลุงพาคนออกจากประเทศFไปแล้ว เธอรู้ไหมว่ามันคือเรื่องอะไร？”

“อะไรนะ？”

นรมนรู้สึกสับสน

แล้วเธอก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงท่าทีที่แปลกประหลาดของชินทรเมื่อคืนนี้ แล้วใจของเธอก็เต้นแรงขึ้นในทันที

“เร็ว เอารถมาให้ฉัน! กลับไปดูแม่ฉันเร็ว！”

พอนึกถึงสิ่งที่ชินทรวัยหวานเอาไว้ นรมนก็รู้สึกไม่สบายใจขึ้นมาในทันที

ราเชนเห็นสีหน้าของนรมนเปลี่ยนไป ก็ไม่กล้าที่จะล่าช้า รีบส่งกุญแจรถให้ใช้ในทันที

ฝีมือการขับรถของนรมนนั้นดีมาก ไม่นานเธอก็มาถึงห้องคิม ตอนที่เห็นจดหมายที่ชินทรทิ้งเอาไว้ให้คิม ความกังวลในหัวใจกอล์ฟแพร่กระจายออกมาทันที

“กิมจิ ได้งานให้คนของอาณาจักรรัตติกาลกับสหภาพQTค้นหาตำแหน่งของเฮลิคอปเตอร์พ่อ ฉันอยากรู้ว่าเขาอยู่ที่ไหนล่ะจะทำอะไร？”

“ครับ！”

กิมจิได้รับคำสั่งแล้วก็รีบไปดำเนินการทันที แต่ว่ามือเท้าของนรมนก็ยังรู้สึกเย็นเฉียบ

ทันใดนั้นเธอก็มีลางสังหรณ์บางอย่าง เหมือนกับว่าการจากไปในครั้งนี้ เธอจะไม่ได้เจอพ่อของเธออีก

ความรู้สึกแบบนี้ทำให้เธอตื่นตระหนก

เธอพาคนออกมาจากห้องของคิม

เสียงดังขนาดนี้แต่แม่ก็ยังไม่ตื่น หมายความว่าพ่อของเธอชินทรวางยาคิม

เธอแค่คาดหวังว่าเธอจะเร็วพอ และสามารถหยุดพ่อเอาไว้ได้

นรมนรอคอยอย่างร้อนรน ฟ้าก็ค่อยๆ สว่างขึ้นเรื่อยๆ

ข่าวที่ กิมจิส่งกลับมาก็คือเฮลิคอปเตอร์ลำนั้นจอดตรงที่ต่างประเทศ แต่ว่าในนั้นไม่มีใครอยู่ เหมือนกับว่าพวกชินทรจะลงไปในทะเล ไม่สามารถติดตามได้เลย

ความไม่สบายใจของนรมนก็เพิ่มขึ้นในทันที

พ่อของเธอจะทำอะไรกันแน่？

ส่วนทางด้านฝั่งของชินทร หลังจากที่ลงจากเครื่องบินก็ขึ้นรถจี๊ป 2 คันไปพร้อมกับคน 10 คน และขับเข้าไปในประเทศอย่างรวดเร็ว

น่าจะเป็นเวลาประมาณสิบโมงเช้า พวกเขาก็มาถึงเมืองหลวง

ไม่ได้กลับมาหลาย 10 ปีแล้ว เมืองหลวงใหญ่ขึ้นมาก จนชินทรเกือบจะหลงทาง

วันนี้กานต์หยุดพักผ่อน พอได้รับข่าวเนศพลก็ออกมาตรวจสอบอะไรสักหน่อย แล้วก็มองเห็นคุณตาจากระยะไกล?

คุณตามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง？

กานต์รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย แต่ว่าก็เดินเข้าไปอย่างรวดเร็ว