บทที่1660 ท่านชินทรทำแบบนี้หมายความว่ายังไงครับ

ชินทรหรี่ตาลง

ตุลธรกำลังเดิมพันอยู่ เดิมพันความสำคัญของภาณที่มีต่อชินทร

ว่ากันว่าคนที่ทำงานอยู่นอกบ้านเป็นเวลานานจะเป็นคนที่มีความกระตือรือร้นต่อครอบครัวมากที่สุด เพราะว่ารู้สึกผิดต่อคนในครอบครัวมาก ดังนั้นก็เลยสามารถทำเพื่อครอบครัวได้ทุกอย่าง

ตอนนี้ชินทรก็เป็นแบบนี้อยู่

“ทางที่ดีคุณควรรับประกันความปลอดภัยของหลานชายผม ไม่ยังงั้นผมสาบานเลยว่าจะตัดคอของคุณออกและแขวนไว้หน้าประตู คุณก็รู้ ว่าผมสามารถทำได้! อายุผมขนาดนี้แล้ว คุณงามความดีอะไรก็ไม่สำคัญกับผมอีกต่อไปแล้ว”

ชินทรพูดออกมาเน้นทีละคำ ทำให้หัวใจของตุลธรจมดิ่งลงในทันที

ขอแค่เขาพูดออกไป ก็จะสามารถขวางไม่ให้ธเนศพลเข้าไปได้ ถ้าเกิดว่าธเนศพลไม่เข้าไป ตระกลูสิทธิรัตน์สุนทรก็ยังพอมีความหวังอยู่

ชินทรรู้สึกว่าการกระทำของตุลธรมันค่อนข้างจะน่าขำ

คิดจริงๆ เหรอว่าถ้าธเนศพลไม่เข้าไปแล้วตระกลูสิทธิรัตน์สุนทรจะสามารถรับทั้งหมดไหว?

ถ้าใครที่กล้าแตะต้องหลานชายของชินทรแล้วยังสามารถกลับไปได้อย่างครบถ้วน แล้วเขาจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนกัน?

ชินทรเหลือบมองเขาอย่างเย็นชา หลังจากนั้นก็ไปหยุดอยู่ข้างๆ ธเนศพลแล้วพูดว่า “คุณชายธเนศพล ยังไงตระกลูสิทธิรัตน์สุนทรก็เป็นบ้านที่มีคุณงามความดี พาคนหลายคนบุกเข้าไปแบบนี้คงจะไม่ดีเท่าไหร่นัก แล้วอีกอย่างมันก็ไม่เป็นไปตามกฎด้วย หรือว่าคุณชายธเนศพลกลับไปก่อนดีกว่าไหมครับ? แล้ววันหน้าค่อยมาใหม่? ”

ธเนศพลขมวดคิ้วเข้าหากัน

ถึงแม้จะรู้ว่าตุลธรจะต้องให้ชินทรมาพูดอะไรเพื่อหยุดเขา แต่ว่าเขาก็ไม่คิดว่าชินทรก็ห้ามไม่ให้เขาเข้าไปจริงๆ

“ท่านชินทร นี่คุณทำอะไร? ”

“ คุณชายธเนศพล ผมแค่เตือนด้วยเจตนาดี”

ดวงตาของธรรศนั้นใสสะอาดมาก ทันใดนั้นก็ทำให้เริ่มไตร่ตรอง กานต์ที่อยู่อีกด้านหนึ่งนั้นไม่รู้ว่าพวกเขากำลังเล่นปริศนาอะไรกันอยู่ แต่ก็อยู่เงียบๆ ได้แต่ถ่ายรูปใบหน้าของตุลธรเอาไว้เหมือนไม่ได้ตั้งใจ

“ในเมื่อท่านชินทรพูดขนาดนี้แล้ว ผมจะฝืนเข้าไปก็คงจะดูไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก คุณชายตุลธร ขอโทษที่ล่วงเกินนะครับ！”

ธเนศพลโบกมือ แล้วคนของเขาก็หยุดลงในทันที

ตุลธรก็รู้สึกสบายใจขึ้นในทันที

“คุณชายธเนศพล อายุยังน้อยควรจะอารมณ์ร้อนให้น้อยลงหน่อย แล้วฝึกฝนให้มากขึ้นถึงจะดี”

ถึงแม้ว่าตุลธรจะพูดคุยและยิ้มแย้ม แต่ว่าคำพูดเหล่านี้มันค่อนข้างรุนแรงและเกินจริง

ใครไม่รู้บ้างว่า ตุลธรสบายขนาดนี้เพราะว่านอนอยู่บนคุณงามความดีที่บรรพบุรุษสร้างเอาไว้

ธเนศพลมีประสบการณ์ในการทหารมาตั้งหลายปี คำพูดนี้เมื่อมาพูดต่อหน้าธเนศพลแล้ว ช่างไม่กลัวเข้าตัวเลยจริงๆ

กานต์ขมวดคิ้วเข้าหากัน รู้สึกไม่ชอบคนคนนี้ในทันที

ธเนศพลกลับพูดด้วยสีหน้าที่ไม่ปกติว่า “ผมจดจำคำพูดที่แสนมีค่าของคุณชายตุลธรเอาไว้แล้ว ไป！”

ธเนศพลออกคำสั่ง แล้วคนของเขาก็กระจายตัวออกไปในทันที

ถึงแม้ว่ากานต์จะรู้สึกเป็นกังวลเล็กน้อย แต่ว่าครั้งนี้กลับได้ตัวปาณีมา ก็ไม่ถือว่าคว้าน้ำเหลว

เขามองไปที่ชินทรด้วยสายตาเป็นกังวล แล้วก็เห็นชินทรกะพริบตาให้กับเขา สายตาที่บอกว่าไม่ต้องเป็นห่วงทำให้เขารู้สึกสบายใจ แต่ว่าก็มีความสงสัยเกิดขึ้นในหัวใจของเขา

สรุปแล้วคุณตากับคุณชายตุลธรมีความสัมพันธ์ยังไงกันแน่?

หลังจากที่คนของธเนศพลออกไปแล้วนั้น ชินทรก็มองไปที่ตุลธร แล้วก็พูดว่า “คุณชายตุลธร หลานผมอยู่ที่ไหน? ”