ตอนที่ 1630
ตอนที่ 1630 ช้าเร็วก็จะได้เจอกัน
October 31, 2026
“พี่สะใภ้ หน้าของพี่......”
ยังไงนรมนก็คิดไม่ถึงว่าขวัญตาจะเสียโฉม!
เธอตะลึงงัน และตอนนี้ท้องของขวัญตาก็ใหญ่มากแล้วด้วย
แต่ขวัญตากลับยิ้มพูดขึ้น: “ไม่เป็นไรหรอก ตอนออกทะเลเกิดอุบัติเหตุได้รับบาดเจ็บที่หน้าน่ะ จริงๆก็วางแผนจะผ่าตัดแก้ไข แต่ตอนนั้นฉันท้องแล้ว เพื่อลูกในท้องจึงไม่ได้ทำ รอให้คลอดลูกก่อนแล้วค่อยว่ากัน แต่ยังไงพี่เธอก็ไม่รังเกียจฉันนะ”
สำหรับวิธีการของขวัญตา นรมนเข้าใจมากๆ ตอนนั้นที่เธอโดนไฟลวกจนบาดเจ็บ ก็ไม่ได้อดทนเพื่อลูกไปตั้งปีกว่าถึงจะได้แก้ไขหรอกเหรอ?
นึกถึงตรงนี้ นรมนก็สงสารจับใจ
เธอก้าวเข้าไปกอดขวัญตาแน่น พูดขึ้น: “ฉันรู้ว่าพี่พูดอย่างไม่ใส่ใจ ความเจ็บปวดในใจมีแค่ตัวเองเท่านั้นที่รู้ แม้ฉันจะไม่รู้ว่าทำไมตอนนั้นพี่กับพี่ฉันถึงไม่บอกปัญหาของพวกพี่ให้ฉันกับ บุริศร์ได้รู้ แต่ฉันก็สงสารพี่ พี่สะใภ้ ฉันทนไม่ได้”
ดวงตาของนรมนแดงขึ้นเล็กน้อย
บุริศร์เห็นเธออย่างนี้ จึงขยิบตาให้เจตต์
เจตต์ตบๆไหล่ของขวัญตา กระซิบเบาๆ: “เดี๋ยวผมมานะ”
“อื้ม”
ขวัญตาพยักหน้า
นรมนกับขวัญตานั่งคุยเรื่องสัพเพเหระด้วยกันที่ด้านนี้ ส่วนบุริศร์กับเจตต์เดินไปที่ระเบียงด้านนั้น บุริศร์ส่งแก้วแชมเปญไปให้เจตต์ เห็นใบหน้าที่แดงระเรื่อของเขาตอนนี้ จึงอดไม่ได้ที่จะพูดหยอกล้อ: “ถ้าเป็นพ่อคนก็จะไม่เหมือนเดิมแล้วนะ”
“แหงสิ สำหรับพวกฉันลูกคนนี้มาช้ามากเลย”
บุริศร์ฝืนพูดแทงใจเขาไม่ได้ แต่ทว่ายังถามขึ้นด้วยความกังวล: “ที่ฉันจำได้ตอนแรกหมอบอกว่าไม่ให้พวกนายมีลูกภายในสามปี ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาไม่ใช่เหรอ?”
“ท้องโดยบังเอิญน่ะ เป็นตายยังไงขวัญตาก็จะเก็บเอาไว้ นายก็รู้ว่าสำหรับเธอการมีลูกมันโจมตีเธอหนักเกินไป ฉันทำได้เพียงตามใจเธอ อย่างมากที่สุดถ้ามีอันตรายอะไรจริงๆ ฉันจะอยู่เป็นเพื่อนเธอ เธออยู่ฉันก็อยู่ เธอตายฉันจะตามไปด้วย”
เจตต์พูดอย่างสบายๆ แต่บุริศร์ฟังออกถึงความหมายที่แฝงอยู่ในท่าทีของเขาที่มีต่อขวัญตา
เขาตบๆไหล่ของเจตต์พูดขึ้น: “นายโตขึ้นเยอะเลยนะ”
“ฉันจะเป็นพ่อคนอยู่แล้วนะ ยังทำตัวเหมือนเด็กได้อีกเหรอ? ช่วงนี้พ่อตาเริ่มโอนกิจการมาให้ฉันแล้ว ฉันถึงได้เข้าใจเลยว่านายเก่งขนาดไหน ธุรกิจเยอะขนาดนั้นยังมีเวลาจู๋จี๋กับนรมนอีก นับถือเลย”
คำพูดของเจตต์ทำให้บุริศร์ฟังแล้วรู้สึกแปลกๆ
“นี่นายชมฉันหรือว่าเหน็บแนมฉันกันแน่?”
“ชมนายสิ!”
เจตต์หัวเราะออกมา
ขวัญตาท้องแล้ว เจตต์จึงรู้สึกเหมือนมีพลัง ความรู้สึกนั้นให้ความหวังและแรงบันดาลใจแก่เขามากจริงๆ
“ครึ่งปีนี้พวกนายประสบเรื่องราวมาไม่น้อยเลยสินะ?”
“อืม ผ่านมามากมาย แต่ว่าพวกเราจัดการได้ นายไม่ต้องกังวลจนเกินไปหรอก”
แม้เจตต์จะยังยิ้มทะเล้น แต่บุริศร์มองออกว่าเขาสงบนิ่งมาก บางทีนี่อาจจะแยกออกมาจากการอบรมสั่งสอนของคุณท่านขันธ์ชัยไม่ได้สินะ
สำหรับบุริศร์ตอนนี้ก็หวังว่าจะได้เห็นความสำเร็จ
“ใช่สิ ฉันได้ยินว่านายย้ายชัยยศมาจัดการบริษัทที่ด้านนี้แล้ว?”
“ทำไมเหรอ? นายมีความเห็น?”
บุริศร์คิดไม่ถึงว่าเจตต์จะถามถึงชัยยศ จึงชะงักเล็กน้อย
เจตต์ยิ้มระรื่นพูดขึ้น: “แน่นอน ฉันอยากทำธุรกิจที่ด้านนี้ คงเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องติดต่อกับชัยยศ ตอนนี้ควรสร้างสัมพันธ์ที่ดีกับเขาหน่อย”