ตอนที่ 1631
ตอนที่ 1631 ยังคงเป็นคุณที่แสนดี
October 31, 2026
เจตต์ก็สงสัยเหมือนกับบุริศร์ เพียงแต่ตอนนี้พวกเขาสองคนไม่ได้อยู่ในตำแหน่งทหารแล้ว เรื่องมากมายจึงไม่มีทางรู้ได้
“เอาเถอะ ที่ฉันบอกนายเรื่องนี้ก็ไม่ได้มีความคิดอื่น แค่ให้เตรียมแผนการไว้ก่อน ถึงยังไงพฤกษ์ก็เป็นคนของนาย”
เจตต์ถอนหายใจ ตบๆไหล่ของบุริศร์
ก็ตอนนี้เอง ที่คมทิพย์มาถึงแล้ว
นรมนเห็นคมทิพย์มาถึงแล้ว จึงเข้ามาต้อนรับด้วยความเบิกบาน
“ตอนนี้ร่างกายเธอไม่สะดวกไม่ต้องมาก็ได้นะ”
“ได้ยังไงล่ะ นี่งานแต่งพี่ชายเธอเชียวนะ ฉันมาสัมผัสบรรยากาศชื่นมื่น แล้วถือโอกาสให้คนรู้จักมากขึ้นด้วย”
คมทิพย์พูดไปยิ้มไป
ไม่ได้เจอกันครึ่งปี รูปร่างของเธออวบขึ้นไม่น้อยเลย ทว่ารอยยิ้มบนใบหน้ากลับมีมากขึ้นเยอะ
สำหรับเธอ การได้มีลูกเป็นของตนเองถือเป็นของขวัญจากพระเจ้าจริงๆ และเด็กคนนี้ยังเป็นลูกของพฤกษ์ด้วย เธอก็ยิ่งพึงพอใจ ชีวิตนี้จึงไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว
นรมนรีบประคองคมทิพย์นั่งลง พูดกับขวัญตาที่อยู่ข้างๆ: “พี่สะใภ้ พวกพี่น่าจะรู้จักกันอยู่แล้ว ตอนนี้ยังเป็นแม่พร้อมๆกันอีก มีวาสนาต่อกันจริงๆ”
ขวัญตามองท้องของคมทิพย์แล้วก็ประหลาดใจมาก อดไม่ได้ที่จะยิ้มพูดขึ้น: “ดูแล้วเราน่าจะมีวาสนาต่อกันนะคะ ไม่ทราบว่าคุณกำหนดคลอดเดือนไหนคะ?”
“เดือน11ค่ะ เกือบจะปีใหม่แล้ว”
คำพูดของคมทิพย์ทำให้ขวัญตาชะงักเล็กน้อย แล้วรีบพูดขึ้น: “ฉันก็เดือน11 คุณวันไหนคะ?”
“วันที่4ค่ะ”
“ฉันวันที่5”
ยังไงขวัญตาก็คิดไม่ถึงว่าวันกำหนดคลอดของคมทิพย์จะใกล้กับเธอขนาดนี้ ว่าที่คุณแม่ทั้งสองคนจึงอดไม่ได้ที่จะพูดถึงการเลี้ยงดูลูกขึ้นมาทันที จึงไม่สนใจนรมนเลย
นรมนพูดไม่ออกแล้ว เมื่อเห็นบุริศร์ยืนอยู่ไม่ไกล เธอจึงทำได้เพียงเดินไปหาเขา
“เป็นอะไรไป?”
บุริศร์มองนรมน อดไม่ได้ที่จะถาม
นรมนถอนหายใจแล้วพูดขึ้น: “ฉันน่ะ ตอนนี้โดนว่าที่คุณแม่สองคนเมินใส่แล้ว จึงเดินมาหาสามีดีกว่า”
“ไม่เป็นไรนะ สามีไม่ละเลยคุณหรอก”
คำพูดของบุริศร์ทำให้นรมนยิ้มออกมาทันที
ทั้งสองคนจูงมือกันเดินไปที่โซนอาหารกินอะไรกันนิดหน่อย
เห็นนรมนกินอิ่มแล้ว บุริศร์ถึงได้พูดขึ้นเบาๆ: “เหมือนพฤกษ์จะเกิดเรื่อง”
“ห๊ะ?”
หัวใจของนรมนบีบตัวแน่น สายตามองไปหาคมทิพย์อย่างควบคุมไม่ได้
“อย่ามอง!”
บุริศร์หันหน้าของนรมนกลับมาทันที พูดเบาๆ: “ตอนนี้คมทิพย์ท้องหกเดือนกว่าแล้ว ร่างกายหนักอึ้ง ถ้าสะเทือนใจขึ้นมา ใครก็ไม่กล้ารับรองว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น เรื่องนี้ห้ามบอกเธอเด็ดขาด”
“แต่บางเรื่องไม่ใช่ว่าพวกเราอยากปกปิดก็จะปกปิดเอาไว้ได้ ถ้าข่าวกับสื่อด้านนั้น......”
“ข่าวกับสื่อต่างๆไม่รายงานหรอก”
บุริศร์พูดขึ้น: “เรื่องประเภทนี้เบื้องบนต้องยับยั้งเอาไว้ ไม่ยอมให้รายงานด้วยความเหิมเกริมหรอก ถึงยังไงก็ยังมีครอบครัวทหารที่รอให้พวกเขากลับมาบ้าน เพื่อปลอบโยนความรู้สึกของพวกเขาคงไม่รีบเปิดเผยออกมาหรอก จนกว่าจะมีผลสรุปแล้ว”
“ผลสรุป? งั้นแสดงว่าตอนนี้ยังไม่มีผลสรุปงั้นเหรอ?”
“อืม ตอนนี้ยังไม่มีข่าวแพร่ออกมา เป็นตายยังไงไม่รู้ แต่ใครๆก็บอกว่านี่ไม่ใช่ข่าวดี”
บุริศร์กังวลใจ
พฤกษ์ไปครึ่งปีกว่าแล้ว วันนี้ไม่นึกว่าข่าวคราวครั้งแรกจะเป็นอย่างนี้
หัวใจของนรมนหนักอึ้งขึ้นมาทันที
“ไม่ต้องคิดแล้ว เรื่องนี้คุณช่วยไม่ได้หรอก รอฟังข่าวดีกว่า ช่วงนี้อย่าให้คมทิพย์รู้เรื่องนี้ก็พอ ไม่ง่ายเลยกว่าเธอจะมีลูก รอคอยจะเซอร์ไพรส์พฤกษ์ในวันที่เขากลับมา ตอนนี้นอกจากเรื่องนี้ ยังไงปิดบังไปก่อนคงดีที่สุด”
“อื้ม”
บุริศร์พยักหน้า