ตอนที่ 1632 ยินดีต้อนรับนายกลับมา

“ผม ผมสนใจเธอเป็นเพราะ......ทำไมผมต้องบอกคุณด้วย?”

ชญตว์พูดอึกๆอักๆจบก็หมุนตัววิ่งไปเลย แต่จากที่นรมนเห็นกลับเหมือนวิ่งหนีหัวซุกหัวซุน

นี่เขาสนใจคมทิพย์จริงๆสินะ?

ประจวบกับตอนนี้คมทิพย์เดินมาพอดี

“เกิดอะไรขึ้น? เธอคุยอะไรกับชญตว์? เหมือนเขาวิ่งหนีเธอไปด้วยความตกใจเลย”

คมทิพย์ยิ้มกริ่มพูดขึ้น

นรมนนึกถึงเรื่องของพฤกษ์ ได้เผชิญหน้ากับคมทิพย์อีกครั้งในใจจึงค่อนข้างกังวล แล้วนึกถึงเรื่องของชญตว์ตามที่ตนเองคาดเอาไว้ อดไม่ได้ที่จะถาม: “เธอกับชญตว์มีความสัมพันธ์กันยังไง?”

“เพื่อนน่ะสิ จะเป็นอะไรได้?”

คมทิพย์มองนรมนอย่างแปลกใจ

นรมนรู้สึกว่าตนเองไม่ควรถามอย่างนี้ แต่ถ้าไม่ถามก็ทนไม่ไหวอีก

“ชญตว์คิดอะไรกับเธอใช่ไหม?”

“เธอล้อเล่นหรือเปล่า? เขาคิดอะไรกับฉันงั้นเหรอ? เราสองคนสนิทกันนะ!”

คมทิพย์ท่าทางประหลาดใจ แต่กลับทำให้นรมนคลายกังวลได้ไม่น้อยเลย

“ก็เขาดูเอาใจใส่เธอขนาดนั้น......”

“เพราะตอนแรกเขาคิดบัญชีกับฉันไง ทำให้สุขภาพฉันไม่ดี แล้วฉันยังมาท้องอีก เขาเอาแต่รู้สึกว่าไม่ค่อยปลอดภัย กลัวว่าถ้าลูกในท้องฉันเกิดเรื่องที่ไม่คาดคิด เขาก็จะกลายเป็นคนบาปน่ะสิ ดังนั้นตั้งแต่รู้ว่าฉันท้องจึงเอาใจใส่ฉันมาโดยตลอด นี่ยังไม่เท่าไหร่นะ เขายังส่งอาหารเสริมมาให้ฉันอีกเยอะแยะเลย ไม่สิ เธอเข้าใจผิดว่าเขาคิดอะไรกับฉันงั้นเหรอ? คนภายนอกคงไม่คิดอย่างนั้นใช่ไหม?”

คมทิพย์กลัดกลุ้มขึ้นมาทันที

“ถ้าเป็นอย่างนี้ ฉันจะรักษาระยะห่างกับเขา ถ้าต่อไปคำพูดพวกนี้ลอยเข้าไปในหูพฤกษ์ ต่อให้ฉันมีสักสิบปากก็คงอธิบายได้ไม่ชัดเจนแน่ๆ”

นรมนได้ยินคมทิพย์พูดอย่างนี้ จึงรีบพูด: “ไม่ใช่ๆ ฉันแค่คิดเอาเอง”

“เธอนี่ อยากให้เขาคิดอะไรกับฉันใช่ไหมล่ะ? ผู้ชายอย่างนั้นเทียบกับพฤกษ์ได้ที่ไหน?”

ได้ยินคมทิพย์พูดอย่างนี้ นรมนก็ไม่พูดอะไรแล้ว

สำหรับในใจของคมทิพย์ คาดว่าบุริศร์ก็คงเทียบกับพฤกษ์ไม่ได้ อันที่จริงคงมีแค่พฤกษ์เท่านั้นแหละที่เป็นคนสำคัญของเธอ

เพียงแต่ถ้าคมทิพย์รู้เรื่องที่พฤกษ์เกิดเรื่อง ไม่รู้ว่าเธอจะเป็นยังไง

นรมนกำลังไม่สบายใจ จึงรีบจูงคมทิพย์ไปหาของกิน

“พี่สะใภ้ฉันล่ะ?”

“พี่ชายเธอพาไปแล้ว ฉันจะบอกเธอให้นะ นรมน ที่ฉันมาที่นี่ก็เพื่อหาความสะเทือนใจให้ตัวเองแท้ๆเลย เธอดูสิพวกเธออยู่กันเป็นคู่ๆ มีแต่ฉันที่โดดเดี่ยว ก็ไม่รู้ว่าตอนนี้พฤกษ์เป็นยังไงบ้าง? สนามรบต่างประเทศจะหนาวหรือเปล่า? ฉันยังมีคำพูดอีกมากมายที่ยังไม่ได้พูดกับเขา เขาไม่รู้เรื่องเลยที่ตัวเองจะได้เป็นพ่อคนแล้ว เขารอคอยลูกคนหนึ่งขนาดนั้น ตอนนี้มีลูกแล้ว แต่เขาดันกลับไม่ได้อยู่ข้างๆ”

ถ้าบอกว่าไม่คิดถึงพฤกษ์ก็ต้องเป็นคำโกหกอยู่แล้ว เพียงแค่ปกติคมทิพย์ไม่ได้แสดงออกมาเท่านั้นเอง แต่วันนี้จู่ๆกลับรู้สึกเสียใจขึ้นมา

ในใจของนรมนค่อนข้างทนไม่ไหว ตบๆไปที่หลังมือของคมทิพย์พูดขึ้น: “เขาต้องรับรู้แน่ๆ พระเจ้าจะต้องเห็นความรู้สึกที่เธอมีต่อเขา แล้วต้องทำดีกับพวกเธออยู่แล้ว”

“ขอให้เป็นอย่างที่เธอพูดนะ”

คมทิพย์พูดยิ้มๆ เก็บซ่อนความหงอยเหงาไว้ในใจ

นรมนนึกถึงบุลิน จึงอดไม่ได้ที่จะถามขึ้น: “ฉันได้ยินมาว่าเธอส่งเงินหลายหมื่นไปให้พ่อแม่ของ บุลินงั้นเหรอ?”

“อืม”

คมทิพย์พยักหน้า

“บุลินเป็นคนทำผิด แต่พ่อแม่ของเธอเป็นผู้บริสุทธิ์ ถ้าไม่ใช่เพราะพฤกษ์อยากมีลูก บุลินก็คงไม่มีโอกาสนี้ เรื่องนี้พฤกษ์ทำไม่ถูก ถึงยังไงฉันก็ไม่เคยบอกให้เขาทำเรื่องที่ผิดเพื่อฉัน เรื่องที่อยากมีลูกพฤกษ์ไม่ควรฟังคำยุยงของบุลินแต่แรกแล้ว ตอนนี้บุลินก็ได้รับโทษที่ตนเองควรได้รับแล้ว แต่คงทนเห็นพ่อแม่ของเธอเกิดเรื่องไม่ได้หรอก”

“เกิดเรื่อง?”