ตอนที่ 1681 ที่นี่โดนตัดขาดแล้ว

ชินทรจะพาภาณแยกจากนรมนแล้ว

นรมนรู้สึกเสียใจที่ต้องจากกันอีกครั้ง

เธอคัดจมูกเล็กน้อย จูบลงไปบนหน้าผากของลูกชาย แล้วพูดขึ้น: “พ่อคะ รอหนูกลับมาจากสนามรบต่างประเทศคราวนี้ หนูจะไม่แยกจากทุกคนอีกแล้ว ความรู้สึกนี้มันไม่ดีเลยจริงๆ”

ในใจของชินทรก็ทนไม่ไหว

เมื่อก่อนเขาเป็นผู้ชายจิตใจแข็งแกร่งที่ไม่มีอะไรต้องห่วงเลยสักนิด แต่หลังจากรู้ว่าคิมยังมีชีวิตอยู่ ตั้งแต่รู้ว่าตนเองยังมีลูกสาวอีกคน หัวใจของเขาก็ค่อยๆอ่อนยวบ

การจากลา ใครๆก็ไม่ชอบ แต่ไม่ใช่ว่าใครสักคนเคยพูดเอาไว้เหรอ?

การจากลาในตอนนี้เพื่อการได้รวมตัวกันอย่างมีความสุขในวันข้างหน้า พวกเขาต่างก็กำลังรอคอย

“ดูแลตัวเองให้ดี ปกป้องตัวเองให้ดี อย่าให้พ่อกับแม่เป็นห่วง”

“ค่ะ”

นรมนพยักหน้า

เธอรู้ว่าตนเองรอพวกบุริศร์อยู่ที่ประเทศFก็ได้ แต่ความรู้สึกคิดถึงมันทำให้เธอปล่อยวางไม่ได้เลย

ดังนั้นการเดินทางครั้งนี้เธอจำเป็นต้องไป

ชินทรอุ้มหลานขึ้นเฮลิคอปเตอร์ไปก่อน

ในวินาทีนั้นที่เห็นเฮลิคอปเตอร์ลอยขึ้น ในใจของนรมนก็พูดไม่ออกเลยว่ารู้สึกยังไง

ไม่รู้ว่าโสธรยืนอยู่ข้างหลังเธอตั้งแต่เมื่อไหร่ กำลังกางร่มให้เธอ เพื่อป้องกันแสงอาทิตย์ที่ร้อนแผดเผา พูดขึ้น: “คุณนายครับ เราก็ควรออกเดินทางกันได้แล้ว”

นรมนมองโสธรที่อยู่ด้านหลัง สองปีนี้เขาเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว นอกจากกิมจิแล้วเขาแทบจะเป็นคนควบคุมดูแลอาณาจักรรัตติกาลอีกคนเลยก็ว่าได้

ใบหน้าของเขาขจัดความเป็นหนุ่มน้อยออกไปหมดแล้ว ความเคร่งขรึมความสุขุมทำให้ใครๆที่ได้เห็นไม่สามารถเพิกเฉยได้

นรมนพยักหน้า ก้าวเท้าขึ้นไปบนเครื่องบิน

บนเครื่องบินยังมีพวกวินเซนต์อยู่ด้วย

นี่กลับค่อนข้างเกินกว่าที่นรมนคาดเอาไว้

“ทำไมพวกคุณถึงอยู่ที่นี่?”

สีหน้าที่เคร่งขรึมของวินเซนต์ กำลังมองนรมน สุดท้ายก็รู้สึกว่าไม่ควรปิดบังเธอ พูดขึ้น: “พวกเฮียบุริศร์โดนดักซุ่ม เขาจึงใช้วิธีการติดต่อเฉพาะของสหภาพQTติดต่อพวกผม พวกผมจึงมาช่วยเหลือ พอดีกับได้ยินว่าพวกโสธรก็จะไปด้วย จึงอยากไปพร้อมกับคุณนายเลย”

“โดนดักซุ่มเหรอ?”

นรมนประหม่าขึ้นมาทันที

มิน่าล่ะวันนี้เธอถึงจิตใจว้าวุ่น ที่แท้พวกบุริศร์เกิดเรื่องนี่เอง

“สถานการณ์มันเป็นยังไง?”

วินเซนต์ส่ายหน้า

“พวกผมก็ไม่รู้ ถ้าไม่ใช่สถานการณ์เร่งด่วน เฮียบุริศร์คงไม่ใช้การติดต่อสื่อสารของสหภาพQTมาติดต่อพวกผมหรอก ตอนนี้แค่หวังว่าเราจะตามไปได้ทัน”

“บอกให้คนขับเร่งความเร็ว!”

นรมนออกคำสั่งอย่างเคร่งขรึม แม้ว่าฝ่ามือจะมีเหงื่อซึมออกมา

ผ่านเรื่องราวมามากมาย เธอไม่ได้เป็นผู้หญิงที่ประสบกับเรื่องอะไรก็ร้องไห้ก็ลนลานอย่างตอนแรกตั้งนานแล้ว

เครื่องบินมาถึงที่สนามรบต่างประเทศอย่างรวดเร็ว แต่ที่นี่กลับมีสภาพน่าเวทนาเหลือเกิน

ภายในโรงพยาบาลเขตสนามรบเต็มไปด้วยคนเจ็บ เตียงไม่พอ หมอไม่พอ พยาบาลไม่พอ ทั้งโรงพยาบาลโกลาหลวุ่นวาย

“พยาบาลหยาง ยังมียาแก้อักเสบอีกไหม? รีบเอาเข้ามาหน่อย!”

หมอที่สวมชุดกาวน์คนหนึ่งตะโกนออกมา ในทันทีก็มีพยาบาลรีบวิ่งไปทางห้องยา

เดิมทีตำแหน่งที่นรมนต้องลงมาไม่ควรเป็นที่นี่ แต่เครื่องบินโดนบังคับให้ลงจอดที่นี่ชั่วคราว บอกว่าด้านหน้าเป็นเขตสงคราม กำลังรบกันอย่างดุเดือด เครื่องบินของพวกเขาจึงบินเข้าไปไม่ได้

โสธรรีบประคองนรมนลงมาจากเครื่องบิน ตอนที่เห็นฉากนี้ก็ตื่นตกใจสุดขีด