ตอนที่ 382
บทที่ 382
September 17, 2026
คนที่เซียวอวี้ต้องการจับกุมก็คือเมิ่งเฉียวม่อ
แววตาของเขาเยือกเย็นและแฝงความองอาจน่าเกรงขาม
“เมิ่งเฉียวม่อ เจ้ารู้ความผิดหรือไม่!”
เฉียวม่อถูกองครักษ์สองคนจับตัวไว้ นางมองไปทางเฟิ่งจิ่วเหยียนโดยไม่รู้ตัว
มันเกิดเรื่องใดขึ้นกันแน่!
เห็นกันอยู่ว่ากำลังพูดถึงเรื่องอภิเษกสมรสแทน เหตุใดถึงจับกุมนาง?
“ฝ่าบาท หม่อมฉันไม่รู้ว่าทำผิดเรื่องใด...”
องค์หญิงใหญ่ทรงไม่รู้สาเหตุเช่นกัน
“ฝ่าบาท เหตุใดอยู่ดี ๆ ท่านถึงจับกุมเมิ่งเฉียวม่อ?”
เรื่องอภิเษกสมรสแทนไม่ควรพูดให้ผู้อื่นฟัง ทว่าองค์หญิงใหญ่เป็นคนในครอบครัว
เพื่อไม่ให้นางถูกเมิ่งเฉียวม่อหลอกอีก เซียวอวี้จึงเอ่ยโดยไม่หลบเลี่ยง
“เรารู้เรื่องที่ฮองเฮาอภิเษกสมรสแทนตั้งแต่แรกแล้ว”
องค์หญิงใหญ่ยิ่งรู้สึกงุนงง
“ฝ่าบาท ในเมื่อท่านรู้แล้วเหตุใดจึงไม่...”
เซียวอวี้พูดขัดจังหวะนาง “เสด็จพี่หญิงไม่อยากรู้หรือว่าเฟิ่งเวยเฉียงตัวจริงอยู่ที่ใด ท่านก็ลองถามเมิ่งเฉียวม่อดู”
องค์หญิงใหญ่มองเฉียวม่อด้วยความสงสัย
“นี่...นี่มันเรื่องใดกัน?”
สีหน้าของเฉียวม่อมัวหมองและสับสน
นางก็อยากรู้เช่นกันว่าเกิดเรื่องใดขึ้นกันแน่!
นึกไม่ถึงว่าฮ่องเต้จะทรงเอ่ยว่ารู้เรื่องอภิเษกสมรสแทนนั้นแล้ว
โทษร้ายแรงของการหลอกลวงเบื้องสูงอย่างเรื่องอภิเษกสมรสแทนนั้น เหตุใดฮ่องเต้ทรงพระทัยเย็นเช่นนี้ได้!
เขาควรจะโมโหเกรี้ยวกราด และกล่าวโทษฮองเฮากับตระกูลเฟิ่งมิใช่หรือ!
ทว่าตอนนี้ นึกไม่ถึงว่าฮ่องเต้กลับจะทรงกล่าวโทษนาง...
เฉียวม่อพลันหันไปมองเฟิ่งจิ่วเหยียน นางรู้ขึ้นมาทันทีว่า ศิษย์พี่ต้องแอบลงมือทำบางอย่างแน่นอน!
ศิษย์พี่ทำสิ่งใด?
องค์หญิงใหญ่รู้สึกร้อนใจ: “ฝ่าบาท เฉียวม่อทำสิ่งใดกันแน่?”
นางใช่ว่าจะเป็นคนโง่เขลา นางสัมผัสได้ถึงบรรยากาศที่ไม่ชอบมาพากล
ในเวลานั้นเฟิ่งจิ่วเหยียนลุกขึ้นยืน
นางเอ่ยด้วยสีหน้าเรียบเฉย
“เหตุผลที่ข้าถูกบังคับให้อภิเษกสมรสแทน นั่นก็เพราะน้องสาวของข้าเวยเฉียงถูกเมิ่งเฉียวม่อทำร้าย”
เมื่อคำพูดนี้เอ่ยออกมา สีหน้าขององค์หญิงใหญ่และเฉียวม่อพลันเปลี่ยนไป
องค์หญิงใหญ่ทรงประหลาดใจอย่างมาก ทว่ายังเลือกที่จะเชื่อและปกป้องเฉียวม่อ
“เป็นไปไม่ได้! ฮองเฮา นอกจากท่านจะหลอกลวงเบื้องสูง วันนี้ก็ยังใส่ร้ายแม่ทัพน้อยเมิ่งด้วย! นางจะทำร้ายเฟิ่งเวยเฉียงได้อย่างไร!
“ตรงกันข้ามกับท่าน เป็นไปได้อย่างมากว่าเพราะอิจฉาน้องสาวที่ได้เข้าวังมาเป็นฮองเฮา จึงลอบสังหารนาง เพื่อจะได้เข้ามาแทนที่!”
เฉียวม่อขบกรามแน่น นางจ้องเฟิ่งจิ่วเหยียนตาเขม็งด้วยความไม่อยากเชื่อ
ศิษย์พี่คิดจะทำสิ่งใด!
นางยอมเสี่ยงที่จะรับโทษหลอกลวงเบื้องสูง ก็จักต้องทำให้ตนเดือดร้อนไปด้วยหรือ!
“ฝ่าบาท ตั้งแต่วัยเยาว์หม่อมฉันเติบโตมาในตระกูลเมิ่ง เดิมทีก็ไม่เคยรู้จักตระกูลเฟิ่งกับเฟิ่งเวยเฉียง หม่อมฉันไม่มีเหตุผลที่จะทำเรื่องเช่นนั้น!”
คำพูดนี้ของนางไม่เพียงแก้ต่างให้ตนเอง แต่ยิ่งข่มขู่เฟิ่งจิ่วเหยียน
เรื่องของเฟิ่งเวยเฉียงเกี่ยวพันกับหลายคน