บทที่ 681

หลังจากที่เหลิ่งเซียนเอ๋อร์ถูกคนรับตัวไว้ นางก็รีบหันกลับมาในทันที

ภายใต้สถานการณ์ที่มิรู้ว่าอีกฝ่ายเป็นศัตรูหรือเป็นมิตร นางจึงเตรียมการป้องกันอย่างระแวดระวัง โดยจะใช้มือแทนมีด

ทว่า วินาทีที่หันกลับมา และเห็นผู้ที่มา มือของนางก็คลายลงทันที...

ซูฮ่วน! เป็นเขาได้อย่างไร!

เฟิ่งจิ่วเหยียนประคองหลังของนาง และช่วยให้นางลงมายืนบนพื้นอย่างมั่นคง

ขอบตาของเหลิ่งเซียนเอ๋อร์พลันเปลี่ยนเป็นแดงก่ำ

นางนึกไม่ถึงว่า ซูฮ่วนจะทะยานลงมาจากฟ้า

อย่าว่าแต่นางเลย เซียวอวี้กับเจียงหลินก็นึกไม่ถึงเช่นกันว่า เดิมทีคนที่ยืนอยู่ข้างพวกเขา จะหายไปในชั่วพริบตา!

เซียวอวี้รีบกระโดดตามลงมา และเดินมาอยู่ด้านข้างของเฟิ่งจิ่วเหยียน

ธูปบนเวทีเพิ่งจะถูกเผาไหม้ไปเพียงครึ่งเดียว

ทว่าบรรดาคนที่ท้าประลองเหล่านั้นราวกับมวลน้ำมหาศาล ราวกับตั๊กแตนก็มิปาน

พวกเขามิอาจถอยหนีได้

คนของสำนักเฉวียนเจินเหล่านี้ก็มิอาจขวางทางพวกเขาได้ และคนส่วนใหญ่ก็ได้รับบาดเจ็บแล้ว

จักต้องยับยั้งทั้งหมดนี้!

เฟิ่งจิ่วเหยียนปล่อยเหลิ่งเซียนเอ๋อร์ และทะยานขึ้นไปบนเวทีโดยมิสนใจการขัดขวางของเซียวอวี้

ดวงตาคู่งามของเหลิ่งเซียนเอ๋อร์เบิกกว้าง มิรู้ว่าเฟิ่งจิ่วเหยียนคิดจะทำสิ่งใด

เซียวอวี้รู้ดีที่สุด

ในที่สุดนางก็มิอาจข่มกลั้นไว้ได้

เฟิ่งจิ่วเหยียนประกาศด้วยน้ำเสียงดุดัน

“ท้าประลอง!”

ทันทีที่คำพูดนี้เอ่ยออกมา ผู้คนด้านล่างก็หยุดนิ่งโดยพร้อมเพรียง

ศิษย์ของสำนักเฉวียนเจินรีบมารวมตัวกัน และคุ้มกันเหลิ่งเซียนเอ๋อร์

“รองเจ้าสำนัก ท่านไม่เป็นไรใช่หรือไม่!”

จากนั้นพลันมองไปทางเฟิ่งจิ่วเหยียนอย่างระวังตัว

บนเวที

เมื่อกรงเหล็กถูกเปิดออก เฟิ่งจิ่วเหยียนก็เดินเข้าไป

หลังจากประตูปิดลง ฟางหมิ่นก็ยังมิได้โจมตี

“ข้าจำเจ้าได้ เจ้าคือซูฮ่วน” ขณะที่ศิษย์พี่ยังไม่ได้เป็นรองเจ้าสำนัก เขาเป็นบุรุษเพียงคนเดียวที่นางมอบใจให้

เมื่อครู่นางมองเห็นแล้ว เป็นซูฮ่วนที่ช่วยศิษย์พี่เอาไว้

แววตาของเฟิ่งจิ่วเหยียนสงบนิ่ง

นางเอ่ยด้วยน้ำเสียงเบา

“เชื่อใจข้า”

ฟางหมิ่นส่ายหัว

นางมิอาจเชื่อใจได้

ติงหยวนเอ๋อร์ยังอยู่ในมือของคนกลุ่มนี้ และศิษย์จำนวนมากของสำนักเฉวียนเจินก็ยังเฝ้าอยู่ถึงตอนนี้ นางต้องใช้พละกำลังทั้งหมด ถึงจะได้ไม่รู้สึกละอายใจ!

“เตรียมตัวรับมือ---”

ทันทีที่เอ่ยจบ นางก็ใช้ฝ่ามือโจมตีเฟิ่งจิ่วเหยียน

เฟิ่งจิ่วเหยียนถอยไปด้านข้าง หลบพ้นการโจมตีด้วยฝ่ามือของฟางหมิ่น

ฟางหมิ่นยั้งตัวเองไม่ให้พุ่งตัวไปด้านหน้า และหันกลับมาโจมตีอีกครั้ง

“ศิษย์น้อง!” ด้านล่างเวที เหลิ่งเซียนเอ๋อร์พลันตะโกนเรียกนาง

ฟางหมิ่นเข้าใจว่าศิษย์พี่เหลิ่งเซียนเอ๋อร์มีอันตราย จึงเผลอมองไป และในชั่วพริบตา ตรงท้ายทอยก็ถูกแรงอันทรงพลังกระแทกลงมา!

ฟางหมิ่นตระหนักรู้บางอย่างขึ้นมาฉับพลัน ทว่าเบื้องหน้าก็เริ่มพร่ามัว นางยังพอจะประคองสติได้อยู่ ทว่าคู่ต่อสู้ของนางคือเฟิ่งจิ่วเหยียน ไม่ให้โอกาสนางได้พักหายใจหายคอ ก็ทุบลงไปอีกครั้ง จนทำให้คนหมดสติโดยสิ้นเชิง

กระทั่งตอนนี้ นี่เป็นรอบการประลองที่ยุติเร็วที่สุดของคืนนี้

ฟางหมิ่นถูกนำตัวออกจากกรงเหล็ก และโยนลงจากเวที โชคดีที่เหลิ่งเซียนเอ๋อร์รับนางไว้ได้ และมอบนางให้กับเหล่าศิษย์น้องที่อยู่ด้านหลัง

“รองเจ้าสำนัก เหตุใดเมื่อครู่ท่านถึง...” บรรดาศิษย์ก็ยังมองออกถึงความไม่ปกติก่อนหน้านี้ของเหลิ่งเซียนเอ๋อร์

หากนางไม่เรียกฟางหมิ่นกะทันหัน ฟางหมิ่นก็คงจะไม่ได้รับผลกระทบ

สายตาของเหลิ่งเซียนเอ๋อร์มองคนที่อยู่ในกรงเหล็กอย่างสงบนิ่ง

นางเชื่อใจซูฮ่วน