บทที่ 808

เฟิ่งจิ่วเหยียนรู้ดีว่าการดื่มมากเกินไปนำมาซึ่งความผิดพลาดได้

ทว่า สุราในคืนนี้เป็นหร่วนฝูอวี้จงใจจัดเตรียมไว้ แรกเริ่มดื่มแล้วไม่ร้อนผ่าว เสมือนการดื่มน้ำ หลังจากสุราไม่กี่จอกไหลผ่านลำคอ ก็เมามายโดยไม่รู้ตัวเสียแล้ว

นางเพียงอยากจะพักสายตาสักหน่อย ทว่าได้ยินแต่เสียงอื้ออึงอยู่ในโสต แยกไม่ออกว่าเป็นเสียงของผู้ใดบ้าง

เพียะ!

นางยกมือขึ้นหมายจะปัดไล่เสียงเหล่านั้นออกไป หารู้ไม่ว่า ฝ่ามือนี้ตบไปบนใบหน้าของเซียวอวี้พอดี

ถึงแม้จะเป็นเพียงการตบเบา ๆ ก็ยังทำให้คนทั้งหลายตกใจจนตัวสั่น

โดยเฉพาะเหล่าองครักษ์

เหล่าสตรีที่อยู่รอบกายของเฟิ่งจิ่วเหยียนถูกลากออกไปหมดแล้ว เซียวอวี้ตั้งใจจะมาอุ้มนางกลับไป กลับถูกนางตบหน้าเสีย

สีหน้าของเขามิสู้ดีนัก โดยเฉพาะเมื่อมีหร่วนฝูอวี้ยังกำลังแต่งตั้ง “นางสนม” อยู่ตรงนั้น หว่างคิ้วของเขาก็มีแต่หมอกควันมืดครึ้ม

“เฉินจี๋!”

“พ่ะย่ะค่ะ!”

“รวมกลุ่มก่อความวุ่นวาย จับไปขังให้หมด!”

“พ่ะย่ะค่ะ!”

จบคำสั่ง เซียวอวี้ก็หันกลับมาช้อนอุ้มเฟิ่งจิ่วเหยียนไว้ในอ้อมแขน และเดินออกไปจากห้องส่วนตัว

ครั้นมาถึงนอกหอสุรา เขาก็ค่อย ๆ วางเฟิ่งจิ่วเหยียนเข้าไปในรถม้า

ทันใดนั้นพลันรู้สึกถึงสายตาที่จ้องมองมาจากในความมืด เขาหันขวับไปมองทันที ทว่า หาได้พบสิ่งใดผิดปกติไม่

หลังจากนั้น เขาก็เดินขึ้นไปบนรถม้า

……

คุกหลวง

หร่วนฝูอวี้ถูกน้ำเย็นสาดใส่ใบหน้าจนตื่นขึ้นมา

นางเช็ดหยดน้ำออกไป พลางจ้องเขม็ง จึงสบสายตากับดวงตาที่สงบนิ่งคู่นั้นของรุ่ยอ๋อง แท้จริงเป็นดวงตาที่คุกรุ่นไปด้วยความโกรธ

นางหันไปมองรอบกาย

คุกหลวง?

เหตุใดนางถึงถูกจับขังคุกอีกแล้ว?

รุ่ยอ๋องมองดูนางด้วยสายตาที่เย็นชา

หลิวหวาที่อยู่ด้านข้างก็รู้สึกเสียหน้า ได้แค่ยกมือกุมหน้าผากไว้

หร่วนฝูอวี้กลับดูไม่ยี่หระ

“ฮองเฮาอยู่ที่ใด?”

รุ่ยอ๋องยังสามารถตอบด้วยอารมณ์ที่สงบได้

“ถูกฝ่าบาทพากลับวังแล้ว”

หร่วนฝูอวี้ยังมีเรื่องอยากจะถามอีก พลันมีหมอคนหนึ่งเดินออกมาทางด้านหลังของรุ่ยอ๋อง

หมอได้ตรวจชีพจรของนาง ก่อนจะรายงานให้รุ่ยอ๋องฟังด้วยความนอบน้อม

“ท่านอ๋อง ทารกในครรภ์มีความมั่นคงมาก ไม่น่ากังวลขอรับ”

รุ่ยอ๋องพลันขมวดคิ้ว คล้ายหาได้พอใจกับคำตอบนี้ไม่

นางดื่มสุรามากขนาดนี้ จักไม่มีผลกระทบต่อเด็กในครรภ์เลยหรือ?

หร่วนฝูอวี้พลันเข้าใจได้ในที่สุด จึงเอ่ยเย้ยหยัน

“อะไรกัน ท่านอยากให้เด็กคนนี้หายไปอย่างนั้นรึ! ทำให้ท่านผิดหวังแล้วกระมัง เด็กคนนี้ดวงแข็ง เหมือนข้า”

รุ่ยอ๋องกำหมัดแน่น

“เพื่อเห็นแก่เด็กคนนี้ ข้าจึงยอมแต่งงานกับเจ้า ทว่า เจ้าควรทำตัวสงบเสงี่ยม อย่าสอดมือเข้าไปแทรกกลางระหว่างฝ่าบาทกับฮองเฮา!”

นัยน์ตาของหร่วนฝูอวี้มืดลง

อย่างกับว่ามีผู้ใดจะสนใจว่าอยากแต่งงานกับเขา!

……

ตำหนักจื้อเฉิน

ค่ำคืนอันเงียบสงัด

เซียวอวี้กอดเฟิ่งจิ่วเหยียนมานั่งข้างเตียง พลางป้อนน้ำแกงสร่างเมาให้นาง