ตอนที่ 810
บทที่ 810
September 17, 2026
ก่อนงานอภิเษกสมรสของฮ่องเต้ฮองเฮา หนิงเฟยเป็นผู้ควบคุมดูแลวังหลัง
ขณะนี้มีฮองเฮาอยู่ในวังหลัง ทว่า ฮองเฮาต้องดูแลกิจการทั้งหมดของสถาบันทางการทหาร หนิงเฟยจึงยังได้ครองอำนาจของการจัดการวังหลังทั้งหกตำหนัก
ไม่ง่ายเลยที่ฝ่าบาทจะเรียกให้นางเข้าเฝ้า หลังจากที่ไทเฮาทราบเรื่อง ก็เรียกนางมาสอบถามทันที
ตำหนักฉือหนิง
หนิงเฟยหน้านิ่วคิ้วขมวด
ไทเฮายิ่งทวีความกังวล “สรุปว่าเกิดเรื่องใดขึ้นแน่?”
หนิงเฟยเงยหน้าขึ้นมองไทเฮา ก่อนจะเอ่ยตัดพ้อด้วยสีหน้าเหมือนจะร้องไห้
“ฝ่าบาทมีพระบัญชาให้ข้าจัดงานเลี้ยงบทกวี เพื่อชายหญิงที่ยังมิได้ออกเรือนเหล่านั้น...ท่านป้า! มิใช่ให้ข้าเป็นแม่สื่อหรือไร!”
ถึงอย่างไรนางเป็นถึงพระสนมของราชวงศ์ จักไปทำเช่นนั้นได้อย่างไรกัน!
ไม่รู้จริง ๆ ว่าฝ่าบาทดำริอันใดอยู่!
ไทเฮาโต้แย้งทันที
“เจ้าพูดจาเหลวไหลอะไร? แม่สื่อฟังดูไม่ดีนัก ต้องเรียกผู้เฒ่าจันทรา”
หนิงเฟย : ผู้เฒ่าจันทรา?
ฟังดูก็ไม่ได้ดีเหมือนเดิม!
สรุปแล้ว นางไม่อยากจัดงานเลี้ยงบทกวี
ณ ตำหนักจื้อเฉิน
เมื่อเซียวอวี้กลับมา เฟิ่งจิ่วเหยียนก็ลุกออกจากเตียงแล้ว กำลังนั่งกินข้าวอยู่ที่โต๊ะอาหาร โดยมีสาวใช้หว่านชิวยืนรอปรนนิบัติอยู่ด้านข้าง
ครั้นเห็นเขา เฟิ่งจิ่วเหยียนพลันยืนขึ้นและทำความเคารพ
เขาก้าวมาหยุดตรงหน้าในไม่กี่ก้าว และคว้าจับแขนของนางไว้
“บอกให้เจ้าพักผ่อน ไยจึงลุกขึ้นมาเล่า?”
เฟิ่งจิ่วเหยียนกล่าวอย่างจริงจัง
“หม่อมฉันสบายดีเพคะ ฝ่าบาท พวกหร่วนฝูอวี้...”
แววตาของนางเจือไว้ด้วยความกังวล
เซียวอวี้นั่งลงพร้อมกับนาง และเอ่ยด้วยน้ำเสียงสงบ แฝงความลุ่มลึกเล็กน้อย
“เราใจกว้างเสมอ และจักไม่ทำให้พวกนางลำบากใจ”
จากนั้นเขาก็เปลี่ยนหัวข้อสนทนา “เพิ่งว่าราชกิจเสร็จ รู้สึกหิวบ้างแล้ว”
หลิวซื่อเหลียงเข้าใจได้ทันที รีบสั่งให้คนนำชามกับตะเกียบอีกชุดเข้ามา
เฟิ่งจิ่วเหยียนเห็นสถานการณ์เช่นนี้แล้ว อดไม่ได้ที่จะนึกถึงช่วงเวลาเหล่านั้น——เมื่อเขาไปรับประทานสำรับเย็นที่ตำหนักของนาง หลังจบมื้ออาหาร นางจะโยนชามและตะเกียบที่เขาใช้ทิ้งให้หมด
เรื่องราวในโลกมิอาจคาดคิด ผู้ที่ครั้งหนึ่งเคยเฉยเมย จนกระทั่งเกลียดชัง กลับกลายมาเป็นคนร่วมเรียงเคียงหมอนกับนาง
“ไฉนจึงมองเราเช่นนี้?” เซียวอวี้ก็เงยหน้าขึ้นมอง และสบเข้ากับสายตาที่จ้องมองมาของนาง
เฟิ่งจิ่วเหยียนส่ายศีรษะอย่างสงบ
“มิมีอันใดเพคะ”
เรื่องในอดีตบางเรื่อง ไม่จำเป็นต้องเล่าให้เขาฟัง
……