ตอนที่ 953
บทที่ 953
September 17, 2026
ในห้องโถงส่วนหน้า จวนตระกูลเฟิ่ง
นายท่านเฟิ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้ ความคับแค้นใจนั้นมิอาจจางหายได้ มันอัดแน่นอยู่ในทรวงอก รู้สึกอึดอัดใจยิ่งนัก
พ่อบ้านรออยู่ด้านข้าง กลั้นเสียงมิกล้าหายใจแรง แผ่นหลังชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็น
ฮองเฮาพิโรธขนาดนั้นก็ไม่น่าแปลกใจ
ว่าที่ฮูหยินทำเกินไปแล้วจริง ๆ กล้าไปสร้างปัญหาที่จวนพลทหาร ทั้งตบหน้าฮูหยินน้อยได้อย่างไร!
บัดนี้นายท่านจึงตกที่นั่งลำบาก หันหน้าไปทางไหนก็ไม่ดี
พ่อบ้านลอบถอนหายใจ
หนึ่งเรื่องยังไม่ทันจบ เรื่องใหม่ก็เข้ามาอีก เด็กรับใช้รีบเร่งเดินเข้ามาข้างใน
“นายท่าน! คุณชายใหญ่กลับมาแล้วขอรับ!”
เพิ่งจะพูดจบ เฟิ่งเหยียนเฉินพลันเดินเข้ามาด้วยท่าทีน่าเกรงขาม
เขาไม่รอให้คนไปรายงานก่อน เดินตรงมาหานายท่านเฟิ่งที่ห้องโถงส่วนหน้าโดยตรง
ครั้นได้เห็นสีหน้าบึ้งตึงของบุตรชาย ก็คาดเดาได้ถึงเหตุผลที่เขามาเยือนทันที
จู่ ๆ นายท่านเฟิ่งรู้สึกนั่งก็ไม่ใช่ ยืนก็ไม่ถูก
เขานึกหงุดหงิดใจนัก
วันนี้ช่าง “ครึกครื้น” เสียจริง!
เฟิ่งเหยียนเฉินยังสวมเครื่องแบบราชการอยู่ ยืนนิ่ง พูดเข้าประเด็นทันที
“ขอบังอาจถามท่านพ่อ ภรรยาของข้าทำผิดอะไร ถึงโดนตบหน้าต่อหน้าธารกำนัล!”
วันนี้เขาเลิกงานเร็ว พอกลับถึงจวน ได้เห็นรอยแดงบวมบนใบหน้าภรรยา ถึงได้รู้ว่ามีคนมาก่อเรื่องที่จวน
ผู้ที่ก่อปัญหา ยังเป็นสะใภ้ใหม่ที่บิดาของเขากำลังจะแต่งเข้าจวน!
ภรรยาของเขา มิอาจประสบกับความคับข้องใจเช่นนี้ได้!
นายท่านเฟิ่งโกรธพลุ่งพล่าน พลางย้อนถามด้วยการสะบัดหนวดกระเพื่อม
“นางทำผิดอะไร เจ้าควรถามนางสิ! ถามข้าจะได้อะไร!
“ตบมือข้างเดียวไม่ดัง หากเจ้าดูแลหญิงของตนเองให้ดี ให้นางประพฤติตนเหมาะสมสงบเสงี่ยมเจียมตัว เคารพผู้อาวุโส…”
เฟิ่งเหยียนเฉินพูดขัดถ้อยคำที่ไร้สาระของเขา
“ท่านหมายความว่า เป็นนางที่ทำผิดตั้งแต่แรกงั้นรึ?”
พูดจบ ใบหน้าของเฟิ่งเหยียนเฉินแสดงความไม่พอใจ
ครั้นพ่อบ้านเห็นดังนั้น รีบเข้ามาคลี่คลายสถานการณ์
“คุณชายใหญ่ขอรับ เรื่องต่าง ๆ ยังไม่ชัดเจน นายท่านก็ลำบากใจเช่นกัน เมื่อครู่นี้ฮองเฮาเพิ่งเสด็จมา นายท่านเพิ่งจะทราบเรื่องก็ตอนนั้นเอง...”
เฟิ่งเหยียนเฉินจ้องมองตรงไปที่นายท่านเฟิ่ง เมินเฉยต่อคำพูดของพ่อบ้าน
“ท่านโปรดแจ้งนางด้วย ก่อนรุ่งสางของวันพรุ่งนี้ จวนพลทหารของข้าจะต้องได้รับคำอธิบาย มิฉะนั้น จักแจ้งทางการ!”
นัยน์ตาของนายท่านเฟิ่งแทบถลนออกจากเบ้า
ว่าอย่างไรนะ?
แจ้งทางการ?!
ปัง!
เขาตบโต๊ะน้ำชาด้วยความโกรธ ชี้หน้าก่นด่าเฟิ่งเหยียนเฉิน
“ไอ้สารเลว! เจ้ายังคิดว่าเรื่องที่บ้านยังวุ่นวายไม่พออีกรึ อยากให้ทุกคนรู้เรื่องนี้กระมัง! เจ้าจะให้จวนตระกูลเฟิ่งของข้าเอาหน้าไปไว้ที่ใด!”
เพิ่งส่งบุตรสาวอกตัญญูออกไปคนหนึ่ง บุตรชายอกตัญญูก็โผล่มาอีกคน!
เขายังจะใช้ชีวิตต่อไปหรือไม่!
พ่อบ้านเข้ามาเกลี้ยกล่อม