บทที่ 995

ประมุขแคว้นซีหนีว์ส่งจดหมายมาเล่าเรื่องของหลิวอิ๋งอย่างละเอียด

เฟิ่งจิ่วเหยียนอ่านจดหมายจนจบ ก็พูดกับเซียวอวี้ด้วยสีหน้าจริงจัง

“ทางแคว้นซีหนีว์สงสัยว่าหลิวอิ๋งไม่ใช่ซู่ยวนตัวจริง”

ผลลัพธ์ออกมาเช่นนี้ เซียวอวี้กับนางไม่แปลกใจซักนิด

หลายวันก่อนหน้านี้นางได้รับภาพเหมือนของคนตระกูลหลิวมาแล้ว

ตงฟางซื่ออาศัยคำบรรยายของแต่ละฝ่าย วาดภาพเหมือนของสามีภรรยาสกุลหลิว รวมทั้งบุตรชายคนเล็กที่ตายไปแล้วออกมา

เฟิ่งจิ่วเหยียนเคยพิจารณาอย่างละเอียดมาก่อน และดูออกว่าหลิวอิ๋งกับน้องชายผู้นั้น หน้าตาเหมือนพ่อและแม่อยู่หลายส่วน

มีเพียงท่านแม่ของนางเท่านั้น ที่หน้าตาไม่เหมือนคนตระกูลหลิว

ทว่าการอาศัยเพียงจุดนี้จุดเดียว ยากที่จะเป็นหลักฐานได้

ถึงอย่างไรอายุของหลิวอิ๋ง ก็ตรงกับซู่ยวนพอดี

จะต้องมีเรื่องที่ถูกปิดบังอยู่เป็นแน่

เฟิ่งจิ่วเหยียนเก็บจดหมายขึ้น ทอดมองไปไกลด้วยสายตาเย็นชา

......

ณ แคว้นซีหนี่ว์

ภายในพระราชวัง

เจิ้งจีเดินเล่นในวังจนครบรอบหนึ่งแล้วพูดกับมารดาเป็นการส่วนตัวว่า

“ท่านแม่ พวกเขาล้วนพูดกันว่าท่านประมุขจะให้ท่านสืบทอดตำแหน่งต่อ!”

หลิวอิ๋งไม่ประหลาดใจแม้แต่น้อย

เรื่องนี้นางรู้แต่แรกแล้ว

ตอนที่ยังสาว ประมุขแคว้นซีหนี่ว์ได้รับบาดเจ็บหนัก เด็กในครรภ์เสียชีวิตตั้งแต่อยู่ในท้อง จนกลายเป็นโรคเรื้อรัง ไม่อาจตั้งครรภ์ได้อีก

เช่นนี้แล้ว หากประมุขแคว้นสิ้นพระชนม์ ก็จะไม่มีผู้สืบทอดตำแหน่งประมุขแคว้นต่อ

ทายาทเพียงผู้เดียวก็คือ ซู่ยวน ผู้เป็นน้องสาว

ไม่เช่นนั้นก็จะต้องให้บุคคลผู้มีคุณธรรมและเพียบพร้อมด้วยสติปัญญาขึ้นเป็นประมุขแคว้นแทน

ทว่าแต่โบราณมา จะมีฮ่องเต้องค์ใดเล่าที่ยินยอมมอบแผ่นดินให้ผู้อื่น?

ด้วยเหตุนี้ตำแหน่งประมุขแคว้นย่อมต้องตกอยู่ในมือของนางผู้เป็นน้องสาว!

หลิวอิ๋งมั่นใจในเรื่องนี้อย่างยิ่ง

นางค่อย ๆ ดื่มชา แล้วกำชับเจิ้งจี

“เรื่องนี้พวกเราต้องทำเป็นไม่รู้เรื่อง โดยเฉพาะต่อหน้าท่านน้าของเจ้า”

เจิ้งจีเข้าใจโดยไม่ต้องอธิบาย

“ท่านแม่ ท่านวางใจเถิด ข้าเข้าใจ พระราชโองการยังไม่ออกมา พวกเราจะต้องระมัดระวัง จะได้ไม่เสียแรงเปล่า ทว่าท่านแม่ ข้าจะได้แต่งงานเชื่อมสัมพันธ์กับฮ่องเต้แคว้นหนานฉีเมื่อไหร่หรือเจ้าคะ?”

นางรอจนร้อนใจแล้ว

เดิมหลิวอิ๋งคิดว่าพวกนางเด็กกำพร้าและหญิงหม้ายไม่มีที่พึ่ง หากเจิ้งจีสามารถให้กำเนิดองค์ชายให้ฮ่องเต้ได้ ไม่ช้าก็เร็วก็จะเป็นรองเพียงคนเดียว เหนือคนนับหมื่น นางอยากได้ช่องทางการค้าเส้นไหน ย่อมง่ายดายราวพลิกฝ่ามือ

ทว่ายามนี้นางกับประมุขแคว้นซีหนี่ว์ได้พบกันแล้ว ความคิดของนางก็เปลี่ยนไปด้วย