บทที่ 1065 ไม่เคยก่อปัญหา / บทที่ 1066 จะถูกรังแกได้ยังไง

บทที่ 1065 ไม่เคยก่อปัญหา

เยี่ยหวันหวั่นเอื้อมมือออกไป ปลดกระดุมเสื้อของชายหนุ่มออกทีละเม็ดๆ แผงอกของชายหนุ่มค่อยๆ เผยออกมาให้เห็น…

เธอพยายามไม่มอง แต่ก็อดเหลือบมองไม่ได้…

ร้ายกาจจริงๆ!

ทำไมเธอถึงรู้สึกว่าสองสามวันนี้ซือเยี่ยหานตั้งใจยั่วเธอตลอดเลยล่ะ? ประเมินความสามารถในการหักห้ามใจของเธอสูงเกินไปแล้ว

สุดท้ายเธอก็เพียรพยายามช่วยซือเยี่ยหานเปลี่ยนเสื้อผ้าด้วยท่าทางแข็งทื่อเหมือนท่อนเหล็ก

หลังเปลี่ยนเสร็จจึงเพิ่งนึกขึ้นได้…

อะแฮ่ม คงไม่ใช่เพราะก่อนหน้านี้เธอเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ถังถัง ซือเยี่ยหานเลยขอให้เธอทำแบบนี้หรอกนะ!

ขณะที่เยี่ยหวันหวั่นแอบหัวเราะอย่างเอือมระอา ลึกๆ ในใจส่วนหนึ่งก็อ่อนยวบ

ผู้ชายคนนี้ ยิ่งรู้จักก็ยิ่งค้นพบว่าเขาไม่ได้เย็นชาและโหดร้ายเหมือนที่เห็นภายนอกสักนิด…

……

ไม่นาน วันงานหมั้นก็มาถึง

บ้านตระกูลเยี่ยคับคั่งไปด้วยแขกเหรื่อที่แต่งกายด้วยชุดหรูหรา และรถราคาแพงที่จอดเต็มบ้าน

เยี่ยหวันหวั่นกับเยี่ยมู่ฝาน และพ่อแม่ของพวกเขาลงจากรถพร้อมกัน มองดูภาพตรงหน้า สีหน้าเหม่อลอยเล็กน้อย

ครั้งล่าสุดที่พวกเขามาที่นี่ คืองานฉลองวันเกิดของคุณปู่

พนักงานต้อนรับหน้าประตูเห็นครอบครัวของเยี่ยหวันหวั่น ก็เดินเข้ามาต้อนรับพร้อมกับรอยยิ้ม “คุณชายใหญ่ คุณหนูรอง เชิญข้างในค่ะ!”

สีหน้าของเยี่ยมู่ฝานเข้มขึ้นเล็กน้อย เขารับคำ จากนั้นก็พาพ่อแม่และน้องสาวเดินเข้าไปพร้อมกัน

ครั้งที่แล้วที่มา พวกเขาถูกห้ามเข้าเพราะไม่มีบัตรรับเชิญ แล้วยังโดนหวงหมิงคุนพายามมาดูถูกซ้ำอีก

แต่พักนี้เขามักมากินข้าวกับผู้อาวุโสทั้งสองเป็นประจำ จึงเข้าออกที่นี่ถี่ขึ้นเรื่อยๆ คนรับใช้พวกนี้เห็นอย่างนั้น ก็ไม่กล้าทำตัวเพิกเฉยกับพวกเขาอีก

“หวันหวั่นเอ๋ย พ่อกับแม่รู้ว่าลูกเสียใจ แต่อีกเดี๋ยวลูกต้องใจเย็นนะ อย่าก่อเรื่องอะไร เข้าใจไหม?” เหลียงหว่านจวินกำชับลูกสาวอย่างไม่วางใจ กลัวว่าเยี่ยหวันหวั่นจะก่อเรื่องเหมือนเมื่อก่อน

ถึงแม้ช่วงนี้ลูกสาวจะเปลี่ยนไปมากแล้ว แต่เธอรู้ว่าลูกสาวเธอรักกู้เยว่เจ๋อขนาดไหน วันนี้เป็นวันสำคัญ ไม่รู้ว่าลูกสาวเธอจะควบคุมตัวเองได้หรือไม่

“พ่อบอกมู่ฝานแล้ว ว่าไม่ต้องให้ลูกมาก็ได้ เฮ้อ…” เยี่ยเส่าถิงขมวดคิ้วเล็กน้อย “มู่ฝาน แกดูน้องดีๆ ล่ะ เข้าใจไหม?”

เยี่ยมู่ฝานได้ยินก็ปากกระตุก “รู้แล้วครับ รู้แล้ว…”

เธอไม่จำเป็นต้องให้เขาปกป้องหรอก ถึงจะมีกู้เยว่เจ๋อกับเยี่ยอีอีเพิ่มขึ้นมาอีกกี่คนก็คงเล่นงานเธอไม่ได้อยู่แล้ว…

“พ่อคะ แม่คะ หนูรู้แล้วค่ะ หนูจะเป็นเด็กดี!” เยี่ยหวันหวั่นทำท่าเชื่อฟังเต็มที่

เยี่ยมู่ฝานพูดไม่ออก

เอาเถอะ สร้างภาพต่อไปเถอะ…

เขาไม่เชื่อหรอกว่าวันนี้เธอจะไม่ทำอะไรเลย…

เยี่ยมู่ฝานกระซิบข้างหูเยี่ยหวันหวั่นเบาๆ “เธอดึงดันจะมาให้ได้ คิดจะทำอะไรกันแน่?”

เยี่ยหวันหวั่นกระดกคิ้ว “พี่ก็พูดซะ ฉันจะไปทำอะไรได้ล่ะ? ก็ต้องมาดื่มเหล้ายินดีน่ะสิ! ฉันไม่เคยก่อปัญหาอะไรซักหน่อย!”

เยี่ยมู่ฝาน “…” เชื่อก็โง่แล้ว…

การมาถึงของครอบครัวเยี่ยเส่าถิงดึงดูดสายตาแขกในงานหลายคู่ กลุ่มคนที่กำลังแสดงความยินดีกับเยี่ยอีอีและกู้เยว่เจ๋อ หันมามองพิจารณาพวกเขาทั้งสี่คนด้วยสายตาที่แตกต่างกันไป

ในตอนนั้นเอง เยี่ยอีอีเดินควงแขนกู้เยว่เจ๋อเข้ามา แล้วพูดว่า “หวันหวั่น มู่ฝาน คุณลุง คุณป้า มาแล้วเหรอคะ!”

เยี่ยมู่ฝานเบะปาก แค่นยิ้ม “ยินดีด้วยนะ ทั้งคู่เหมาะสมกันมาก!”

เยี่ยอีอีทำเหมือนไม่เห็นแววตาเยาะเย้ยของเยี่ยมู่ฝาน เธอพูด พร้อมกับควงแขนกู้เยว่เจ๋อแน่นกว่าเดิม “ขอบคุณที่มารวมงานหมั้นของหนูนะคะ!”

กู้เยว่เจ๋อถือแก้วเหล้าไว้ในมือหนึ่งใบ เขาเองก็กล่าวขอบคุณด้วยเช่นกัน จากนั้นก็เหลือบมองหญิงสาวที่ยืนเงียบๆ อยู่ข้างกายเยี่ยมู่ฝาน