บทที่ 1203 ไม่ใช่ตะเกียงประหยัดน้ำมัน / บทที่ 1204 ใครมีความสามารถก็ได้ตำแหน่ง

บทที่ 1203 ไม่ใช่ตะเกียงประหยัดน้ำมัน

เยี่ยหวันหวั่นพยายามย้อนนึก กลับพบว่าไม่ได้อะไรสักอย่าง

แปลก เธอความจำดีขนาดนี้ ไม่มีเหตุผลที่จะจำเรื่องซึ่งเคยเกิดขึ้นแล้วไม่ได้เลยสักนิด?

ตอนที่เธอออกแรงคิดต่อ กลับพบว่าส่วนลึกของสมองราวกับถูกโจมตีจากแรงภายนอก เจ็บแปลบขึ้นมาทันที…

“นอนเถอะ”

ร่างกายพลันถูกอ้อมกอดอบอุ่นโอบไว้ เสียงของซือเยี่ยหานที่ข้างหูทำให้สบายใจหาใดเปรียบ

ความเจ็บปวดนั้นเหมือนภาพมายาโดยพลัน หายไปราวกับหมอกควัน

เยี่ยหวันหวั่นพยักหน้า นวดคลึงดวงตาที่อ่อนล้า คาดว่าคงเพราะช่วงนี้มีแรงกดดันมากเกินไป ยุ่งจนเกินไป

…

หลายวันต่อมา ตึกใหญ่ของบริษัทเยี่ยกรุ๊ป

เยี่ยหงเหวยเรียกรวมคนเบื้องบนทุกคน และเปิดการประชุมใหญ่ของกรรมการบริหาร

ในห้องประชุม ตำแหน่งทางซ้ายของเยี่ยหงเหวยคือเยี่ยเส่าอัน ตำแหน่งที่สองคือเยี่ยอีอี ข้างๆ กับเยี่ยอีอีคือกู้เยว่เจ๋อ

ส่วนข้างขวาของเยี่ยหงเหวยคือเยี่ยมู่ฝาน ข้างๆ เยี่ยมู่ฝานคือเยี่ยหวันหวั่น

เหล่าผู้นำเบื้องบนและกรรมการบริหาร ลำพังแค่เห็นตำแหน่งที่นั่งนี้ก็ได้แต่มองหน้ากันไปมา ไม่กล้าหายใจแรง

ตั้งแต่ผลของรางวัลจินหลานออกมาเมื่อไม่กี่วันก่อน รวมถึงเรื่องที่งานเลี้ยงแพร่สะพัดออกมา ทั่วทั้งเยี่ยกรุ๊ปก็แตกตื่น

ทุกคนต่างรู้กัน เกรงว่าบริษัทนี้จะเปลี่ยนขั้วอำนาจแล้ว

เยี่ยหงเหวยที่อยู่ด้านข้างกระแอมเสียงเบาก่อนเอ่ยปาก “ทั้งสองคนข้างๆ ฉัน ทุกคนน่าจะรู้จักดีแล้ว ประธานของจูเสินสือไต้เยี่ยมมู่ฝาน กับผู้อำนวยการฝ่ายจัดการนักแสดงเยี่ยหวันหวั่น นอกจากนั้น ทุกคนต่างรู้ว่าก่อนหน้านี้ ตำแหน่งผู้จัดการของหวงเทียนเอ็นเตอร์เทนเมนต์มีคุณกู้เยว่เจ๋อรับผิดชอบตำแหน่งชั่วคราว”

เยี่ยหงเหวยพูดพลางมองไปทางกู้เยว่เจ๋อ “เยว่เจ๋อ ช่วงนี้ต้องขอบคุณเธอที่ช่วยแล้ว”

กู้เยว่เจ๋อสีหน้าท่าทางสุขุมมีมารยาท เอ่ยอย่างถ่อมตัวว่า “ประธานกรรมการเยี่ยเกรงใจแล้วครับ ต่างก็ครอบครัวเดียวกันทั้งนั้น ผมสมควรทำครับ”

เยี่ยอีอีที่อยู่ด้านข้างไม่เอ่ยวาจา บนใบหน้าอมยิ้มบางๆ ดูเหมาะสม ทว่าในใจมืดครึ้มนานแล้ว

หลายวันนี้เธอคิดวิธีนับไม่ถ้วนอย่างสุดความสามารถ และยังคาดหวังสูงว่าผู้อาวุโสจะไม่มีทางวางใจเยี่ยมู่ฝานขนาดนั้น แต่นึกไม่ถึงว่าเรื่องยังพัฒนามาถึงจุดที่แย่ที่สุด

เยี่ยหงเหวยเห็นแบบนั้นก็พยักหน้าพอใจ จากนั้นเขามองเยี่ยมู่ฝานแล้วพูดต่อ “หลังการสังเกตการณ์ในช่วงนี้ ความสามารถของเยี่ยมู่ฝาน คิดว่าทุกคนก็เห็นชัดกันแล้ว ดังนั้นฉันตัดสินใจว่าตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป จะให้เยี่ยมู่ฝานรับผิดชอบตำแหน่งผู้จัดการใหญ่ของหวงเทียนเอ็นเตอร์เทนเมนต์”

พริบตาที่เยี่ยหงเหวยพูดจบ ทุกคนนิ่งเงียบหนึ่งวินาทีก่อน คนไม่น้อยมองไปทางเยี่ยเส่าอันกับเยี่ยอีอีโดยไม่รู้ตัว สีหน้าเหมือนลังเลอยู่บ้าง

แต่ยังคงมีเสียงปรบมือดังประปราย สุดท้ายก็เป็นเสียงปรบมืออย่างอุ่นหนาฝาคั่งทั่วทั้งห้องประชุม

เวลานี้เบื้องบนทุกคนต่างถอนหายใจไม่จบสิ้น ใครจะคาดเดาได้ว่า ครอบครัวเยี่ยเส่าถิงถูกไล่ออกไปไม่ต่างจากหมาจรจัดเมื่อสามปีก่อนจะยังมีวันได้กลับมา

เยี่ยมู่ฝานตอนนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว พวกเขายังต้องดูไปก่อน อย่าล่วงเกินเป็นดี

ยิ่งไปกว่านั้น…ข้างเขายังมีเยี่ยหวันหวั่น…ผู้ช่วยที่แข็งแกร่งขนาดนี้…

สองพี่น้องนี่ต่างก็ไม่ใช่ตะเกียงประหยัดน้ำมัน[1]

เทียบกับลูกเขยกู้เยว่เจ๋อแล้ว ไม่ว่ามองยังไงเยี่ยมู่ฝานหลานชายคนนี้ก็ใกล้ชิดมากกว่า

ผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร ทุกอย่างยังไม่แน่นอน…

เมื่อเห็นภาพรวมถูกตัดสินแล้ว ในที่สุดเยี่ยเส่าอันก็ทนจนไม่อาจทนได้ ตบโต๊ะอย่างแรง “ผมไม่ยอมรับ! คุณพ่อ เจ้าเด็กนี่มันนิสัยยังไง คุณพ่อยังไม่เข้าใจดีเหรอ คุณพ่อลองคิดดูตอนที่เด็กนี่อยู่ในบริษัท มันทำลายบริษัทจนกลายเป็นยังไงบ้าง”

เยี่ยหงเหวยมองลูกชายคนรองที่เสียความเยือกเย็นของบ้านตน คิ้วขมวดเล็กน้อย…

——————————————————————————

บทที่ 1204 ใครมีความสามารถก็ได้ตำแหน่ง