บทที่ 1327 ใกล้ชิดอย่างบอกไม่ถูก / บทที่ 1328 กลิ่นอายของวันสิ้นโลก

บทที่ 1327 ใกล้ชิดอย่างบอกไม่ถูก

บีรุสถูกผู้นำเก็บมาเลี้ยงตั้งแต่ยังเล็ก อีกทั้งยังรู้จักแค่ผู้นำพันธมิตรอู๋เว่ย ไม่ว่าใครก็ยากเข้าใกล้

เวลานี้ชีซิงมองเยี่ยหวันหวั่นสนิทสนมกับบีรุสเช่นนี้ก็ยิ่งประหลาดใจ…

ตั้งแต่แรกเริ่มที่เจอเยี่ยหวันหวั่น ชีซิงก็สงสัยในตัวตนผู้นำพันธมิตรอู๋เว่ยของเยี่ยหวันหวั่นอย่างมาก และความสงสัยนี้ก็หนักหน่วงยิ่งขึ้นตามกาลเวลา…

แต่ทว่าทุกครั้งที่ตัวเองหยั่งเชิง เยี่ยหวันหวั่นก็กลับสามารถรับมือได้หมด แม้ว่าจะไม่ได้สมบูรณ์แบบขนาดนั้นก็ตาม

ก็อย่างบีรุสในตอนนี้ ถ้า…ผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่ผู้นำพันธมิตรอู๋เว่ยจริงๆ แล้วทำไมบีรุสถึงใกล้ชิดกับเธอขนาดนี้ได้…

ไม่ต้องพูดถึงชีซิง แม้แต่ตัวเยี่ยหวันหวั่นเองก็ประหลาดใจเต็มเปี่ยมเช่นกัน

มองหัวใหญ่ของบีรุสถูไถท้องตัวเองไปมา มุมปากเยี่ยหวันหวั่นแฝงรอยยิ้มอย่างบอกไม่ถูก พี่น้อง นี่นายคันหัวใช่ไหม…

ส่วนทำไมสัตว์เลี้ยงของแบดเจอร์ถึงสนิทสนมกับตัวเธอ เยี่ยหวันหวั่นก็ไม่อาจเข้าใจมัน

อาจเป็นเพราะว่าในที่สุดเธอก็โชคดีอีกครั้ง บางครั้งของอย่างบรรยากาศกลิ่นอายก็ลึกลับมหัศจรรย์ ก็เหมือนต้าไป๋ที่ชอบถังถังมากตั้งแต่แรกพบ

“ผู้นำ!”

เวลานี้ผู้อาวุโสคนหนึ่งไม่รู้โผล่มาจากไหนวิ่งเหยาะๆ เข้ามาหา

“นี่ไม่ใช่บีรุสเหรอ…ไม่นึกว่ากลับมาแล้วด้วย…” ผู้อาวุโสมองเสือดำที่ข้างกายเยี่ยหวันหวั่นด้วยสีหน้าประหลาดใจเต็มเปี่ยม

สำหรับเยี่ยหวันหวั่นชายชราคนนี้ไม่นับว่าแปลกหน้า วันนั้นที่ชายชรากับชีซิงตั้งใจกำจัดตระกูลโจว เยี่ยหวันหวั่นก็เคยติดต่อกับเขาเล็กน้อย

“มีอะไร” เยี่ยหวันหวั่นเหลือบมองชายชราแวบหนึ่ง

ได้ยินดังนั้น ชายชราก็ยิ้มแบบเอาอกเอาใจ “ผู้นำ คืออย่างนี้ ผมเพิ่งเจอคนทำตัวลับๆ ล่อๆ ใกล้สาขาใหญ่ของพวกเรา…ผมเดาว่าคงไม่ใช่เรื่องดีอะไร ไม่แน่ว่าอาจเป็นศัตรูพื้นที่ส่งมา เลยอยากมาถามผู้นำดูว่าควรจัดการยังไงดี”

ถ้าเป็นตามปกติ ไหนเลยเขาต้องเยิ่นเย้อแบบนี้ ฆ่าทิ้งเลยตรงๆ ก็ได้

แต่หลังผู้นำพันธมิตรกลับมา อีกฝ่ายก็ไม่มาฝึกกระบวนท่ากับเขาบ่อยๆ เหมือนอย่างเมื่อก่อนอีก อาศัยโอกาสนี้มาโผล่หน้าให้ผู้นำเห็นก็เหมือนจะไม่เลว

“เรื่องอย่างนี้ยังต้องให้ฉันต้องสอนว่าทำยังไงเหรอ” เยี่ยหวันหวั่นเอ่ยเสียงเย็นชา “ตรวจสอบให้ชัดเจนก็ได้แล้ว ถ้าบริสุทธิ์ก็ปล่อยไป ถ้าเป็นกองกำลังศัตรูส่งมาจริงก็คุมตัวไว้”

“ครับๆๆ …” ได้ยินดังนั้นชายชราก็พยักหน้ารัวแล้วหันตัวกำลังจะจากไป

แต่ยังเดินไปไม่กี่ก้าว ชายชรากลับหันตัวมาอีก เขามองเยี่ยหวันหวั่นแล้วเอ่ยเสริม “ผู้นำ จริงสิ คนพวกนั้นพูดว่าเจ้านายของตัวเองคือเดธโรสอะไรสักอย่าง…ให้พวกเราไว้หน้าเขาอะไรนี่แหละ…”

“เดธโรส?”

ได้ยินแบบนั้น แม้แต่เป่ยโต่วกับชีซิงก็ยังชะงัก

ว่ากันว่าเดธโรสคือกองกำลังสุดน่ากลัวเทียบเท่ากับอาชูร่า เพียงแต่…ตอนนั้นไม่ใช่ว่าตระกูลเนี่ยปฏิเสธข่าวลือแล้ว ว่าไม่มีเดธโรสที่ว่าอยู่แต่แรก เดธโรสที่ว่านั้นเป็นแค่เรื่องแต่งขึ้น เป็นเรื่องเข้าใจผิดกันเท่านั้นหรอกเหรอ

ทำไมตอนนี้ยังมีเดธโรสโผล่มาอีก

“พี่เฟิง เรื่องนี้ทะแม่งๆ พวกเราไปดูกันหน่อยดีไหม” เป่ยโต่วมองเยี่ยหวันหวั่นพลางเอ่ย

เวลานี้เยี่ยหวันหวั่นประหลาดใจไม่จบสิ้น นี่ต้องเป็นความบังเอิญแน่…แม่เอ๊ย ประเทศจีนอยู่ห่างจากรัฐอิสระตั้งใกล้ ไม่มีทางเป็นกองกำลังทหารรับจ้างห้าคนนั้นได้!

ถ้ากองกำลังทหารรับจ้างห้าคนนั้นหาเธอเจอ จะไม่เปิดโปงตัวตนเธอหมดเปลือกเหรอ!

เยี่ยหวันหวั่นท่องซ้ำๆ ในใจว่าเป็นไปไม่ได้ แต่ภายนอกกลับยังสงบนิ่งไม่ไหวติง คิดดูอย่างละเอียดแล้วก็ไม่น่าเป็นไปได้จริงๆ เดาว่าทั้งหมดคงเป็นแฟนคลับคลั่งที่นับถือเดธโรสมากกำลังสวมรอยเป็นกองกำลังเดธโรส หลายปีนี้ก็เรื่องอย่างนี้เห็นบ่อยๆ

—————————————————————————————————

บทที่ 1328 กลิ่นอายของวันสิ้นโลก

“ผู้นำ…งั้นคุณว่า ผมจับพวกเขาขังแล้วเรียกมาสอบสวนให้ชัดเจนก่อน หรือว่าผู้นำจะไปสอบสวนด้วยตัวเอง” ชายชรามองเยี่ยหวันหวั่นพลางเอ่ยปากถาม

“ไปดูเถอะ” ชีซิงเอ่ยน้ำเสียงที่เห็นชัดว่าเย็นชา

ภายใต้ความจนใจ เยี่ยหวันหวั่นได้แต่ต้องตามชายชราลงไปชั้นล่าง