บทที่ 1867 เอาเหล้ามา / บทที่ 1868 ทั่วหล้าไร้ผู้ต้าน

บท​ที่​ ​1867​ ​เอา​เหล้า​มา

ชาย​ร่าง​ผอม​เหลือบมอง​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ ​“​ไม่จำเป็น​”

เยี​่ย​หวัน​พูดไม่ออก

เยี​่ย​หวัน​หวั่น​มอง​สมาชิก​ของ​พันธมิตร​อู๋​เว​่​ยด​้วย​ใบหน้า​สิ้นหวัง​ ​“​เอ่อ​ ​ฉัน​คอแห้ง​ ​มี​ใคร​พก​เหล้า​มาบ​้าง​?​”

คอแห้ง​?

สมาชิก​ของ​พันธมิตร​อู๋​เว​่ย​หลาย​คนที​่​ได้ยิน​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​พูด​แบบ​นั้น​ ​ต่าง​ก็​ตกตะลึง​ไม่น้อย​ ​คอแห้ง​ควรจะ​ดื่ม​น้ำเปล่า​สิ​ ​ทำไม​ต้อง​ดื่มเหล้า​ ​ไม่เคย​ได้ยิน​มาก​่อ​นว​่า​เหล้า​สามารถ​ดับ​กระหาย​ได้

“​ผม​มี​!​”

หนึ่ง​ใน​สมาชิก​หัวกะทิ​ของ​พันธมิตร​อู๋​เว​่ย​รีบ​ตอบ

ทันใดนั้น​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ก็​ตื่นเต้น​ดีใจ​ทันที​ ​ตอนแรก​ทำที​รักษา​ม้า​ตาย​ประหนึ่ง​ม้า​เป็น​ ​แต่​ไม่​คิดมาก​่อ​นว​่า​จะ​มี​จริงๆ​…

เยี​่ย​หวัน​หวั่น​รับ​น้ำเต้า​มา​ ​แล้ว​จ้อง​ไป​ยัง​ชาย​ร่าง​ผอม​ที่อยู่​ไม่​ไกล​นัก​ ​“​อย่า​หาว่า​ฉัน​ไม่​ให้โอกาส​นาย​ ​ตอนนี้​ต่อให้​นาย​วิ่งหนี​สุด​ชีวิต​ก็​ยัง​สาย​เกินไป​”

เยี​่ย​หวัน​หวั่น​พยายาม​จะ​ไม่​ดื่มเหล้า​ ​เพราะ​ถ้า​เมา​แล้ว​ ​ไม่มีใคร​รู้​ว่า​จะ​เกิด​อะไร​ขึ้น​ ​แต่​ประเด็น​คือ​ผู้ชาย​คน​นี้​จำเป็นต้อง​ได้​รู้​สักหน่อย

เมื่อ​เห็น​ว่า​ชาย​ร่าง​ผอม​ไม่แยแส​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ก็​ไม่​พูดพล่าม​อีกต่อไป​ ​กระดก​เหล้า​เก่า​เข้า​ปาก​ไป​หนึ่ง​อึก

พอ​เข้า​ปาก​ ​สีหน้า​ของ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ก็​เปลี่ยนไป​ทันที​ ​และ​โยน​น้ำเต้า​เหล้า​ลง​บน​พื้น​ ​“​ฉัน​แม่ง​ขอ​เหล้า​ ​นาย​ให้​น้ำเปล่า​ฉัน​มา​เพื่อ​?​!​”

เมื่อ​ได้ยิน​เช่นนั้น​ ​สมาชิก​หัวกะทิ​ของ​พันธมิตร​อู๋​เว​่ย​ที่​ส่ง​น้ำเต้า​ให้​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ก็​ตกตะลึง​ไป​ครู่หนึ่ง​ ​แล้ว​พูด​ด้วย​ใบหน้า​ขุ่นเคือง​ทันที​ ​“​ผู้นำ​…​แต่​ผู้นำ​บอกว่า​คอแห้ง​นี่​นา​…​ผม​คิด​ว่า​เหล้า​ไม่​สามารถ​ดับ​กระหาย​ได้​…​และ​ผม​ก็​พก​น้ำดื่ม​ติดตัว​มา​พอดี​…​”

เยี​่ย​หวัน​หวั่น​พูดไม่ออก​ ​‘​ถ้า​ฉัน​ฟาด​มือ​นี้​ลง​ไป​ ​นาย​ต้องตาย​คาที่​แน่นอน​’

“​มา​ ​เอา​เหล้า​มา​ให้​ฉัน​…​”​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​พยายาม​สงบสติอารมณ์

“​โอ้​…​”​ ​สมาชิก​หัวกะทิ​ของ​พันธมิตร​อู๋​เว​่ย​รู้สึก​สับสน​ ​เขา​หยิบ​น้ำเต้า​เหล้า​ออกมา​แล้ว​ยื่น​ให้​กับ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​

“​พวก​แก​…​กำลัง​…​ดูถูก​ฉัน​อยู่​เหรอ​”​ ​ในขณะนั้น​ ​ความเยือกเย็น​ก็​ปรากฏ​ขึ้น​ใน​แววตา​ของ​ชาย​ร่าง​ผอม

ใน​ช่วงเวลา​นี้​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​เมินเฉย​ต่อ​เขา​โดยสิ้นเชิง​ ​เอาแต่​ขอ​เหล้า​ขอน​้ำ​จาก​สมาชิก​ของ​พันธมิตร​อู๋​เว​่ย​ ​เหมือน​รอบ​ๆ​ ​ไม่มี​คนอื่น​อยู่​ด้วย​…

“​ตลก​ ​ผู้นำ​ของ​เรา​ต้อง​ดูถูก​แก​อยู่​แล้ว​ ​แก​เป็น​ใคร​ฮะ​ ​ต่อหน้า​ผู้นำ​ของ​เรา​แก​เทียบ​ไม่ได้​กับ​มด​ตัว​หนึ่ง​ด้วยซ้ำ​ ​หัด​ตัก​น้ำ​ใส่​กะโหลก​ชะโงก​ดู​เงา​เสียบ​้าง​ ​ทีนี้​ก็​ขึ้นอยู่กับ​นาย​ว่า​อยาก​อยู่​ใน​สายตา​ผู้นำ​พันธมิตร​อู๋​เว​่ย​หรือเปล่า​?​!​”

หนึ่ง​ใน​สมาชิก​ของ​พันธมิตร​อู๋​เว​่​ยก​ล่า​วอ​ย่าง​เย็นชา

เยี​่ย​หวัน​หวั่น​พูดไม่ออก​ ​‘​นาย​คนเก่ง​ ​อย่า​ไป​ฟัง​คำพูด​ไร้สาระ​ของ​เขา​ ​ฉัน​ชื่นชม​นาย​จริงๆ​…​’

แม้​ใน​ใจ​จะ​คิด​แบบนี้​ ​ทว่า​ก็​ไม่​สามารถ​แสดง​ความหวาดกลัว​ออกมา​ได้​แม้แต่น้อย​ ​ต้อง​แสร้งทำ​เป็น​ดูถูก​ชาย​ร่าง​ผอม​จริงๆ​ ​เพราะ​ตอนนี้​ไม่มีทาง​เลือก

เมื่อ​เห็น​ชาย​ร่าง​ผอม​ปรี่​ตรง​เข้ามา​หา​เธอ​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ก็​รีบ​เปิดน้ำ​เต้า​เหล้า​อย่างว่องไว

อย่างไรก็ตาม​ ​ตอนที่​เปิดน้ำ​เต้า​เหล้า​นั้น​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​แทบ​อยาก​จะ​เตะ​สมาชิก​ของ​พันธมิตร​อู๋​เว​่ย​คน​นั้น​ให้​ตาย​ใน​ครั้ง​เดียว​ ​นี่​แม่ง​อะไร​วะ​…​แล้ว​เหล้า​ล่ะ​?​!

เยี​่ย​หวัน​หวั่น​โยน​น้ำเต้า​เหล้า​ลงพื้น​โดยไม่รู้ตัว​ ​ใน​นั้น​มี​เหล้า​เหลือ​แค่​ไม่​กี่​หยด

เมื่อ​สมาชิก​หัวกะทิ​ของ​พันธมิตร​อู๋​เว​่ย​เห็น​ดังนั้น​ ​ก็​ทำท่า​ทาง​ครุ่นคิด​ ​“​อ๋อ​…​ใช่​แล้ว​ ​ผู้นำ​ ​ก่อนหน้านี้​เหมือน​ผม​จะ​ดื่ม​ไป​หมด​แล้ว​”

เยี​่ย​หวัน​หวั่น​พูดไม่ออก​ ​‘​นี่​พันธมิตร​อู๋​เว​่ย​ไม่มี​คนที​่​พึ่งพา​ได้​สัก​คนเลย​เหรอ​?​’

“​ฉัน​แม่ง​ไม่น่า​ให้​เป่ย​โต​่ว​คัดเลือก​คนเล​ย.​..​”​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​พูด​ด้วย​สีหน้า​ที่​ดูไม่ได้​

เมื่อ​เห็น​ชาย​ร่าง​ผอม​อยู่​ใกล้​แค่​คืบ​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ก็​ไม่รู้​ว่า​จะ​หัวเราะ​หรือ​ร้องไห้​ดี​ ​ชีวิต​ฉัน​จบเห่​แล้ว​…​ไม่ได้​การ​แล้ว​ ​หรือว่า​จะ​ส่ง​แหวน​ให้​เขา​ไป​ให้​มัน​จบ​ๆ​…​

“​หนุ่มน้อย​ ​นาย​มา​แย่ง​ของ​ของ​ผู้หญิง​ตอนกลางวัน​แสกๆ​ ​แบบนี้​ ​มัน​ไม่เข้าท่า​เลย​นะ​”

ก่อนที่​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​จะ​ถอด​แหวน​ออก​ ​ก็​มี​เงา​ร่าง​สีขาว​ปรากฏตัว​ขึ้น

เมื่อ​เห็น​ชาย​ที่​จู่ๆ​ ​ก็​ปรากฏตัว​ต่อหน้า​เธอ​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ก็​ประหลาดใจ​เล็กน้อย

———————————————————————

บท​ที่​ ​1868​ ​ทั่วหล้า​ไร้​ผู้​ต้าน