ตอนที่ 879
บทที่ 1869 ถ้าฉันคือเนี่ยอู๋โยวล่ะ / บทที่ 1870 ไม่น่าเชื่อถือเกินไปแล้ว
October 22, 2026
บทที่ 1869 ถ้าฉันคือเนี่ยอู๋โยวล่ะ
เยี่ยหวันหวั่นเอ่ย “ไม่ต้องแล้ว” ซื้อให้ปู่แกสิ มันหนีไปหมดแล้ว ยังจะดื่มเหล้าหาอะไร!
“ผู้นำ”
ชายผมเงินมองเยี่ยหวันหวั่น แล้วชะงักไปเล็กน้อยก่อนที่จะขมวดคิ้วทันที “ผู้นำอะไร…ผู้นำที่ไหน”
“ถึงพูดกับแกแกก็ไม่เข้าใจ เคยได้ยินรัฐอิสระหรือเปล่า พันธมิตรอู๋เว่ยเคยได้ยินไหม ต้องไม่เคยได้ยินพันธมิตรอู๋เว่ยแน่นอนใช่ไหมล่ะ เจ้าบ้านนอก”
สมาชิกหัวกะทิของพันธมิตรอู๋เว่ยคนหนึ่งเหล่ตามองชายผมเงิน
โดดเดี่ยวแสวงพ่ายแล้วยังแม่งทั่วหล้าไร้ผู้ต้าน เป็นไอ้บ้านนอกจริงๆ
“พวกนายไปกันก่อนเถอะ”
เยี่ยหวันหวั่นโบกมือพลางเอ่ยกับพวกสมาชิกของพันธมิตรอู๋เว่ย
“ครับ…”
เมื่อได้ยินคำพูดของเยี่ยหวันหวั่น พวกเขาก็พยักหน้าแล้วจากไป
รอจนสมาชิกของพันธมิตรอู๋เว่ยพวกนั้นจากไปแล้ว เยี่ยหวันหวั่นก็มองชายผมเงินด้วยท่าทางครุ่นคิด อย่าบอกนะว่า เป็นไปได้ไหมว่า เขาคืออาจารย์ของเนี่ยอู๋โยวจริงๆ …
แต่น่าเสียดาย ตอนนี้ตัวเธอเองจำไม่ได้แม้แต่นิดเดียว
“เอ๊ะ…ไม่ถูกสิ”
ชายผมเงินจ้องเยี่ยหวันหวั่น ดวงตาวาบแววประหลาด
“อะไรไม่ถูก” เยี่ยหวันหวั่นถามอย่างสงสัย
“เธอคือไป๋เฟิงของพันธมิตรอู๋เว่ยที่หายตัวไปหลายปี…” ชายผมเงินจ้องเยี่ยหวันหวั่นเหมือนยากจะเข้าใจอยู่บ้าง
เยี่ยหวันหวั่นนิ่งเงียบ ไป๋เฟิงเป็นแค่โฉมนอก ตัวตนที่แท้จริงของเธอยังคงเป็นเนี่ยอู๋โยว
“งั้นดูท่าฉันคงจำผิดจริงๆ ลูกศิษย์ของฉันคืออู๋โยว ไม่ใช่ไป๋เฟิง” ชายผมเงินพึมพำในลำคอ
ไป๋เฟิงแบดเจอร์ของรัฐอิสระก็คือเนี่ยอู๋โยว เรื่องนี้มีแค่พวกจี้ซิวหร่านไม่กี่คนที่รู้ ไม่ว่าซือเยี่ยหานก็ดี หรือชายผมเงินที่อยู่ตรงหน้าก็ดี แม้แต่ผู้นำตระกูลและคุณนายตระกูลเนี่ยต่างก็ไม่รู้
“คุณว่า ลูกศิษย์ของคุณชื่ออู๋โยว…อย่าบอกนะว่าคือตระกูลเนี่ยของรัฐอิสระ…” เยี่ยหวันหวั่นมองชายผมเงินและถามหยั่งเชิง
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ของเยี่ยหวันหวั่น สายตาของชายผมเงินก็ตกลงบนตัวของเยี่ยหวันหวั่น “ใช่ไง ลูกศิษย์ของฉันคือเนี่ยอู๋โยวที่หายตัวไปหลายปี…เดิมทีฉันคิดว่าเป็นเธอ…แต่ตอนนี้ดูทรงแล้ว ฉันน่าจะเข้าใจผิด”
เนี่ยอู๋โยวก็คือเนี่ยอู๋โยว แบดเจอร์พันธมิตรอู๋เว่ยก็คือแบดเจอร์พันธมิตรอู๋เว่ย เป็นคนละคนกันโดยสิ้นเชิง
“คุณมีหลักฐานหรือเปล่าว่าคุณคืออาจารย์ของเนี่ยอู๋โยว” หลังจากเยี่ยหวันหวั่นครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก็เอ่ยถาม
ไม่ว่ายังไง ตอนนี้ตัวเองก็ยังไม่ได้ฟื้นคืนความทรงจำ ถึงแม้ชายผมเงินตรงหน้าเคยช่วยตัวเองไว้สองครั้ง แต่ถ้าไม่มีหลักฐานพิสูจน์อย่างชัดเจนว่าเขาคืออาจารย์ของเนี่ยอู๋โยว เยี่ยหวันหวั่นก็ไม่กล้าบุ่มบ่ามยอมรับ
ตั้งแต่ที่ไปยังรัฐอิสระ ก็มีแผนการซับซ้อนซ่อนเงื่อนมากมาย โดยเฉพาะหลังจากที่ตัวเองได้รับแหวนวงนี้ก็เหมือนกับแผนการที่ใหญ่ยิ่งกว่ากำลังค่อยๆ เผยออกมาจากผิวน้ำ ปฏิบัติการหลังจากนี้ของเธอจะต้องระมัดระวังยิ่งขึ้น ห้ามประมาท
“หลักฐานอะไร ฉันบอกว่าใช่ก็คือใช่” ชายผมเงินเอ่ย
ยังไม่รอให้เยี่ยหวันหวั่นพูดต่อก็กลับไม่เห็นว่าชายผมเงินเคลื่อนไหวยังไง ถึงกับถอดแหวนที่ปลายนิ้วของเยี่ยหวันหวั่นออกมาได้
เมื่อเห็นดังนั้นเยี่ยหวันหวั่นก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย มองชายผมเงินแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรมาก
“แหวนวงนี้มีค่ามากเหรอ” ชายผมเงินพินิจมองแหวนอย่างละเอียด “ก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษนะ ด้านบนไม่มีแม้แต่เพชร ของผุๆ นี่มีอะไรน่าแย่งกัน”
“ไม่มีค่าก็คืนให้ฉันเถอะ” เยี่ยหวันหวั่นเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม
“เอาไปๆ” ชายผมเงินคืนแหวนให้กับเยี่ยหวันหวั่น