บทที่ 1893 ไม่อยากสร้างเรื่อง / บทที่ 1894 ได้ ตามใจคุณ

บท​ที่​ ​1893​ ​ไม่​อยาก​สร้างเรื่อง

ปกติ​ทุกคน​จะ​ใช้​ของ​ที่​ค่อนข้าง​มีค่า​หรือไม่ก็​มีความหมาย​เพื่อ​แสดง​ความจริงใจ​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ย่อม​ไม่​พูดตาม​ตรง​ว่า​เป็น​ของ​ที่​เธอ​เพิ่ง​ไป​ซื้อ​มาตอน​เวลา​จวนเจียน​ ​แล้วก็​ไม่พูดถึง​รายละเอียด​ด้วย

ไม่นาน​งาน​ประมูล​ก็​เริ่ม​ขึ้น​อย่างเป็นทางการ​ ​สินค้า​การกุศล​ก็​เริ่ม​ทยอย​นำ​ออกมา​ประมูล

ของ​ที่​ทุกคน​บริจาค​มี​หลากหลาย​ชนิด​ ​มีทั​้ง​ของ​อนุรักษนิยม​อย่าง​พวก​เพชรนิลจินดา​ ​คนดัง​บางคน​ก็​บริจาค​ชุด​ที่​เคย​สวมใส่​ใน​โอกาสพิเศษ​ของ​ตัวเอง​ ​ไม่​ก็​ปากกาหมึกซึม​ที่​เคย​ใช้​ ​หรือ​ของ​จำพวก​อาวุธ

ที่ว่า​มา​โดยปกติ​เป็น​เพียง​ของ​อุ่นเครื่อง​ ​แต่​ไคลแมกซ์​ของ​คืนนี้​คือ​สมบัติ​สาม​ชิ้น

ชิ้น​แรก​คือ​แก้วเก้า​มังกร​ที่​หัวหน้า​ตระกูล​เสิ่น​บริจาค​ ​ตัว​มัน​เอง​มีราคา​สูง​มาก​ ​เป็น​สมบัติ​ที่​ยาก​จะ​พบเห็น​ ​ผู้ประมูล​ไม่​เพียง​จะ​ได้​ทำการ​กุศล​แต่​ยัง​จะ​ได้​สมบัติ​ชิ้น​นี้​ไป​ครอบครอง​ ​เรียก​ได้​ว่ายิง​ปืน​นัด​เดียว​ได้​นก​สอง​ตัว​ ​ไม่​ขาดทุน​แม้แต่น้อย

ชิ้น​ที่สอง​คือ​ดาบ​ใน​ยุคสมัย​ถัง​ที่​สหพันธ์​วิทยา​ยุทธ์​บริจาค​ ​ว่า​กัน​ว่า​เป็น​อาวุธ​ที่​ประธาน​สหพันธ์​วิทยา​ยุทธ์​รุ่น​ก่อน​เคย​ใช้​ ​มีมูล​ค่า​ใน​การ​สะสม​สูง​มาก​ ​โดยเฉพาะ​กับ​คนที​่​คุ้นเคย​กับ​การ​ใช้​อาวุธ​ ​สิ่ง​นี้​ก็​เป็น​ที่​ปรารถนา​ของ​ผู้คน​ไม่น้อย​ใน​คืนนี้

ชิ้น​ที่สาม​ก็​คือ​แหวน​วง​นั้น​ของ​จี้​หวง​นั่นเอง​ ​แหวน​ที่​จี้​หวง​สวม​ติดตัว​มานาน​หลาย​ปี​ย่อม​ต้อง​เป็น​สมบัติ​ที่​ยาก​จะ​พบเห็น

การประมูล​ดำเนิน​ไป​อย่าง​ครึกครื้น​ ​ผู้ติดตาม​ต่าง​รอ​อยู่​ที่​แถว​หลัง​ ​สายตา​ของ​ชี​ซิง​จับจ้อง​ไป​ที่​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​โดย​ไม่​ละสายตา​สัก​วินาที​เดียว​เพราะ​กลัว​ว่า​เธอ​จะ​ก่อเรื่อง

จุดประสงค์​ใน​คืนนี้​ของ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​นั้น​ชัดเจน​มาก​ ​เธอ​เล็ง​แหวน​ ​เล็ง​คะแนน​เกียรติยศ​ของ​เธอ​นั่นเอง​ ​ทุกอย่าง​รอ​หลังจาก​เธอ​ได้​คะแนน​เกียรติยศ​มา​ไว้​ใน​มือ​ค่อย​ว่า​กัน​ ​ดังนั้น​เธอ​จึง​ไม่ได้​เตรียมตัว​มาก​่อ​เรื่อง​แม้แต่น้อย​ ​ชี​ซิง​กังวล​เกิน​เหตุ​ไป​หน่อย​จริงๆ​

ในความเป็นจริง​ ​คืนนี้​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​สงบเสงี่ยม​เสีย​จน​ไม่มีเหตุผล​ ​นั่ง​อย่างว่า​ง่าย​ไม่​ทำ​อะไร​เลย​

เพราะ​ไคลแมกซ์​ทั้งหมด​อยู่​ใน​การประมูล​ช่วง​สุดท้าย​ ​พริบตาเดียว​ก็​ผ่าน​ไป​ชั่วโมง​กว่า​แล้ว​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​เอียง​คอ​หาว​ ​ชายหนุ่ม​สอง​คนที​่​อยู่​ด้าน​ข้าง​นิ่งเงียบ​มาก​ ​จี้​หวง​มอง​การประมูล​อย่างจริงจัง​ตลอดเวลา​ ​ส่วน​นาย​แห่ง​อาชู​ร่า​ก็​ไม่​มอง​ด้าน​ข้าง​เช่นกัน

เยี​่ย​หวัน​หวั่น​รอ​จน​รู้สึก​เบื่อหน่าย​เล็กน้อย​แล้ว​จริงๆ​ ​มอง​ซ้าย​ที​ขวา​ที​ ​เท้า​ศีรษะ​ด้าน​หนึ่ง​จากนั้น​ก็​เอียง​คอม​อง​ไป​ทาง​นาย​แห่ง​อาชู​ร่า​ ​แล้ว​เอ่ย​ถาม​พลาง​กะพริบตา​ปริบๆ​ ​“​เฮ้​ ​ท่าน​นาย​แห่ง​อาชู​ร่า​บริจาค​อะไร​เหรอ​”

หญิงสาว​พลัน​เอียง​ศีรษะ​เข้ามา​ใกล้​ ​ลมหายใจ​อุ่น​ร้อน​รด​ที่​ข้าง​ลำคอ​ของ​เขา​โดย​ไม่ทัน​ตั้งตัว​ ​ชายหนุ่ม​จึง​ขมวดคิ้ว​อย่าง​ยาก​ที่จะ​สังเกต​ ​แต่​ก็​ไม่ได้​เอ่ย​ตอบ

“​โอ้​ ​งั้น​ฉัน​ลอง​เดา​นะ​ ​อัญมณี​?​”​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​พูด​ต่อ

ที่​ด้านหลัง​ ​สายตา​มอง​ไป​เห็น​ผู้นำ​ของ​ตัวเอง​เอาแต่​เข้าใกล้​นาย​แห่ง​อาชู​ร่า​ ​เส้นเลือด​ที่​หน้าผาก​ของ​ชี​ซิง​ก็​เต้น​ตุบๆ​ ​จน​เกือบจะ​ทนไม่ไหว​พุ่ง​เข้าไป​หา​แล้ว

นี่​เพิ่งจะ​สงบเสงี่ยม​ไม่​ถึง​สอง​ชั่วโมง​เอง​!

เมื่อ​เห็น​ว่า​ชายหนุ่ม​ไม่​พูดจา​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ก็​คาดเดา​ต่อ​ ​“​เอ๊​ ​ไม่ใช่​เหรอ​ ​งั้น​เป็น​ปากกาหมึกซึม​ ​หรือว่า​เนก​ไท​?​”

เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ไม่​อยาก​ก่อเรื่อง​ก็​จริง​ ​แต่​นี่​มัน​จะ​น่าเบื่อ​เกินไป​แล้ว​นะ​!

เยี​่ย​หวัน​หวั่น​พูด​ที่​ข้าง​หู​ตลอด​ ​พูด​ที​ลมหายใจ​อุ่น​ร้อน​กับ​กลิ่นอาย​หอมหวน​ก็​บุกรุก​มาทาง​เขา​…

“​ไม่ใช่​เลย​เหรอ​ ​งั้นก็​ถุงมือ​?​”

สุดท้าย​ชายหนุ่ม​ก็​ทนไม่ไหว​ ​เอ่ย​ตอบ​ด้วย​เสียงทุ้ม​ต่ำ​และ​เย็นชา​ ​“​กระดุม​ข้อมือ​”

“​ไอ้​หยา​ ​ที่แท้​ก็​กระดุม​ข้อมือ​นี่เอง​!​”​ ​ในที่สุด​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ก็ได้​คำตอบ​ ​แต่​เธอ​กลับ​ยังคง​ไม่​ปล่อย​เขา​ไป​ ​ยังคง​รักษา​ท่า​วางมือ​ข้าง​หนึ่ง​ไว้​บน​หลัง​พนักเก้าอี้​ของ​ชายหนุ่ม

นาย​แห่ง​อาชู​ร่านิ​่ง​เงียบ

เวลานี้​จี้​ซิว​หร่าน​พลัน​เอ่ย​ขึ้น​ที่​ข้าง​หู​ของ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ ​“​ผู้นำ​ไป๋​”

“​อะไร​เหรอ​”​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​หันไป​มอง​จี้​ซิว​หร่าน​โดยไม่รู้ตัว

จี้​ซิว​หร่าน​เอ่ย​ ​“​ถึงตา​ของ​บริจาค​ของ​คุณ​แล้ว​ครับ​”

“​โอ้​ๆ​ ​เร็ว​ขนาด​นี้​เชียว​เหรอ​”​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ค่อยๆ​ ​นั่ง​ตัวตรง​ในที่สุด​ ​เรียก​สติ​เล็กน้อย​ ​แล้ว​มอง​ไป​ยัง​เวที​ประมูล

———————————————————

บท​ที่​ ​1894​ ​ได้​ ​ตามใจคุณ

หลังจาก​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​นั่ง​ตัวตรง​ ​สายตา​ของ​นาย​แห่ง​อาชู​ร่า​ก็​เบือน​จาก​หญิงสาว​แล้ว​หันไป​มอง​ชายหนุ่ม​ที่อยู่​ฝั่ง​ขวา​เธอ