ตอนที่ 1143
บทที่ 2401 แต่ร้อนนิดหน่อย / บทที่ 2402 เพราะอากาศหนาว คุณย่าผมเลยกลัวผมจะหนาว
October 22, 2026
บทที่ 2401 แต่ร้อนนิดหน่อย
“อีกฝ่ายมีคนเยอะมาก แถมยังเป็นยอดฝีมือกันหมด เกรงว่าคนของพวกเราจะต้านได้อีกไม่นานแล้วครับ!” บอดี้การ์ดรายงาน
สีหน้าของแม่นมเฉียวเยียบเย็นลงเล็กน้อย ก้าวออกไปทันที “ฉันจะไปดูหน่อยว่าเป็นใครกันที่ไม่รักชีวิตแล้ว!”
บอดี้การ์ดกลืนน้ำลาย เอ่ยอย่างระมัดระวัง “แม่นมเฉียว ผมเห็นคนที่เป็นผู้นำครับ ดูเหมือน…ดูเหมือนจะเป็นคุณชายใหญ่”
แม่นมเฉียวตะลึงงันไป “นายว่าใครนะ”
บอดี้การ์ดรายงานอีกครั้ง “เป็นคุณชายใหญ่ครับ ข้างๆ ยังมีผู้หญิงหน้าตาสะสวยคนหนึ่งด้วย…”
คุณชายใหญ่กับคุณหนูรองเนี่ยงั้นเหรอ
จะอย่างไรแม่นมเฉียวก็คิดไม่ถึงเลยว่าคนสุขุมอย่างคุณชายใหญ่ จะใช้วิธีบุกมาตรงๆ
เพียงแต่ ก็ไม่แปลกหรอก เธออยู่ที่เรือนหมื่นเหมยมาตลอด เพราะงั้นจึงรู้ว่าความจริงแล้วอินเยวี่ยหรงปฏิบัติต่อคุณชายน้อยเป็นอย่างดี แต่คนนอกกลับไม่ได้คิดแบบนี้
โดยเฉพาะคุณชายใหญ่ ที่ไม่รู้ว่านายหญิงคิดอะไรอยู่ จะต้องร้อนใจเหมือนไฟลน คุณชายใหญ่รู้จักนายหญิงดี รู้ว่าต่อรองกับนายหญิงไปก็ไม่มีประโยชน์อะไร เหลือแค่วิธีบุกเข้ามาตรงๆ แบบนี้แล้ว
ช่วงที่แม่นมเฉียวและบอดี้การ์ดคุยกันอยู่ ซือเยี่ยหานกับเยี่ยหวันหวั่น รวมถึงหลินเชวียและอวี๋เซ่าก็แอบบุกเข้ามาจากทางด้านหลังก่อนแล้ว
หลินเชวียเอ่ยเสนอ “พี่เก้า ซ้อเก้า พวกเราแยกกันหาเถอะ!”
เยี่ยหวันหวั่นพยักหน้า “ได้”
พอพูดจบ ขณะที่ทั้งสี่กำลังจะแยกกันไป เวลานี้ จู่ๆ ก็พลันมีเสียงแว่วดังมาจากทางห้องรับแขก…
“แม่ครับ!”
ถังถังเหรอ
เยี่ยหวันหวั่นหันกลับไปอย่างไม่อยากจะเชื่อ จากนั้นก็มองเห็นเด็กน้อยในชุดเสื้อโค้ทผ้ากำมะหยี่บุนวมคนหนึ่ง วิ่งฉิวเข้ามาหาเธออย่างว่องไวราวกับลูกบอลหิมะขาวผ่องลูกหนึ่ง
“ถังถัง!”
เยี่ยหวันหวั่นพุ่งเข้าไปอย่างรวดเร็ว รับตัวพ่อหนูมากอดไว้ในอ้อมแขนแน่นๆ
“ขอโทษ…ขอโทษนะจ๊ะ…แม่เพิ่งจะมาเอาตอนนี้…”
ซือเยี่ยหานก็รีบก้าวเข้ามา เมื่อเห็นเด็กน้อยยังอยู่ดี ไอทะมึนตรงหว่างคิ้วก็นับว่าเลือนหายไปหลายส่วน
หลินเชวียกับอวี๋เซ่าก็รีบวิ่งเข้ามาด้วย ทั้งสองต่างก็แปลกใจมากเช่นกัน พวกเขาแอบวางแผนกันอยู่ครึ่งค่อนวัน ตอยแรกคิดว่าถังถังต้องถูกขังไว้ในคุกใต้ดินสุดลึกลับของเรือนหมื่นเหมยแน่นอน
ดังนั้นพวกเขาจึงศึกษาวิเคราะห์หาวิธีทะลายคุกใต้ดินอยู่หลายวัน ในที่สุดก็แน่ใจแล้ว แต่ใครจะรู้ล่ะว่า หลังจากบุกมาแล้ว เพิ่งเข้าคฤหาสน์มาก็เจอเด็กน้อยเลย
“ลูกรัก ลูกเป็นยังไงบ้าง” เยี่ยหวันหวั่นมองสำรวจลูกน้อยขึ้นๆ ลงๆ อย่างละเอียด เพื่อให้แน่ใจว่าบนตัวเขาไม่มีบาดแผลใดๆ
และเมื่อดูจากสีหน้าและท่าทางของถังถัง ก็ไม่พบทีท่าว่าจะได้รับความตระหนกตกใจเลย ดูเหมือนจะอยากพูดอะไรสักอย่างด้วย…
เหมือนจะใส่เสื้อผ้าหลายชั้นไปหน่อยรึเปล่า
จนถึงตอนนี้หลินเชวียยังคงไม่อยากจะเชื่ออยู่บ้าง “เวรเอ้ย นี่มันไม่ง่ายเกินไปหน่อยเหรอ คงไม่ใช่ว่ามีกับดักใช่ไหม”
จะโทษหลินเชวียไม่ได้ที่คิดแบบนี้ สีหน้าของซือเยี่ยหานกับเยี่ยหวันหวั่นก็เต็มไปด้วยความระแวงเช่นกัน
“ระวังไว้ก่อนดีกว่า” เยี่ยหวันหวั่นจับมือเจ้าตัวน้อยไว้ ปกป้องถังถังไว้ในอ้อมอก
อวี๋เซ่าเผยสีหน้าเคร่งขรึม “เกรงว่าตุลาการอินคิดจะกวาดตะพาบเข้าไห พวกเราเข้ามาได้ง่ายๆ เกรงว่าถ้าจะออกไปคงยากแล้ว!”
เยี่ยหวันหวั่นยังคงซักถามถังถังด้วยความเป็นห่วง “ลูกจ๋า ลูกไม่สบายตรงไหนบ้างรึเปล่า!”
หนูน้อยถังถังส่ายหน้า “ไม่มีครับ ถังถังสบายดีมาก เพียงแต่…”
เยี่ยหวันหวั่นมีสีหน้าตึงเครียดขึ้นมาทันที “แต่อะไรจ๊ะ”
ถังถังตอบง่ายๆ “แต่ร้อนนิดหน่อย”
มองเห็นพวงแก้มของพ่อหนูแดงปลั่ง คงเป็นเพราะวิ่งมาเมื่อกี้ บนหน้าผากจึงมีเหงื่อผุดซึมออกมาชั้นหนึ่ง
—————————————————————————————
บทที่ 2402 เพราะอากาศหนาว คุณย่าผมเลยกลัวผมจะหนาว
เยี่ยหวันหวั่นที่มีสีหน้าตึงเครียด มองดูพ่อหนูน้อยที่ตัวกลมดิกไปหมด จู่ๆ ก็พบสาเหตุแล้ว คิดว่าคงเป็นแบบนี้ “เอ่อ ลูกจ๋า ลูกใส่เสื้อเยอะไปหน่อยรึเปล่า”
ห่อจนกลายเป็นลูกบอลลูกหนึ่งแล้ว จะไม่ร้อนได้ไง
ถึงแม้ลูกรักที่เป็นแบบนี้จะน่ารักมากก็เถอะ…
ถังถังถอนหายใจ แล้วเอ่ยอย่างจนปัญญา “ความจริงผมไม่หนาวเลย แต่เป็นพวกเขาที่จะให้ผมใส่ให้ได้ เพราะอากาศหนาว คุณย่าผมเลยกลัวว่าผมจะหนาวน่ะฮะ”
เยี่ยหวันหวั่นและซือเยี่ยหานต่างก็เงียบไปทั้งคู่