ตอนที่ 268
บทที่ 643 ฉันไม่มีศีลธรรมขนาดนั้นเลย? / บทที่ 644 หน้าตาดีกว่าร้อยเท่า
October 22, 2026
บทที่ 643 ฉันไม่มีศีลธรรมขนาดนั้นเลย?
เยี่ยหวันหวั่นตอบด้วยสีหน้าราบเรียบว่า “ด้วยนิสัยของฉู่หงกวง ก็คาดเดาได้”
“เงินก้อนใหญ่ขนาดนี้ แล้วยังมีหนี้ของพ่ออยู่อีก จะใช้หนี้ยังไง…” สีหน้าเยี่ยมู่ฝานเคร่งขรึมเล็กน้อย
สีหน้าเยี่ยหวันหวั่นไม่เปลี่ยนไป “ในเมื่อกล้าซื้อบ้านหลังนี้ ต้องมีปัญญาชดใช้หนี้ก้อนนี้อยู่แล้ว”
เห็นเยี่ยหวันหวั่นแต่งตัวดูสะอาดเรียบร้อย ท่าทางมั่นอกมั่นใจ เยี่ยมู่ฝานรู้สึกประหลาดใจว่าน้องสาวตัวเองทำไมถึงได้มีความรู้สึกปลอดภัยขนาดนี้
จนเขาอยากจะเข้าไปยื่นบุหรี่ให้เจ้านาย…
“แกมีแผนยังไง” เยี่ยมู่ฝานถาม
“ฉันเตรียมจะลงทุนถ่ายหนังเรื่องหนึ่ง เตรียมบทไว้แล้ว ส่วนนักแสดงนำฉันกำลังมองหาอยู่ ตอนนี้พี่ก็มาแล้ว ฉันไม่ต้องกังวลเรื่องดีไซน์ ตอนนี้เหลือแค่หาคนมาร่วมทุน”
เยี่ยมู่ฝานอึ้งไปเล็กน้อย “ถ่ายหนังเอง? ตอนนี้ตลาดหนังแข่งขันกันดุเดือด มีกี่คนขาดทุนก้อนใหญ่ยังไม่ได้ทุนกลับมาเลย…”
“เรื่องรายละเอียดกลับไปเดี๋ยวฉันจะค่อยๆ เล่าให้พี่ฟัง ตอนนี้พวกเราไปเดินชอปปิงกันก่อน!” เยี่ยหวันหวั่นลุกขึ้นพูด
“หา? เดินชอปปิงทำอะไร” เยี่ยมู่ฝานไม่เข้าใจ
“พี่เป็นถึงผู้อำนวยการแผนกสไตล์ลิสต์ของบริษัท แน่นอนต้องไปหาซื้อชุดดีๆ ที่เหมาะสมสักหลายชุดหน่อย”
เยี่ยมู่ฝานได้ยิน คิดถึงก่อนหน้านี้ตอนที่ตัวเองแต่งชุดอย่างนี้ไปสัมภาษณ์ เจอสายตาประหลาดที่มองมา สีหน้าก็ขรึมลงเล็กน้อย
คนสมัยนี้โดยเฉพาะคนในวงการต่างดูกันที่รูปลักษณ์ภายนอกเสียมาก
หวันหวั่นพูดไม่ผิด จะรับตำแหน่งแล้ว เขาจำเป็นต้องซื้อเสื้อผ้าที่เหมาะสมหลายชุด ไม่อย่างนั้นจะไม่ทำให้น้องสาวขายหน้าเหรอ?
สีหน้าเยี่ยมู่ฝานดูเศร้าเล็กน้อย “เพียงแต่ ฉันกลัวว่าจะไม่มีเงินซื้อ…”
เยี่ยหวันหวั่นทำหน้าตึงเหลือบมองไปยังพี่ชายตัวเอง นายเหอเฉิงจวิ้นนั่นใช้ผลงานเขาหารายได้ทั้งปีหลายล้านแล้ว เขากลับยังยากจนอนาถาอยู่ ไม่รู้จะว่าเขายังไงดี
เยี่ยหวันหวั่นพูดว่า “ฉันให้พี่ยืมก่อน เดือนหน้าเงินเดือนออกค่อยคืนฉัน ซื้อเสื้อผ้าไม่กี่ชุดใช้เงินเดือนพี่แค่ครึ่งเดือนเท่านั้น ยังไงก็ดีกว่าพี่เอาไปใช้กินเที่ยวเล่น!”
เยี่ยมู่ฝานพยักหน้าติดๆ กัน “ได้ๆ ฉันฟังแก… แต่ว่าฉันมีเรื่องขอร้องเรื่องหนึ่ง!”
“ขอร้องเรื่องอะไร”
เยี่ยมู่ฝานกระแอมเบาๆ “คือว่า… แกเปลี่ยนเป็นชุดผู้หญิงไปเดินชอปปิงกับฉันได้ไหม ผู้ชายสองคนเดินชอปปิงด้วยกันมันดูแปลกๆ ว่าไหม จะโดนเข้าใจผิดว่าเป็น… แกรู้ใช่ไหม…”
“ผู้ชายผู้หญิงพี่ได้หมดไม่ใช่เหรอ ยังจะสนใจเรื่องนี้อีก” เยี่ยหวันหวั่นพูดด้วยน้ำเสียงมีเหตุมีผล
เยี่ยมู่ฝานระเบิดลงทันที “แม่ง! ใครบอกว่าฉันได้หมดทั้งผู้หญิงผู้ชาย บอกว่าไม่ให้แกไปฟังพวกเพื่อนเที่ยวเล่นของฉันพูดจาพล่อยๆ ไม่ใช่เหรอไง”
“ไม่ใช่ก็ดี ตอนนี้ฉันมีศิลปินผู้ชายสองคนอยู่ในสังกัด ฉันยังกลัวว่าจะไม่ปลอดภัยอยู่เลย”
“ในใจแก ฉันไม่มีศีลธรรมขนาดนั้นเลย?”
“พี่คิดว่าไงล่ะ”
“…”
คิดไม่ถึงว่าตัวเองจะมีภาพลักษณ์แบบนี้ในใจน้องสาว เขาต้องล้างมลทินปฏิวัติเปลี่ยนตัวเองเป็นคนใหม่…
หลังออกจากบริษัท เพราะเยี่ยมู่ฝานยืดกรานคำขอร้อง เยี่ยหวันหวั่นเลยไปหาที่เปลี่ยนเป็นชุดผู้หญิงก่อน
ไม่นานนัก เยี่ยหวันหวั่นขับรถมาถึงห้างหรูหราที่ใหญ่ที่สุดในเมือง มาซื้อเสื้อผ้าเป็นเพื่อนเยี่ยมู่ฝาน
“หวันหวั่น เป็นยังไง”
เยี่ยมู่ฝานเปลี่ยนมาใส่ชุดลิมิตเต็ดของ Versace เดินออกมาจากห้องลองเสื้อผ้า
เวลานี้ เยี่ยมู่ฝานเปลี่ยนลุคใหม่หมดตั้งแต่หัวจรดเท้า สวมสูทสีแดงเข้มทั้งตัว สีนี้เป็นสีที่ใส่ขึ้นยากมาก แต่กลับช่วยเสริมให้เขาดูหล่อเหลาเจ้าสำราญ เท่และมีเสน่ห์ เหล่าพนักงานร้านเล็กๆ ข้างกันต่างหลบอยู่ข้างๆ พลางมองอย่างเคลิบเคลิ้ม
รูปร่างหน้าตาของพี่ชายเธอ เธอไม่มีอะไรจะพูด บวกกับเสื้อผ้าที่ช่วยเสริมเติมแต่ง เขายิ่งดูมีเสน่ห์แพรวพราว
…………………………………………………………
บทที่ 644 หน้าตาดีกว่าร้อยเท่า