บทที่ 1116 ต่ำงกันไม่น้อย

พอฟั งปำหลำงพูดจบอวี๋หมิงหลำงก็หัวเรำะ

“ฮ่ำ ฮ่ำ บังเอิญจริง วันนี้เมียฉันเพิ่งให้ควำมรู้เรื่องโรคที่คิด ว่ำตัวเองป่ วย ตอนเย็นก็มำเจอพอดี”

พอเห็นสำยตำเป็นห่วงของปำหลำง อวี๋หมิงหลำงก็ตบบ่ำ เขำ “นำยวำงใจเถอะ เมียฉันเป็นจิตแพทย์ที่รักษำโรคจิตเวช โดยเฉพำะ เธอเป็นผู้เชี่ยวชำญ”

เคสแบบนี้สำหรับเสี่ยวเชี่ยนเป็นเรื่องเล็กน้อย อวี๋หมิงหลำง ไม่กังวล

แต่ตอนที่ปำหลำงได้ยินอวี๋หมิงหลำงพูดว่ำเสี่ยวเชี่ยนเป็น ผู้เชี่ยวชำญ ไม่เพียงแต่เขำจะไม่สบำยใจขึ้น แต่กลับเป็นห่วง มำกกว่ำเดิม

ทำงด้ำนเสี่ยวเชี่ยนทำกำรรักษำได้ตำมที่อวี๋หมิงหลำงคิดไว้ ทุกอย่ำงรำบรื่นดี

ชำยชรำเป็นโรคคิดว่ำตัวเองป่ วย อีกทั้งยังมีแนวโน้มวิตก กังวล คนในครอบครัวมีควำมกตัญญู ถึงชำยชรำจะอำยุมำกถึง

9 4 3 4

แปดสิบกว่ำแล้วก็ยังคงให้รักษำอย่ำงเต็มที่ ก่อนหน้ำนี้ให้แพทย์ เฉพำะทำงด้ำนประสำทมำดูหลำยคนต่ำงก็บอกว่ำไม่ใช่เรื่อง ใหญ่

แต่ไม่มีแม้แต่คนเดียวที่รักษำได้ เพรำะพอเห็นหมอชำยชรำ ก็เอำแต่พึมพำว่ำหมอจะมำทำร้ำยตัวเอง ขับไล่หมอทุกวิถีทำง ทั้งด่ำทอใช้กำลัง ยังไงก็ไม่ยอมให้รักษำ

ปั ญหำไม่ใหญ่แต่ผู้ป่ วยไม่ให้ควำมร่วมมือจึงทำกำรรักษำ ไม่ได้ คนในครอบครัวหลี่จึงทำได้แค่หำหมอคนใหม่มำเรื่อยๆ พอดีกับที่มีอยู่ครั้งหนึ่งได้ยินพ่อของสืออวี้พูดถึงเสี่ยวเชี่ยน บอก ว่ำเพื่อนสนิทของลูกสำวเป็นจิตแพทย์ส่วนตัวที่ยอดเยี่ยมที่สุดใน ประเทศ ไม่ว่ำโรคจะซับซ้อนแค่ไหนเธอก็เอำอยู่หมด

ครำวก่อนที่ครอบครัวสือเกิดเรื่อง เสี่ยวเชี่ยนได้พำที่พึ่ง สำคัญสองคนมำช่วยสืออวี้แก้ไขสถำนกำรณ์ ถึงพ่อสือจะกลับมำ ได้ทันเวลำพอดีไม่ต้องใช้เงินของเสี่ยวเชี่ยน แต่ก็ได้จดจำน้ำใจ ในครั้งนี้ไว้แล้ว มีเคสผู้ป่ วยที่ยอมจ่ำยหนักแบบนี้ก็ย่อมช่วย สนับสนุนเสี่ยวเชี่ยน

ตอนนี้เสี่ยวเชี่ยนมีแค่ใบอนุญำตระดับต่ำสุดของจิตแพทย์ สำเหตุที่เธอกล้ำเรียกค่ำรักษำแพงๆ ในวงกำรเป็นเพรำะอำศัย

9 4 3 5

อิทธิพลของบรรดำเพื่อนสนิทเธอที่ช่วยโฆษณำเธออย่ำงเต็มที่ ไม่ว่ำจะเป็นเจิ้งซวี่ สืออวี้ หรือสุ่ยเซียน ล้วนเป็นแหล่งที่มำของ รำยได้เธอทั้งนั้น แค่พวกเขำช่วยพูดแนะนำก็สร้ำงควำม น่ำเชื่อถือได้มำก

ยกตัวอย่ำงเคสชำยชรำของครอบครัวหลี่ เดิมก็ไม่ใช่เรื่อง ใหญ่ ถ้ำไปให้หมอแผนกประสำทโรงพยำบำลรัฐดูจ่ำยไม่ถึง หมื่นก็รักษำหำย

แต่พอมำถึงมือเสี่ยวเชี่ยน อีกฝ่ ำยพูดเลยทันทีให้ชั่วโมงละ สองหมื่น แถมยังมีเงื่อนไขอีกข้อ ถ้ำรักษำหำยจะจ่ำยเพิ่มอีกสอง แสน

ช่วงหลำยปีมำนี้รำคำเพิ่มขึ้นมำหน่อย คนงำนทั่วไปคิดแปด ร้อยกว่ำก็โอเคแล้ว แต่นี่อีกฝ่ ำยเป็นคนเสนอเอง ไม่เพียงแค่ เพรำะอีกฝ่ ำยใจร้อนอยำกรีบรักษำคนแก่ให้หำยไวๆ จึงทุ่มไม่ อั้น ยังมีอีกหนึ่งสำเหตุสำคัญก็คือ ถึงอำกำรของชำยชรำจะไม่ หนัก แต่มีนิสัยชอบดื้อกับหมอ ปฏิเสธกำรรักษำ ถ้ำเสี่ยวเชี่ยน รักษำได้สำเร็จก็เหมือนเป็นยำแก้เพียงทำงเดียว ให้จ่ำยมำกกว่ำ นี้ก็ยังไหว

เดิมคิดว่ำผู้เฒ่ำหลี่จะเป็นเหมือนครั้งก่อนๆ ต่อว่ำไล่หมอ

9 4 3 6

ออกไป แต่นึกไม่ถึงว่ำพอชำยชรำเห็นเสี่ยวเชี่ยน ใบหน้ำที่มีแต่ ริ้วรอยก็ค่อยๆ ยิ้มออกมำ ดูแล้วเหมือนกำลังเขิน

เสี่ยวเชี่ยนพูดคุยเรื่องทั่วไปกับเขำ ถำมอะไรเขำก็ตอบหมด เสี่ยวเชี่ยนคิดในใจ ผู้เฒ่ำคนนี้ก็ดีนะ ไม่เห็นเหมือนคนที่ปฏิเสธ กำรรักษำอย่ำงที่เล่ำกันมำเลย

คนในครอบครัวหลี่เห็นแบบนั้นแล้วก็สงสัย แต่ในที่สุดก็มี หมอมำทำให้คนแก่เชื่อฟั งได้ถือเป็นเรื่องดีสุดๆ จึงรีบจัดหำที่ให้ เสี่ยวเชี่ยนทำกำรรักษำ

หลังจำกที่เสี่ยวเชี่ยนรักษำครั้งแรกเสร็จ ผู้เฒ่ำหลี่ก็เดินมำ ส่งเสี่ยวเชี่ยนที่ประตูด้ำนนอกด้วยตัวเอง อีกทั้งยังรบเร้ำให้พรุ่งนี้ เสี่ยวเชี่ยนมำอีก

คนในครอบครัวหลี่รู้สึกประหลำดใจมำก

พอเสี่ยวเชี่ยนไปแล้วคุณนำยหลี่จึงได้ถำมชำยชรำ

“คุณพ่อคะ ทำไมคุณพ่อดีกับหมอคนนี้จังล่ะคะ?”

ตอนแรกชำยชรำก็ไม่ยอมตอบ ต่อมำถูกลูกสะใภ้เซ้ำซี้หนัก เข้ำถึงยอมพูดควำมจริง

9 4 3 7

“หน้ำตำเขำเหมือนรักแรกของฉัน”

ลูกสะใภ้เห็นคนแก่วัยสิบกว่ำทำหน้ำเขินๆ ก็อยำกขำแต่ไม่ กล้ำ ทำได้แค่พูดเอำใจ

“แบบนี้ก็แสดงว่ำมีวำสนำต่อกัน คุณพ่อต้องให้ควำม ร่วมมือกับหมอเฉินนะคะ”