ตอนที่ 676 เหลือแค่เธอแล้วนะ

ตอนที่ 676 เหลือแค่เธอแล้วนะ ในใจของเสี่ยวเชี่ยนนึกออกแล้วว่าคนๆนี้เป็นใครกันแน่ แต่กลับไม่ได้แฉเขาออกมา เธออยากรอดูว่าตานี่มาทำตัวใกล้ชิดสุ่ยเซียนเพื่อวัตถุประสงค์อะไร

นึกไม่ถึงว่าหลังจากที่กลับชาติมาเกิดจะมีหลายเรื่องที่เปลี่ยนไป เมื่อชาติก่อนเสี่ยวเชี่ยนจำไม่ได้ว่าข้างตัวสุ่ยเซียนมีผู้ชายคนนี้อยู่ด้วย

ชาติที่แล้วสุ่ยเซียนเป็นโรคเบื่ออาหารขั้นรุนแรง ช่วงเวลานี้น่าจะกำลังวิ่งวุ่นหาที่รักษาไปทั่ว แต่เสี่ยวเชี่ยนในตอนนั้นไม่ได้เรียนจบก่อนเวลาอันควร กว่าเธอจะได้เจอสุ่ยเซียนก็หลังจากนั้นอีกหลายปี

ถ้าเสี่ยวเชี่ยนไม่ได้กลับชาติมาเกิดแล้วรักษาโรคเบื่ออาหารของสุ่ยเซียน เวลานี้สุ่ยเซียนก็คงไม่ต้องตามพ่อไปเรียนรู้เรื่องธุรกิจทั่วโลกแบบนี้

ดังนั้นการที่สุ่ยเซียนเจอกับตาคนนี้จึงไม่น่าจะเกี่ยวข้องกับการที่เสี่ยวเชี่ยนกลับชาติมาเกิด จัดอยู่ในประเภททฤษฎีผีเสื้อขยับปีก

ส่วนตาคนนี้จะมาแบบมิตรหรือศัตรู เสี่ยวเชี่ยนยังตอบไม่ได้ ดังนั้นเธอจึงตัดสินใจรอดูไปก่อน

“เห็นแล้วก็หงุดหงิด” สุ่ยเซียนไม่อยากพูดถึงบอดี้การ์ดที่น่าเหนื่อยหน่ายอีก เธอเปลี่ยนหัวข้อคุยเรื่องเสี่ยวเชี่ยน

“ได้ยินว่าเธอแต่งงานแล้วเหรอ?”

“อืม เพิ่งไปจดทะเบียนมาเมื่อวานซืน”

สุ่ยเซียนสังเกตรอบบ้านที่ตกแต่งอย่างพิสดารนี้ “ดูท่าชีวิตเธอมีความสุขดีนะ?”

เสี่ยวเชี่ยน หึ ออกมา “นอกจากเรื่องบ้านที่ไม่ค่อยพอใจเท่าไร เรื่องอื่นก็พอไหว”

เปิดกระเป๋าเดินทางของสุ่ยเซียน ในนั้นเต็มไปด้วยของที่เธอต้องการ

ของทุกชิ้นห่อมาอย่างแน่นหนา ซึ่งก็คือน้ำมันหอมระเหยที่เธอต้องการ เสี่ยวเชี่ยนหยิบขึ้นมาดูทีละขวด

“ทั้งหมด25ขวดอยู่ในนี้ จริงสิเชี่ยนเอ๋อ ตอนแรกบอกจะเอา26ขวดไม่ใช่เหรอ ทำไมอยู่ๆตัดทิ้งหนึ่งขวดล่ะ?”

ขวดที่ไม่เอาชื่อแปลกมาก แพงมากด้วย สุ่ยเซียนแปลกใจจึงถามดู

“อ๋ออันนั้นเหรอ มันมีผลข้างเคียงน่ะ ถ้าเอามาวางปนกับขวดอื่นมันจะเกิดปฏิกิริยาทางเคมี กับคนน่ะไม่เท่าไร แต่ถ้าเป็นจมูกหมาที่ไวต่อกลิ่นมันจะส่งผลเป็นอย่างมาก ถ้าในบ้านเลี้ยงหมาตัวผู้แล้วมันได้กลิ่นนี้จะเอามันไม่อยู่เลยนะ”

“รุนแรงขนาดนั้นเลยเหรอ?”

“แน่นอน ในบ้านเราไม่มีขายหรอกนะ แล้วก็น้อยคนด้วยที่จะเอาน้ำมันหอมระเหยสองชนิดนี้มาผสมกัน ดังนั้นไม่ค่อยมีคนรู้จักหรอก”

“งั้นของอันตรายแบบนั้นอย่าใช้เลยเนอะ”

เสี่ยวเชี่ยนพยักหน้า “อืม ถูกต้อง ต่อไปไม่ใช้แล้ว”

คาดว่าต่อไปเธอคงไม่มีโอกาสต้องลงโทษใครแทนสวรรค์แล้ว อย่างไรเสียคนเลวที่ทำให้เสี่ยวเชี่ยนโมโหได้ขนาดนี้ ทำให้อวี๋หมิงหลางเห็นด้วยกับการลงโทษคนแทนสวรรค์ มีไม่เยอะหรอก

ดูน้ำมันหอมระเหยเสร็จเสี่ยวเชี่ยนก็หยิบกล่องเล็กๆออกมาจากกระเป๋า ในนั้นมีของเล่นที่ช่วยคลายเครียด มีลูกเต๋าเล็กๆที่เหมาะกับผู้ป่วยโรคซึมเศร้าและโรควิตกกังวล ด้านบนมีด่านต่างๆ อยู่ว่างๆกดเล่นก็แก้เซ็งได้ดี

นี่เป็นของเล่นที่เสี่ยวเชี่ยนตั้งใจให้สุ่ยเซียนซื้อกลับมาให้เวยเวย

ซึ่งจะมีส่วนช่วยให้อาการของเวยเวยดีขึ้น เย่ต้าเชียนถูกสวรรค์ลงโทษจนเข้าโรงพยาบาลไปแล้ว ความอึดอัดใจของเวยเวยได้รับการระบายออกมาบ้าง การรักษาสามารถดำเนินการขั้นต่อไปได้แล้ว ซื้อของเล่นคลายเครียดมาให้เล่นน่าจะช่วยได้บ้าง

เสี่ยวเชี่ยนหยิบของเล่นออกมาเตรียมเอากลับไปให้เวยเวย สายตาเหลือบไปเห็นสุ่ยเซียนนั่งอยู่ที่โซฟาเล่นเกมลูกเต๋า เธอเลิ่กคิ้ว

“เธอก็เล่นด้วยเหรอ?”

“ตอนซื้อลองเล่นดูฉันว่ามันสนุกดี ก็เลยซื้อมาอันนึง” สุ่ยเซียนกดไปกดมา เสี่ยวเชี่ยนเห็นแล้วก็รู้สึกว่าเธอเหมือนคนมีเรื่องในใจ

“มีเรื่องในใจเหรอ?”

“เปล่า จริงสิ ชองขวัญแต่งงานที่พ่อให้เธออยู่ในกระเป๋าแน่ะ เธอดูเอาเองนะ” สุ่ยเซียนชี้ไปที่กระเป๋า