ตอนที่ 24 คุณเป็นสามีประเภทไหนกัน

เพลงพิณตกใจผลักเขาออกไปแล้วขมวดคิ้วมุ่นด้วยความโมโหพร้อมกับเช็ดปากออกอย่างรังเกียจแล้วด่าตะคอกเสียงกร้าว

" คุณนี่มันเลวจริงๆ ภรรยาหลับอยู่ในห้องแต่กลับมาทำตัวเลวทรามต่ำช้าข้างนอกกับผู้หญิงคนอื่น

คุณเป็นสามีประเภทไหนกัน เฮงซวยที่สุด

กลับไปห้องของคุณเลยนะ ถ้าไม่อยากถูกคลุมถุงชนน่ะ "

เมื่อถูกด่าว่าเฮงซวยหวังเซียวหยางก็อารมณ์ขึ้นแล้วเอ่ยเสียงเข้มด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

" ขอโทษผมเดี๋ยวนี้! "

" ไม่มีทาง! เป็นคุณต่างหากที่ต้องขอโทษฉัน "

เพลงพิณเอ่ยเสียงกร้าวด้วยความโมโห ทำให้หวังเซียวหยางหมดความอดทน

จึงเข้ามาจับไหล่เธอแล้วกดเธอเข้าไปชิดผนังจนเธอรู้สึกเย็นแผ่นหลัง

เขาไม่พูดพร่ำทำเพลงเข้าไปจูบริมฝีปากนุ่มของเธออย่างดูดดื่มอีกครั้งราวกับคนกระหายจูบ

" อื้อ...ปละ...ปล่อย! อื้อ "

หวังเซียวหยางครอบครอบริมฝีปากนุ่มอย่างเผด็จการและหวังจะครอบครองไปทั้งตัวของเธอ

เพลงพิณพยายามดิ้นพยายามใช้มือทุบตีเขาอย่างสุแรงและผลักเขาออกไป

แต่เขากลับจับมือทั้งสองข้างของเธอมาไขว้หลังแล้วบีบเคล้งทรวงอกของเธออย่างแรง

จากนั้นก็ก้มลงมาไล่จูบตามซอกคอไล้เลียไปจนถึงไหปลาร้า

เพลงพิณรู้สึกรังเกียจเขาอย่างมากทันทีที่ริมฝีปากเป็นอิสระเธอก็สบถคำด่าออกมาทันที

" ปล่อยนะ ปล่อย ไอ้คนชั่ว ไอ้ผู้ชายสารเลว ปล่อยฉัน!!! "

หวังเซียวหยางดูดคอเพลงพิณอย่างแรงราวกับจะกัดกินเธอ ทำให้เพลงพิณหยุดชะงักอ้าปากค้างไปในทันที

แววตาปีศาจของหวังเซียวหยางเหลือบขึ้นใบมองใบหน้าเหยเกที่กำลังสับสนกับอารมณ์ความรู้สึก

นิ้วมือเรียวเล็กจิกลงบนไหล่ของเขาอย่างไม่รู้ตัว

จากนั้นเขาก็ไล่ขึ้นไปปิดปากเธอด้วยริมฝีปากเขาอีกครั้ง

ไล้เลียดูดริมฝีปากเธอจนบวมเจ่อแล้วพยายามดันเรียวลิ้นแทรกเข้าไปสำรวจภายในอีกครั้ง

" ..อื้อ...อือ...อื้อ.."

เพลงพิณที่ถูกพันธนาการเอาไว้แน่น พยายามหันหน้าหลบหลีก ปฏิเสธการรุกรานที่ร้อนแรงจากเขา

แต่ก็หลีกไม่พ้นเรียวลิ้นช่ำชองของเขาที่แทรกเข้ามาคลอเคลียเรียวลิ้นได้สำเร็จ

ดูดดุลเรียวริ้นบางของเธออย่างหื่นกระหายโดยไม่ให้เธอพักหายใจ

สองฝ่ามือสลับบีบเคล้ง เคล้าคลึงทรวงอกของเธออย่างหน้ามืดตามัว

ด้วยความรู้สึกความลุ่มหลงในความนุ่มนวลที่เป็นธรรมชาติแต่กำเนิด โดยไม่สนใจว่าคนข้างนอกจะเข้ามาได้หรือไม่

เขาบีบคลึงขย้ำทรวงอกของเธอเต็มแรงมือและจูบเธออย่างดูดดื่มราวกับจะกลืนกินเธอไปทั้งตัว

ความเป็นชายในตัวผงาดออกมาอย่างแข็งตุงคับแน่นจนเขาปวดหนึบแทบทนไม่ไหว

ยังไงวันนี้เขาก็ตั้งใจจะมาครอบครองเรือนร่างของหญิงสาวอยู่แล้ว

เขาจะไม่อดทนและไม่เปิดโอกาสให้เธอทำลายความต้องการของเขาแล้ว

เขาจับเธอขึ้นมาอุ้ม พร้อมกับบดขยี้ริมฝีปากเธอครอบครองเรียวลิ้นอย่างไม่ยอมปล่อย

จากนั้นก็มาวางเธอลงบนเตียงถอดเสื้อผ้าของเธอทิ้ง แต่ริมฝีปากทั้งสองยังคงประกบจูบอย่างต่อเนื่อง

" อื้อ....อื้อ!!!! "

คนใต้ร่างกลัวจนดวงตาเบิกกว้างหวาดผวาอย่างสุดขีด

เธอได้แต่ส่งเสียงต่อต้านออกมาผ่านลำคอ น้ำตาอุ่นๆไหลลงมาอาบแก้มทั้งสองข้าง

เรือนร่างสูงใหญ่อันแข็งแกร่ง จัดการถอดเสื้อผ้าตัวเองอย่างรวดเร็วแล้วแทรกแก่นกายเข้าไปในตัวคนใต้ร่างพร้อมกับส่งเสียงครางออกมาด้วยความรู้สึกเสียวกระสัน

รับรู้ได้ถึงความบริสุทธิ์ผุดผ่องที่คับแน่นของคนใต้ร่าง

เขาแปลกใจมากที่กู้โม่เหยียนเก็บรักษาเธอคนนี้ไว้โดยไม่ทำอะไร

อีกใจหนึ่งก็รู้สึกดีที่เธอยังบริสุทธิ์ ไม่เคยผ่านชายใดโดยเฉพาะกู้โม่เหยียน

เมื่อเอาเธอมาเปรียบเทียบกับแฟนทุกคนของกู้โม่เหยียน

เขารู้สึกว่าเธอนั้นแตกต่างจากทุกคนโดยสิ้นเชิง สวยสดใสเป็นธรรมชาติไร้การเติมแต่ง มีความน่ารัก ไร้เดียงสา แต่แอบฉลาดเป็นกรด

ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมกู้โม่เหยียนถึงได้รักและหวงแหนผู้หญิงคนนี้

ที่ตอนนี้ถูกเขาครอบครองอยู่ใต้ร่างบำเรอความต้องการทางกายให้เขา

ลำแขนอันแข็งแกร่งที่เต็มไปด้วยกล้ามเป็นมัดๆโอบรัดเรือนร่างไว้แน่นด้วยความรู้สึกมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก