ตอนที่ 28 แฟนนายเวลาอยู่บนเตียงมีเสน่ห์ เร่าร้อนมาก

กู้โม่เหยียนมาจอดรถหน้าโรงแรมแล้วเปิดประตูลงจากรถ เดินดุ่มบุกเข้ามาในโรงแรม สีหน้าและท่าทางดูดุดันน่ากลัว

พนักงานสาวเห็นว่าเขามุ่งหน้าจะไปที่ลิฟต์ ก็รีบวิ่งไปขวางไว้แล้วเอ่ยห้าม

" คุณคะ ถ้าคุณไม่แจ้งข้อมูลอะไรกับพนักงาน คุณเข้าไปไม่ได้นะคะ "

กู้โม่เหยียนรำคาญเสียงพนักงาน จึงเอ่ยออกมาเสียงเย็นอย่างดุดัน

" ผมมาหาหวังเซียวหยาง พอใจหรือยัง หลีกไปแล้วโทรไปแจ้งมันด้วย "

พนักงานโรงแรมได้ยินดังนั้นก็ไม่กล้าห้ามอีกต่อไป เพราะคนที่มาด้วยสีหน้าท่าทางแบบนี้

แถมยังเรียกชื่อเจ้านายพวกเขาด้วยน้ำเสียงแบบนี้ สถานะคงไม่ธรรมดา

ตอนนี้กู้โม่เหยียนรู้เพียงอย่างเดียวคือจะต้องอัดหวังเซียวหยางให้น่วม

เพื่อให้เขาชดใช้และได้ลิ้มรสชาติของความเจ็บปวดแบบที่เพลงพิณได้รับ

เขาก้าวเท้าไปข้างหน้าพนักงานก็มาขวางไว้เหมือนเดิมแล้วเอ่ยขึ้นอย่างกล้าๆกลัวๆ

" ท่าน ท่านประธานไม่อยู่ค่ะ เชิญคุณนั่งรอที่นี่ก่อนนะคะ "

ในขณะนั้นเอง ประตูลิฟต์ก็เปิดออก หวังเซียวหยางก้าวออกมาจากลิฟต์

พร้อมกับนางแบบสาวชื่อดังรูปร่างสูง หุ่นสวยเอ็กซ์อึ๋ม กำลังควงแขนเขาอย่างใกล้ชิดสนิทสนม

หวังเซียวหยางเห็นกู้โม่เหยียนแล้วก็รู้ได้ทันทีว่าเขามาด้วยเรื่องอะไร จึงยกมุมปากขึ้นยิ้มเยาะด้วยแววตาเย็นชา

[ หึ รู้ไวกว่าที่คิด แม่สาวนั่นช่างกล้าที่จะเปิดเผยจริงๆ ]

ขณะพึมพำในใจ ใบหน้าหล่อเหลาก็ยิ้มเย้ยมุมปากอย่างผู้กุมชัยชนะ

เพื่อยั่วให้กู้โม่เหยียนโกรธจนกระอักเลือดต่อหน้าเขา

อะไรก็แล้วแต่ ที่ทำให้กู้โม่เหยียนโกรธ เสียใจและผิดหวังมันจะทำให้เขามีความสุขมาก

กู้โม่เหยียนโกรธจนเลือดขึ้นหน้า ถลันเข้าไปหาหวังเซียวหยางแล้วซัดหมัดเข้าไปเต็มหน้าเขา

จนหวังเซียวหยางรู้สึกมึนแทบทรงตัวไม่อยู่ซวนเซจนเกือบล้มลงไปบนพื้น

" เซียวหยาง! "

นางแบบสาวรีบไปจับประคองหวังเซียวหยางด้วยความเป็นห่วง

หวังเซียวหยางผลักนางแบบสาวที่จับมือเขา

ออกไปอย่างรำคาญ

กู้โม่เหยียนไม่พูดพร่ำทำเพลง ตรงเข้าไปหาหวังเซียวหยางอีกครั้งโดยไม่ให้เขาได้ตั้งตัวทัน แล้วออกหมัดต่อยหน้าเขารัวๆด้วยความเดือดดาล

" หมัดนี้ เพื่อเพลงพิณ เพื่อเธอๆ "

นางแบบสาวเห็นหวังเซียวหยางหน้าแตก ปากแตก ถูกหมัดซัดเข้าจนหน้าน่วม

ใบหน้าเปื้อนไปด้วยเลือด เธอจึงหันไปเอ่ยกับพนักงานเสียงกร้าว

" พวกคุณยืนบื้อทำไม เรียก รปภ. มาสิ "

" ค่ะ "

พนักงานโรงแรมวิ่งออกไปตามเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย

พอ รปภ. เข้ามาถึงจุดเกิดเหตุ ก็ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่ยืนดูเฉยๆราวกับกำลังดูฉากต่อสู้ในละครยังไงยังงั้น

กู้โม่เหยียนที่ได้เปรียบก็ยกเข่าแทงเข้าไปซ้ำที่หน้าท้องของหวังเซียวหยาง แทงหัวเข่าเข้าไปโดนลิ้นปี่จังๆ

ทำให้หวังเซียวหยางถึงกับจุก แทบหายใจไม่ออก ยืนแทบไม่ได้คิ้วเรียวหนาขมวดเข้าหากันเป็นปม

แล้วกู้โม่เหยียนก็ผลักหวังเซียวหยางที่สภาพสบักสะบอม ออกไปพ้นตัวพร้อมกับชี้หน้าเอ่ยเสียงกร้าวอย่างดุดัน

" หวังเซียวหยาง คนชั่วช้าสารเลวอย่างนายโดนแค่นี้มันน้อยไป คนอย่างนายที่รังแกได้แม้กระทั่งผู้หญิงที่ไม่มีทางสู้ ไม่สมควรเกิดมาเป็นผู้ชาย! "

เอ่ยจบเขาก็หมุนตัวเดินออกไป

หวังเซียวหยางกัดฟันพยายามลุกขึ้นยืนแล้วยิ้มเย็นออกมาที่มุมปาก ที่มันเปื้อนไปด้วยเลือด

แววตาคมกริบดุจเสือร้ายที่พร้อมจะขย้ำคู่ต่อสู้จ้องมองแผ่นหลังของคนที่กำลังหันหลังเดินออกไปอย่างดุดัน

จากนั้นก็เดินเข้าไปหากู้โม่เหยียนอย่างไว ยื่นมือออกไปกระชากคอเสื้อของกู้โม่เหยียนแล้วซัดหมัดเข้าไปอัดหน้าเขา

ง้างหมัดจะต่อยอีกครั้ง แต่กู้โม่เหยียนกลับยกแขนขึ้นมาป้องกันกันตัว

หวังเซียวหยางจึงเปลี่ยนมาถีบหน้าท้องของกู้โม่เหยียนเต็มแรง จนกู้โม่เหยียนเซถอยแล้วล้มลงไปบนพื้น

เขาจ้องหน้ากู้โม่เหยียนด้วยแววตาดูถูกแล้วยิ้มเยาะออกมากที่มุมปาก จากนั้นก็เอ่ยออกมาอย่างเย้ยหยัน

" นายคงโกรธแค้นมากใช่มั้ย ที่แฟนนายเสียตัวให้ฉันในขณะที่เธอคบกับนายอยู่

นายคงจะเสียดายมากสินะที่เธอเสียความบริสุทธิ์ให้ฉันน่ะ

ไม่สิ ถ้าจะพูดให้ถูกคืนนั้นเธอไม่ได้เป็นแฟนนายแต่เธอเป็นภรรยาของฉัน เธอก็ต้องทำหน้าที่ภรรยาสิ ถูกมั้ย "

กู้โม่เหยียนลุกขึ้นยืนจ้องหน้าหวังเซียวหยางด้วยแววตาเกลียดแค้นอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

นั่นทำให้หวังเซียวหยางรู้สึกแปลกใจมาก เพราะที่ผ่านมา

เขาไม่เคยเห็นกู้โม่เหยียนจ้องเขาด้วยแววตาแบบนี้มาก่อน

หรือโกรธแค้นเขามาก ถึงขั้นมาต่อยกับเขาเพราะผู้หญิงคนเดียวแบบนี้

แต่ยิ่งเห็นกู้โม่เหยียนโกรธจัดมองเขาด้วยแววตาแบบนี้ ก็ยิ่งทำให้เขาสะใจ

ตอนนี้เขารู้แล้วว่าผู้หญิงคนนั้นคือจุดอ่อนเดียว

ที่สามารถทำให้กู้โม่เหยียนเจ็บปวดจนกระอักเลือดออกมาได้

จากนั้นเขาก็เดินเข้าไปใกล้กู้โม่เหยียนแล้วเอ่ยเสียงเบาอย่างยั่วโทสะ

" แฟนนายเวลาอยู่บนเตียงมีเสน่ห์ เร่าร้อนมากเลยรู้มั้ย

ตอนที่ฉันจูบเธอนะ ตัวเธออ่อนปวกเปียกคล้ายก้อนนุ่มนิ่ม