ตอนที่ 43 ทำไมนายเผด็จการนี่ เล่นสมจริงขนาดนี้ล่ะ

คำว่าสามีโพล่งออกมาจากปากของเพลงพิณทำเอาหวังเซียวหยางกับผู้ช่วยหลี่

ถึงกับคิ้วกระตุกดวงตาเบิกกว้างจนเกือบจะสำลักน้ำลายตัวเอง พวกเขาคาดไม่ถึงว่าเธอจะพูดออกมาแบบนี้

ถึงแม้จะแอบตกใจที่ได้ยินคำว่าสามีออกมาเต็มปากเต็มคำเพลงพิณ

แต่หวังเซียวหยางก็ยังคงนั่งเงียบ ฟังว่าเธอจะพูดอะไรต่อ

เพลงพิณเองก็ไม่ใช่คนที่จะยอมคนอื่นง่ายๆ ได้ยินยี่หรานเอ่ยออกแนวดูถูกเธอก็เดือดสิ

รออะไรล่ะ ก็เล่าเรื่องราวในวันเกิดเหตุให้เธอฟังซะเลย โดยเอ่ยว่า

" คุณลองนึกดีๆในวันแต่งงาน คุณนอนสลบเป็นศพไปนานแค่ไหน คุณจำเรื่องราวอะไรได้บ้าง

แต่ถึงนึกจนสมองระเบิดก็คงนึกไม่ออกหรอก เพราะคุณถูกวางยาสลบ

ฉันเลยต้องไปแต่งงานกับเขาแทนคุณ แม้ว่าวันนั้นฉันแต่งงานหลอกๆกับเขาเพื่อตบตาคนอื่น "

จากนั้นเธอก็เลิกคิ้วขึ้นแล้วเอ่ยต่อด้วยสีหน้ายิ้มเหยียดว่า

" แล้วคุณรู้มั้ยว่าเจ้าสาวตัวจริงของงานที่คุณย่าล็อกไว้คือฉันต่างหาก

ทางที่ดี คุณอย่าหลอกตัวเองอีกเลย คุณไม่ได้แต่งงานกับเซียวหยาง

วันนั้นเป็นฉันต่างหากที่แต่งกันเขา และเราก็เป็นสามีภรรยากันแล้ว

รู้แบบนี้แล้วหวังว่าคุณจะไม่มายุ่งวุ่นวายกับสามีฉันอีกนะ ไม่งั้นฉันจะปล่อยคลิปลงโซเชียลทันที "

จุดประสงค์ของเธอคือทำลายความสัมพันธ์ของทั้งสองให้ขาดสะบั้น

เธออยากเห็นหวังเซียวหยางผิดหวัง เสียใจและเจ็บปวดปางตาย จนกินไม่ได้นอนไม่หลับเหมือนกับเธอที่ถูกเขาย่ำยีในตอนนั้น

ดูเหมือนแผนเธอจะได้ผล ยี่หรานได้ยินดังนั้นก็นั่งลงข้างๆหวังเซียวหยาง จ้องหน้าผู้ชายหน้านิ่งที่เธอรัก

เขย่าแขนเขาพร้อมกับเอ่ยถามเสียงสั่นแล้วรอคำตอบจากปากเขาอย่างมีความหวัง

" ไม่จริง มันไม่จริงใช่มั้ยเซียวหยาง คุณบอกฉันมาสิว่าเธอโกหก

คุณรักฉัน ผู้หญิงคนเดียวที่คุณจะแต่งงานด้วยคือฉันคนเดียว

คืนนั้นเราเข้าหอด้วยกัน ใช่มั้ยเซียวหยาง เธอไม่ใช่เจ้าสาวที่คุณย่าหมายหมั้นไว้ให้คนนั้นใช่มั้ย "

เพลงพิณเห็นท่าทางกระวนกระวายอยู่ไม่สุขของยี่หรานเธอรู้สึกสะใจจนยกยิ้มมุมปากขึ้นมาอย่างเหยียดหยาม

แววตาคู่งามมองคนทั้งสองด้วยแววตาร้ายกาจที่แฝงไปด้วยความเกลียดชัง

หวังเซียวหยางที่นั่งนิ่งๆด้วยสีหน้าเย็นชามาตลอด เริ่มรำคาญยี่หรานที่เซ้าซี้ถามอย่างหงุดหงิดใจ

จากนั้น เขาก็ลุกขึ้นยืนแล้วเดินมาโอบเอวเพลงพิณที่มีแววตาดุร้าย

ปล่อยให้อดีตคนรักอย่างยี่หรานที่รักเขาหมดใจนั่งจ้องมองเขาโอบเอวผู้หญิงคนอื่นอย่างไม่เหลือเยื่อใยใดๆ

แววตาดุร้ายของเพลงพิณกลายเป็นเบิกกว้างขึ้นอย่างตกใจ

แต่เธอก็ยืนนิ่งยอมให้หวังเซียวหยางโอบเอวพร้อมกับเลิกคิ้วยิ้มให้ยี่หรานอย่างเย้ยหยัน

หวังเซียงหยางเหล่มองเพลงพิณที่ยิ้มเย้ยคนอื่นอย่างยั่วโมโห

เขาแอบอมยิ้มออกมาเบาๆให้กับความร้ายกาจแบบน่ารักๆของเธออย่างเอ็นดูโดยไม่รู้ตัว

จากนั้นเขาก็หันไปมองยี่หรานแล้วเอ่ยออกมาด้วยถ้อยคำหนักแน่น

" ใช่ ที่คุณเพลงพิณพูดเป็นความจริงทั้งหมด เธอคือผู้หญิงที่คุณย่าหมายหมั้นไว้ให้ตั้งแต่เด็ก ตอนนี้เราสองคนเป็นสามีภรรยากันแล้วจริงๆ "

ใบหน้าหล่อเหลาของเขาดูเย็นชา แววตาคมกริบดูลุ่มลึกเยือกเย็นไร้หัวใจราวกับน้ำแข็ง

ประโยคที่เอ่ยออกมาทำให้หญิงสาวตรงหน้าแทบจะเป็นลม หูดับไปชั่วขณะด้วยความเจ็บปวดใจ

เพลงพิณได้ยินดังนั้นก็ตกใจไม่น้อยถึงกับแอบบ่นพึมพำกับตัวเองในใจ

[ ผิดคาด ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้ล่ะ ไม่ใช่ว่าพวกเขารักกันชนิดที่แม้ต้องตายด้วยกันก็ยอมไม่ใช่หรอกเหรอ

แล้วทำไม ทำไมนายเผด็จการโคตรเลวนี่ถึงได้เอ่ยถ้อยคำที่ทำร้ายหัวใจคนรักแบบนี้ล่ะ

หรือว่านายเผด็จการนี่กำลังเล่นละครลองใจคนรักอยู่ ต้องใช่แน่ๆ

แต่ถ้าเป็นแบบนี้ แผนเราก็ล้มเหลวน่ะสิ บ้าชะมัดเลย ช่างเถอะ อย่างน้อยก็ทำให้พวกเขามีปัญหากันสำเร็จ