ตอนที่ 44 คุณพูดแบบนี้ กำลังหึงเหรอ

แต่ยี่หรานเหมือนจะไม่เชื่อเธอยิ้มเยาะออกมาที่มุมปากแล้วเอ่ยเสียงกร้าว

" ฉันไม่เชื่อ คุณคิดว่าฉันไม่รู้เหรอว่าแท้จริงแล้วคนที่อยู่ในใจคุณ ไม่ใช่เธอคนนี้

คุณกำลังหลอกตัวเอง ว่ารักคนอื่นแต่จริงๆแล้วคุณรู้ใจตัวเองดีที่สุดว่ารักใคร

ฉันจะบอกให้นะเซียวหยางตราบใดที่คุณไม่ยอมรับความจริงว่ารักใคร

คุณจะไม่มีวันประสบความสำเร็จในเรื่องความรัก หากคุณไม่ยอมเปิดใจและไม่ยอมชัดเจนกับความรู้สึกที่แท้จริง

คุณเคยบอกว่ารักฉัน คุณทำให้ฉันหลงรักคุณแล้วในตอนนี้

คุณกำลังจะทำให้เธอคนนี้ตกหลุมรักคุณเหมือนที่ฉันรักคุณ ทั้งที่ความจริงคุณรู้ดีที่สุดว่าตัวเองรักใคร

คุณทำแบบนี้ทำไม คุณคิดว่าผู้หญิงทุกคนจะเหมือนกันหมดเหรอ

คุณคิดว่าผู้หญิงไม่มีหัวใจหรือไง ถึงได้เอาปมของตัวเองมาล้อเล่นกับความรู้สึกคนอื่นแบบนี้ "

ยี่หรานต่อว่าหวังเซียวหยางชุดใหญ่ ทั้งรัก ทั้งเจ็บ ทั้งแค้นปะปนกันไป

คำพูดของยี่หรานเหมือนมีดกรีดลงกลางขั้วหัวใจของเขา แล้วกรีดซ้ำลงบนรอยแผลเดิมที่ยังไม่หายดี

ทำให้เขากำมือแน่นด้วยความสะกดกลั้นอารมณ์

จากนั้นเขาก็ตวาดใส่ยี่หรานด้วยน้ำเสียงดุดันพร้อมกับจ้องหน้าเธอด้วยแววตาโกรธจัด

" คุณหุบปาก แล้วออกไปซะ ก่อนที่ผมจะหมดความอดทนกับคุณ "

ตอนนี้เขาโกรธจนอยากจะฉีกยี่หรานออกเป็นชิ้นๆ ที่บังอาจมาพูดเรื่องของเขา

ในขณะที่ทั้งสองแทบจะฆ่าจะแกงกันอยู่แล้ว แต่เพลงพิณกลับยืนกะพริบตาปริบๆ อย่างไม่มีความรู้สึกร่วม

ตอนนี้เธอรู้แล้วว่ามันไม่ใช่การลองใจอย่างที่เธอเข้าใจ

[ นี่หมายความว่าพวกเขาทั้งสองมีปัญหากันมาก่อนแล้ว

เลยทำให้ยี่หรานต้องแอบติดตั้งเครื่องติดตามตัวไว้ในรถเขา

งั้นก็แสดงว่านายเผด็จการนี่กำลังใช้เราเป็นเครื่องมือในการกำจัดยี่หรานออกจากชีวิตเขาน่ะสิ

เลว เลวจริงๆ จะว่าไปแล้วยี่หรานก็น่าสงสารอยู่เหมือนกันนะ

อุตส่าห์รักเขาหมดใจ แต่เขาแค่หลอกฟันเท่านั้นเอง น่าเห็นใจ

แต่...ไหนๆเธอก็จะเลิกกับชายเลวนี่แล้วขอด่าเธอปิดท้ายให้สะใจหน่อยแล้วกัน

โทษฐานที่เธอคบคนเลว แล้วเลวตามจนไร้จิตสำนึก ไร้มนุษยธรรมทิ้งฉันไว้กลางทางคนเดียว ]

เมื่อคิดได้แบบนี้แล้วเธอก็เล่นบทนางร้าย จ้องหน้ายี่หรานอย่างเหยียดๆ

แล้วยื่นมือไปกอดเอวหวังเซียวหยางอย่างรักใคร่แสดงความเป็นเจ้าของให้ยี่หรานดู จากนั้นก็ด่าเธอว่า

" ใครใช้ให้คุณโง่มารักเขาล่ะ แล้วคุณปล่อยใจให้มารักคนไร้หัวใจอย่างเขาทำไม

เท่าที่ฟังคุณพูดมาตั้งแต่ต้นจนจบ เหมือนคุณจะรู้ประวัติเขาดีกว่าฉัน แต่คุณก็ยังโง่มาตกหลุมรักเขา

พอเขาไม่สนใจแล้วก็มาร้องให้คร่ำควรญเรียกร้องเอาความรักจากเขาอย่างไร้เกียรติไร้ศักดิ์ศรีแบบนี้น่ะเหรอ

นี่คนเป็นดาราดังเขาทำกันแบบนี้เหรอ ทำอย่างกับว่าโลกนี้มีผู้ชายแค่คนเดียว น่าสมเพชรสิ้นดี "

คำด่าของเพลงพิณเหมือนกับว่าต้องการเตือนสติยี่หรานเป็นนัยๆให้เธอรู้สึกตัว ว่ากำลังทำตัวไร้ค่าให้คนดูถูกอยู่

ยี่หรานได้ยินดังนั้นก็ยิ้มทั้งน้ำตาแล้วเอ่ยกับเธอว่า

" คำด่าของคุณทำให้ฉันตาสว่างขึ้นมาก คุณเองก็อย่าเผลอไปตกหลุมรักเขาก็แล้วกัน เพราะคนอย่างเขาจะไม่มีวันรักคุณเลย "

ได้ยินดังนั้นเพลงพิณก็ ปล่อยมือจากหวังเซียวหยางทันทีพร้อมกับเอ่ยอย่างเชิดๆว่า

" แน่ แน่นอน ว่าฉันไม่มีวันตกหลุมรักเขาอยู่แล้ว "

พอเธอเอ่ยแบบนี้เธอรู้สึกว่าคำพูดเธอมันขัดกับคำพูดและท่าทีที่แสดงออกก่อนหน้านี้ เธอหยุดชะงักแล้วเอ่ยต่อว่า

" ฉันหมายถึง รักกันน้อยๆ แต่รักนานๆ รักพอดีๆใจกว้าง ยอมให้เขารักคนอื่น แต่ต้องทำหน้าที่สามีภรรยากันปกติน่ะ "

เธอคิดว่าไหนๆก็โกหกแล้วก็โกหกให้จบๆไปเลยจึงเอ่ยออกมาแบบนั้น

ขณะที่เพลงพิณเอ่ยนั้นหวังเซียวหยางมองเธอจากด้านบนอย่างเงียบๆจากที่อารมณ์ไม่ดีก็อดยิ้มไม่ไหว

จึงยิ้มออกมาที่มุมปากแล้วโอบเอวเธอไว้แน่นขึ้นกว่าเดิมด้วยความเอ็นดู