ตอนที่ 60 ทำไมคุณเพิ่งมาเปิดประตู

หลังจากวางสายผู้ช่วยหลี่ก็ส่งที่อยู่ เบอร์โทร ชั้นและเลขที่ห้อง ที่เพลงพิณอาศัยอยู่ให้ผู้เป็นเจ้านายทันที

ด้วยความที่ขับเร็วมาก ชนิดเร็วติดจรวดจนแทบบินได้แล้วนั้น ไม่นานหวังเซียวหยางก็มาถึงคอนโดบ้านเพลงพิณ

เขาขับรถเข้าไป ยื่นบัตรให้พนักงานรักษาความปลอดภัยแล้วเอ่ยเสียงเคร่งขรึม

" ผมมีนัดกับเจ้าของคอนโดแห่งนี้ ที่ชื่อกู้โม่เหยียน "

" เชิญครับ "

พนักงงานรีบกดเปิดประตูให้เขาเข้าไปเพราะเห็นนามสกุลแล้วก็รู้ทันทีว่าหวังเซียวหยางเป็นใคร

ผู้ช่วยหลี่เห็นดังนั้นก็จะขับตามเข้าไปแต่ประตูกลับปิดลง

" ผมเป็นผู้ช่วยท่านประธานหวังครับ "

เขายื่นบัตรแล้วเอ่ยบอกกับเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยด้วยสีหน้าร้อนใจเล็กน้อย นั่นยิ่งทำให้เจ้าหน้าที่ไม่ไว้ใจ

" ขออภัยครับ ตอนนี้เป็นยามวิกาลเราให้คุณเข้าไปไม่ได้จริงๆ

เมื่อกี้ท่านประธานหวังเองก็ไม่ได้บอกไว้ ว่าคุณจะต้องเข้าไปด้วย กรุณารอด้านนอกนะครับ "

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเอ่ยอย่างสุภาพ

แต่ผู้ช่วยหลี่ที่กลัวเจ้านายจะมีเรื่องกับคุณชายกู้

จนกลายเป็นเรื่องใหญ่โต ก็รบเร้าให้เจ้าหน้าที่เปิดประตูให้อย่างไม่ละความพยายาม

" พี่ครับ ผมขอร้อง ผมไหว้ล่ะ ให้ผมเข้าไปเถอะ ไม่งั้นเจ้านายคุณกับเจ้านายผมได้ตายกันไปข้างหนึ่งแน่ "

คำพูดเขา นอกจากจะทำให้เจ้าหน้าที่ เริ่มไม่เชื่อว่าเขาเป็นคนสนิทแล้ว เขายังถูกมองว่าเป็นนักตุ้มตุ๋นที่สติมีปัญหาอีกด้วย

แต่เจ้าหน้าที่ก็เอ่ยกับเขาอย่างให้เกียรติด้วยถ้อยคำสุภาพเช่นเดิม

" ขออภัยครับ ผมเข้าใจ แต่ผมให้คุณเข้าไม่ได้จริงๆครับ คุณไปรอท่านประธานหวังที่เดิมเถอะครับ "

ทางด้านหวังเซียวหยาง ตอนนี้เขาเข้าไปในลิฟต์แล้วและกำลังขึ้นไปบนชั้นที่เพลงพิณอยู่

ส่วนเพลงพิณก็นั่งดูทีวีกับกู้โม่เหยียนอย่างเงียบๆ อยู่ๆเธอก็นึกขึ้นได้ว่าต้องขอความช่วยเหลือจากเขาจึงเอ่ยกับเขาว่า

" คุณคะ ฉันมีเรื่องอยากให้คุณช่วยหน่อยค่ะ "

" ได้ ว่ามาสิ "

เขาเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงอ่อนนุ่ม สำหรับเขาแล้วขอแค่เพลงพิณต้องการ เขายินดีทำให้ทุกอย่าง

" รอแป๊บนะคะ "

เอ่ยจบเพลงพิณก็ลุกไปเอาขวดขนาดเล็กที่บรรจุน้ำหอมจากในกระเป๋า

แล้วเดินกลับมาหย่อนกายลงนั่งข้างกู้โม่เหยียนดังเดิม พร้อมกับยื่นขวดให้เขาแล้วเอ่ย

" นี่ค่ะ ข้างในเป็นน้ำหอม คุณช่วยไปตรวจสอบให้หน่อยว่าความเข้มข้นและปริมาณของสารที่ใช้เท่าไหร่

แล้วมันมีสารอันตรายอะไรบ้างหรือเปล่า เพราะตอนที่ฉันได้กลิ่นมัน ฉันรู้สึกง่วงซึมและมึนหัวมาก จากนั้นก็หลับลึกไปทั้งวัน

หากมีสารอันตรายจริง ฉันคิดว่า ถ้าคนได้สูดดมกลิ่นนี้เข้าไปทุกวัน อาจจะไม่ดีต่อสุขภาพและอาจจะมีปัญหาเกี่ยวกับเรื่องของการนอนหลับในภายหลังได้ค่ะ "

กู้โม่เหยียนฟังเพลงพิณพูดขณะเดียวกันก็มองขวดในมือแล้วลองดมดู

[ กลิ่นคุ้นๆ เหมือนเคยได้กลิ่นมาก่อน ได้กลิ่นจากไหนนะ แล้วใครกันที่ใช้น้ำหอมกลิ่นนี้ ]

เขาจำไม่ได้ว่าเคยได้กลิ่นน้ำหอมนี้บนตัวใครแล้วเขาก็ไม่สนใจที่จะคิดเรื่องนี้อีก

จากนั้นเขาก็พยักหน้ายิ้มอย่างอบอุ่นแล้วเอ่ยตอบเสียงอ่อน

" ได้ครับ ขอแค่คุณต้องการ ผมสามารถทำให้ได้อยู่แล้ว แต่มีข้อแม้นะ "

เพลงพิณเลิกคิ้วขึ้นอย่างสงสัยพร้อมกับเอ่ยถามขึ้น

" ข้อแม้อะไรคะ "

เขายิ้มกรุ้มกริ่มแล้วเอ่ย

" คุณต้องจูบผมก่อน "

เพลงพิณสบตาเขาอย่างหวานซึ้งแล้วเอ่ยขัดใจเขาออกไป

" ไม่ "