ตอนที่ 65 เป็นคนที่จะทำให้คุณมีความสุข

เพลงพิณหันไปทางเขาแล้วเงยหน้าขึ้น จ้องเขม็งเขาที่ตัวสูงกว่าอย่างไม่พอใจ

แล้วเธอก็ลุกขึ้น เดินออกไปจากห้องอาหาร ขึ้นไปชั้นบนพร้อมกับปิดประตูเสียงดัง ปัง! ราวกับเด็กน้อยแสนงอน

จริงๆแล้วก่อนหน้านี้ หวังเซียวหยางเดินเข้ามาในห้องครัวเพื่อมาหาอะไรทานเฉยๆ

แต่ดันมาเห็นแม่บ้านกำลังบังคับให้เพลงพิณดื่มยาสมุนไพรคุมกำเนิดในห้องทานข้าว

เลยยืนแอบดูอยู่ห่างๆ เพื่อรอดูท่าทีของเพลงพิณและที่ทำให้เขาคิดไม่ถึงคือ

พอเธอรู้ว่ายานั่นมีสรรพคุณในเรื่องการคุมกำเนิด เธอกลับยินดีที่จะดื่มมันอย่างเต็มใจ

นั่นทำให้เขาโกรธและไม่พอใจอย่างมาก ที่เพลงพิณแสดงท่าทีรังเกียจที่จะมีลูกกับเขา

ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนปฏิเสธที่จะมีลูกกับเขาเลย มีแต่อยากจะอุ้มท้องทายาทของเขา

เพลงพิณเป็นผู้หญิงคนแรกและเป็นคนเดียว ที่ไม่ต้องการท้องกับเขาและไม่เคยเต็มใจที่จะนอนกับเขาเลยสักครั้ง

ยิ่งคิดเขาก็ยิ่งหงุดหงิดใจเป็นอะไรที่น่าโมโหอย่างบอกไม่ถูก

ผู้หญิงที่ไม่ต้องการเขาคนนี้ ดันเป็นแฟนของคนที่เขาเกลียดแค้นที่สุด

อีกทั้งยังเป็นผู้หญิงที่เขาจะต้องแต่งงานด้วย และเป็นต้นเหตุทำให้เขากับโรสต้องพลาดพรากจากกัน

ความมีอยู่ของเธอวนเวียนในชีวิตเขาตั้งแต่เด็ก ผู้หญิงที่ไม่ต้องการท้องกับเขาคนนี้รบกวนชีวิตเขามาตลอดครึ่งชีวิต

จนถึงตอนนี้ก็ยังรบกวนจิตใจเขา ทำให้เขาเกิดความรู้สึกต่างๆในแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

เมื่อลองคิดทบทวนดีๆแล้วความบ้าคลั่งที่ทำให้เขาบุกไปพาตัวเธอกลับมาเมื่อคืนนี้

ล้วนเป็นเพราะเธอทำให้ใจเขาร้อนรนอยู่ไม่สุข จนเขาต้องทำอะไรที่ขาดสติลงไป

เขานั่งลงบนเก้าอี้แล้วทบทวนทุกอย่างอย่างเงียบๆด้วยความหงุดหงิดใจ

[ นี่เราเป็นอะไรไป ในเมื่อเราไม่ได้รักเธอ แล้วทำไมเราต้องสนใจเธอขนาดนี้ด้วย

เธอไม่อยากท้องกับเราก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ ทำไมเราต้องรู้สึกหงุดหงิดและไม่พอใจด้วยล่ะ ]

เขาพึมพำอย่างหงุดหงิด กับสิ่งที่เขาทำลงไปนั้นมันทำให้ตัวเองเกิดความสับสนวุ่นวายในใจ

ตอนนี้เขาอารมณ์ไม่ดีอย่างมาก คิดแต่เรื่องของเพลงพิณอย่างไม่เข้าใจตัวเอง

เมื่อเริ่มรู้สึกอารมณ์ไม่ดีจนยากจะควบคุมจิตใจเลยตัดสินใจเดินออกจากบ้าน ตรงไปที่ที่จอดรถจากนั้นก็ขับรถออกจากบ้านไป

เพลงพิณขึ้นมาอยู่ในห้องโดยที่ไม่มีโทรศัพท์ ให้เล่น พอนั่งดูทีจนใจเย็นลงแล้ว

เธอก็เดินมาที่เตียงแล้วเข้าไปอยู่ในผ้าห่ม เอาผ้าห่มมาม้วนตัวเป็นกลมเกลียว ราวกับเป็นดักแด้น้อยในห้องที่แอร์เย็นฉ่ำบนเตียงนอนอันหนานุ่มนี้

" ที่นอนดีขนาดนี้ ถ้าไม่มีนายเผด็จการนั่นก็คงดีไม่น้อย "

เอ่ยพึมพำจบเธอก็ปิดเปลือกตาลงแล้วเข้าสู่ห้วนนิทรายามค่ำคืน

ทางด้านหวังเซียวหยาง ตอนนี้เขากำลังนั่งดื่มอยู่หน้าเคาน์เตอร์บาร์ เพื่อดับความหงุดหงิดและสับสนในใจ

บริเวณพวงแก้มของเขานั้นแดงแจ๋เพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์แล้ว แต่ในหัวก็ยังคงมีแต่เรื่องของเพลงพิณ

ยิ่งเมายิ่งจินตนาการเห็นภาพเธอกำลังกอดจูบร่วมรักกันบนเตียงกับกู้โม่เหยียน นั่นยิ่งทำให้เขาอารมณ์ไม่ดีมากขึ้นไปอีก

เขานั่งปรือตามองหน้าบาร์เทนเดอร์หนุ่มที่คอยบริการเขาแล้วเอ่ยออกมาขณะที่มือกำแก้วไว้แน่น

" กู้โม่เหยียน ไอ้สารเลว นายเกิดมาเพื่อแย่งทุกอย่างที่เป็นของฉัน

ไอ้คนทรยศ นายมีดีอะไร ทำไมเพลงพิณต้องรักนายแล้วมารังเกียจฉัน

ฉันไม่ดีตรงไหน ฉันสู้นายไม่ได้ตรงไหน ทั้งฐานะ หน้าตา ฉันก็ดีกว่านายทั้งนั้น

ทำไม ทำไมเพลงพิณถึงไม่อยากท้องลูกของฉัน ทำไม "

ด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ ทำให้เขามองบาร์เทนเดอร์คู่ใจอย่างอู๋ซวนเป็นกู้โม่เหยียนไปแล้ว

พูดความน้อยเนื้อต่ำใจและความโกรธแค้นที่มีในใจ ระบายออกมาอย่างไม่กลัวเสียฟอร์มอีกต่อไป จากนั้นก็ยกมือขึ้นแล้วเอ่ย

" อู๋ซวน จัดค็อกเทลมาอีกห้าแก้ว "

บาร์เทนเดอร์หนุ่มอย่างอู๋ซวนนั่งรับฟังอย่างเงียบๆ เมื่อเขาจะดื่มอีกจึงเอ่ยขึ้นว่า

" ได้ครับ แต่ว่าคุณชายหวังเมามากแล้ว ผมว่าเพิ่มแค่แก้วเดียวพอแล้วนะครับ "

บาร์เทนเดอร์หนุ่มอู๋ซวนเอ่ยแนะนำด้วยความเป็นห่วง

" เรื่องของผม คุณมีหน้าที่ชงเหล้า อย่าพูดมาก รีบจัดมา แล้วช่วยบริการถูกใจหน่อย เดี๋ยวฉันจ่ายให้คุณไม่อั้นที่มาอยู่เป็นเพื่อน "

" ครับ...คุณชายหวัง "

บาร์เทนเดอร์หนุ่มอู๋ซวนลากเสียงยาวอย่างประชดประชันอย่างนึกหมั่นไส้คนเมาตรงหน้า

หลายปีก่อนเขากับหวังเซียวหยางรู้จักกันในฐานะลูกค้า

แต่ตอนนี้พวกเขาเหมือนเพื่อนสนิทที่คอยรับฟังสารทุกข์สุขดิบของกันและกันไปแล้ว

ตั้งแต่วันที่หวังเซียวหยางเสียโรสไป ก็มีบาร์เทนเดอร์หนุ่มคนนี้คอยรับฟัง มานั่งฟังเขาปรับทุกข์เวลาเมาตลอด

ทุกครั้งที่หวังเซียวหยางมา ต่อให้เขาไม่ว่างหรือลางานเขาก็ต้องมาที่บาร์ทำหน้าที่บริการและเป็นผู้ฟังที่ดี

ขณะที่บาร์เทนเดอร์หนุ่มอู๋ซวนยุ่งกับการชงเหล้าอยู่นั้น

ก็มีหญิงสาวคนหนึ่งที่กำลังนั่งดื่มกับเพื่อนๆ มองมาทางหวังเซียวหยาง

จากนั้นเธอก็ปลีกตัวออกจากกลุ่มเพื่อน แล้วเข้ามายืนข้างๆหวังเซียวหยาง พร้อมกับเอ่ยขึ้นเสียงหวาน