ตอนที่ 76 ฉันจะอยู่ในส่วนของฉัน

เพลงพิณออกมาจากห้องแล้วเดินลงบันไดไปพอถึงห้องโถงก็ตรงเข้าไปในห้องนั่งเล่น แล้วเดินไปหยิบรีโมทขึ้นมาเปิดทีวีดูระหว่างนั่งรอเจ้าของบ้านอาบน้ำ

ไม่นานหวังเซียวหยางก็ลงมา แล้วเข้ามานั่งลงข้างๆ เธอจึงเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้านิ่งเฉยเย็นชา

" คุณเรียกแม่บ้านของคุณมาหน่อยสิ "

" คุณมีเรื่องอะไรจะคุยกับแกเหรอ "

เขาจ้องหน้าเธอแล้วเอ่ยถามขึ้นอย่างสงสัย

เพราะเพลงพิณไม่เคยขอให้เขาเรียกใครแบบนี้มาก่อน

" ถ้าแกมาคุณก็รู้เอง "

" อือ โอเค "

เขาเอ่ยตอบอย่างเอาใจ ไม่อยากทำให้เธออารมณ์เสียจนปั้นหน้าเย็นชาใส่เขาไปมากกว่านี้

จากนั้นหวังเซียวหยาวก็ชะเง้อมองออกไปนอกห้องแล้วเอ่ยกับสาวใช้คนหนึ่ง

" คุณไปตามหัวหน้าแม่บ้านมาที "

" ได้ค่ะ "

สาวใช้กำลังเช็ดทำความสะอาดแจกันหน้าห้องนั่งเล่น พอได้ยินเสียงเจ้านายดังขึ้น ก็รีบตอบรับแล้วหมุนตัวออกไปตามป้าแม่บ้านทันที

หล่อนเดินไปหาแม่บ้านในครัว พอเจอแม่บ้านหล่อนก็รีบเอ่ย

" ป้า คุณชายให้มาตามป้าไปพบค่ะ "

แม่บ้านย่นคิ้วแล้วเอ่ยถามขึ้นด้วยความสงสัย

" ให้มาตามแต่เช้า คุณชายได้บอกมั้ยว่ามีเรื่องอะไร "

" ไม่ได้บอกค่ะ "

" เออๆ ขอบใจ เดี๋ยวเธอมาล้างจานต่อจากฉันเลยนะ "

" ค่ะ "

เอ่ยจบแม่บ้านก็ล้างฟองน้ำยาล้างจานที่ติดมือออก จากนั้นก็เดินไปถอดผ้ากันเปื้อนแล้วแขวนเก็บไว้ แล้วเดินออกไปหาหวังเซียวหยางในห้องนั่งเล่น

แกเข้าไปยืนตรงหน้าหวังเซียวหยาง โดยเว้นระยะห่างไว้ประมาณสองเมตร แล้วเอ่ยถามขึ้นเสียงอ่อนด้วยท่าทางนอบน้อม

" คุณชายให้คนไปตามป้าแต่เช้า มีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ "

หวังเซียวหยางไม่ตอบ แต่หันไปมองเพลงพิณแล้วเอ่ย

" คุณมีอะไรจะพูดก็พูดเลย "

เพลงพิณจ้องหน้าแม่บ้านด้วยแววตาเย็นชา จากนั้นก็เอ่ยถามขึ้นตรงๆอย่างไม่อ้อมค้อม

" น้ำหอมที่ป้าใช้ ใครเป็นคนคิดสูตรเหรอ ป้าไปซื้อมาจากที่ไหน "

พอแม่บ้านได้ยินเพลงพิณถามเกี่ยวกับเรื่องน้ำหอม แกก็ตกใจจนคิ้วกระตุกวูบ

" คุณเพลงพิณพูดเรื่องอะไรคะ น้ำหอมอะไร ป้าไม่เข้าใจ ป้าไม่เคยใช้น้ำหอมค่ะ "

แม่บ้านตีเนียนแสร้งทำหน้านิ่งเอ่ยด้วยน้ำเสียงปกติอย่างไม่น่าสงสัย แต่กลับไม่รู้เลยว่าอาการตกใจจนคิ้วกระตุกนั้นได้ตกอยู่ในสายตาของเพลงพิณหมดแล้ว

หวังเซียวหยางเองก็ตกใจคาดไม่ถึงว่าเพลงพิณจะพูดเรื่องน้ำหอม เขานั่งเงียบและรอดูต่อไปโดยไม่เอ่ยแทรกใดๆ

เมื่อเห็นว่าแม่บ้านพยายามปฏิเสธ เพลงพิณจึงยิ้มขึ้นที่มุมปากอย่างร้ายๆ แล้วลุกขึ้นยืน ก้าวเข้าไปหาแม่บ้านอย่างช้าๆพร้อมกับเอ่ย

" งั้นเหรอคะ ต่อให้ป้าปฏิเสธว่าไม่รู้เป็นหมื่นครั้ง ก็สู้ความจริงที่หนูมีไม่ได้หรอกค่ะ "

ได้ยินดังนั้นในใจแม่บ้านสั่นกลัวอย่างมาก แววตาเลิ่กลั่กจนทำอะไรไม่ถูก

" หมาย หมายความว่ายังไง "

เพลงพิณยิ้มอย่างสบายๆ เดินวนรอบตัวแม่บ้านแล้วเอ่ยกระซิบข้างหูแม่บ้านพอให้ได้ยินเพียงสองคน

" ก็หมายความว่า กลิ่นกุหลาบที่ป้าใช้กับหวังเซียวหยางที่ป้าอ้างว่าเป็นกลิ่นจากดอกกุหลาบสดนั้น เป็นความเท็จไงล่ะ

จริงๆแล้วดอกกุหลาบที่ป้าเอามาปักใส่แจกันนั้นไม่ได้หอมฟุ้งขนาดนั้น

แต่ก็นับว่าป้าฉลาดมากที่แอบเอาน้ำหอมใส่ลงไปในแจกัน ทำให้น้ำหอมที่หยดลงไปในน้ำระเหยออกมาปนกับกลิ่นของดอกกุหลาบสดๆ

โดยที่ไม่มีใครสงสัยแต่น่าเสียดายที่หลอกฉันไม่ได้เพราะฉันแพ้น้ำหอมของป้า

แล้วในน้ำหอมที่ป้าใส่ลงไปในแจกันนั้นมีสารเข้มข้นที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพปนอยู่หลายอย่างทั้งยังใช้สารที่ใช้ได้เกินกว่าที่(WHO)กำหนด

ถ้าเรื่องนี้ถูกปล่อยออกมาคาดว่าน่าจะหาคนคิดสูตรได้ไม่ยาก และป้าก็คือผู้สมรู้ร่วมคิด "