ตอนที่ 84 ผมว่าเป็นคุณมากกว่า ที่ต้องปล่อยมือภรรยาผม

กูโม่เหยียนขับรถออกมจากคฤหาสน์ตระกูลหวังด้วยแววตาเคร่งขรึมดุดันอย่างน่ากลัว ในใจเต็มไปด้วยความโกรธแค้น

มือทั้งสองกำพวงมาลัยรถไว้แน่น ส่วนสมองนึกถึงเหตุการณ์ในอดีต

ตอนที่ตัวเองถูกวางยาแล้วไปมีอะไรกับโรสอย่างไม่สามารถควบคุมตัวเองได้

" หึ อย่าหวังว่าฉันจะยอมให้คุณเจ้าเล่ห์ได้ฝ่ายเดียว พรุ่งนี้ฉันจะทำให้คนตระกูลหวัง ได้รู้ว่า ตระกูลกู้ไม่ได้มีไว้ให้ตระกูลหวังรังแกอีกต่อไป "

กู้โม่เหยียนกัดฟันแน่นแล้วเอ่ยพึมพำออกมาเสียงต่ำอย่างโกรธแค้น แววตาดูแข็งกร้าวพร้อมที่จะสู้คน

แล้วเขาก็เหรียบคันเร่ง ให้รถแล่นไปตามท้องถนนอย่างรวดเร็ว มุ่งหน้าไปยังเส้นทางที่ไปบ้านตัวเอง

เช้าวันต่อมา.......

กู้โม่เหยียนขับรถเข้ามาในตระกูลหวังแต่เช้า พร้อมกับนักข่าวจำนวนหนึ่ง

พอมาถึงนักข่าวก็รีบลงจากรถ พยายามจะเข้ามาในบ้าน แต่ถูกบอดี้การ์ดคอยขวางทางไว้พร้อมกับเอ่ยเตือนอย่างสุภาพ

" เข้าไปไม่ได้ครับ หากไม่ได้รับอนุญาตจากนายหญิง เกรงว่าพวกคุณจะรับผลที่ตามมาไม่ไหว แนะนำให้ยืนรออย่างสงบจะดีกว่าครับ "

บอดี้การ์ดเอ่ยด้วยสีหน้าเคร่งขรึม กู้โม่เหยียนลงจากรถแล้วเดินเข้ามามองหน้าบอดี้การ์ด จากนั้นก็เอ่ยขึ้น

" คุณไปบอกนายหญิงหวัง ให้ปล่อยเพลงพิณออกมา ไม่งั้นพวกเขาจะเริ่มไลฟ์สดตอนนี้เลย "

กู้โม่เหยียดเอ่ยกดดัน ทำให้บอดี้การ์ดต่างมองหน้ากันแล้วเอ่ย

" รอสักครู่ครับ "

เอ่ยจบบอดี้การ์ดก็หมุนตัวเดินเข้าไปในบ้าน เหล่านักข่าวจึงเอ่ยถามกู้โม่เหยียนด้วยความรู้สึกหวาดหวั่น

" คุณกู้รับประกันได้ใช่มั้ยคะ ว่าพวกเราจะไม่เดือดร้อนในภายหลัง ที่มาบุกบ้านเขาแบบนี้ค่ะ "

" นั่นสิครับ หากตระกูลหวังเอาเรื่องขึ้นมา พวกเราคงหมดอนาคตแน่ "

" ใช่ค่ะ ฉันเองก็ชักจะเริ่มหวั่นๆแล้วสิ "

กูโม่เหยียนมองไปที่กลุ่มนักข่าวแล้วเอ่ยขึ้นอย่างหนักแน่น เพื่อสร้างความเชื่อมั่นให้กับพวกเขา

" พวกคุณไม่ต้องห่วงครับ หากเป็นอย่างที่พวกคุณกังวลจริง ผมจะรับผิดชอบทุกอย่างเอง

ตอนนี้พวกคุณก็ทำหน้าที่ของพวกคุณให้ดีก็พอแล้วเรื่องอื่นไม่ต้องกังวล "

" ได้ค่ะ ได้ยินคุณกู้พูดแบบนี้แล้ว พวกเราก็ทำข่าวอย่างสบายใจขึ้นมาหน่อย "

นายหญิงหวังเดินออกมาพร้อมกับหวังหรงและนายเหลี่ยงที่เดินประกบอยู่ข้างกาย

" คุณชายกู้มาแต่เช้าเลย ช่างเป็นคนหนุ่มที่ใจร้อนจริงๆ "

กู้โม่เหยียนยิ้มเย็นแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

" หวังว่านายหญิงหวังจะรักษาคำพูดนะครับ "

สำหรับเขาแล้วที่ผ่านมาถือว่ายอมมามากพอแล้ว วันนี้เพื่อผู้หญิงของตัวเอง

เขาจะไม่ยอมใครหน้าไหนอีกต่อไป จะไม่ยอมเสียเพลงพิณให้คนตระกูลหวังเด็ดขาด

นายหญิงหวังยิ้มออกมาแล้วเอ่ยอย่างใจเย็น

" งั้นก็เชิญคุณชายกู้กับนักข่าวเข้ามาในบ้านก่อนค่ะ พวกเราจะได้นั่งพูดคุยกันเกี่ยวกับเรื่องนี้ "

กู้โม่เหยียนมองหน้านายหญิงหวังแล้วยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์

จากนั้นก็เดินตามนายหญิงหวังเข้าไปในบ้านโดยไม่เอ่ยอะไร

.......ห้องมืด........

บอดี้การ์ดไขกุญแจห้องแล้วเปิดประตูออก ความสว่างจากนอกห้องค่อยๆส่องเข้าไปในห้องที่มืดมิด

จากนั้นบอดี้การ์ดหนุ่มก็เปิดไฟฉายแล้วเดินเข้าไปหาหวังเซียวหยางกับเพลงพิณในห้องมืด

" คุณชาย นายหญิงให้มาพาคุณชายกับคุณหนูเพลงพิณออกไป เชิญครับ "

เพลงพิณได้ยินดังนั้นดวงตาเธอก็เปล่งประกายแวววาวด้วยความดีใจ

เธอรีบลงจากเตียงแล้วเอ่ยถามขึ้นเพื่อให้แน่ใจว่าไม่ได้ถูกหลอก

" จริงเหรอ คุณไม่ได้โกหกใช่มั้ย "

" จริงครับ ตอนนี้นายหญิงกับคุณผู้หญิงรออยู่ที่ห้องรับแขกครับ "

เพลงพิณไม่รอช้า รีบก้าวเท้าเดินออกไปจากห้องมืดทันที พร้อมกับแอบพึมพำในใจด้วยความกังวล

[ หวังว่าเราจะไม่ท้องนะ ]

เธอไม่รู้ว่ากลับออกไปจะทานยาคุมกำเนิดฉุกเฉินทันอยู่หรือเปล่า เพราะเธอไม่อยากท้องลูกของหวังเซียวหยางเลย

หวังเซียวหยางเห็นเพลงพิณดีใจจนไม่หันมาสนใจเขา ดวงตาคมทรงเสน่ห์ก็ดูเศร้าไปเลย