บทที่ 3

เห็นเจียงหร่านกำลังจะขึ้นรถ ฮั่วจี้หมิงจัดการอารมณ์เรียบร้อย และกำลังจะไปด้วย

ช่วงเวลานี้ ทั้งสองคนไปทำงานที่บริษัทด้วยกันตลอด

“นายให้เลขาไปส่งนายสิ ฉันนัดนายหน้าอสังหาริมทรัพย์ไว้ จะไปดูบ้าน”

ฮั่วจี้หมิงแปลกใจอยู่ครู่หนึ่ง “แต่วันนี้บริษัทมีประชุมใหญ่......”

“บ้านหลังนี้คนแย่งกันซื้อ ถ้าฉันไม่ไปวันนี้ อาจพลาดก็ได้”

เจียงหร่านพูดตัดบทเขาทันที “นายพูดตลอดไม่ใช่เหรอว่างานมีให้ทำไม่จบไม่สิ้น ให้ฉันรู้จักสนองความต้องการของตัวเองทันทีไม่ใช่เหรอ?”

น้ำเสียงของหญิงสาวราบเรียบ เดาอารมณ์ไม่ได้ มีรอยยิ้มแฝงอยู่ในดวงตาและมุมปาก

แต่ไม่รู้ทำไม ฮั่วจี้หมิงถึงรู้สึกเสียวสันหลังวาบ

เขารีบพูดเช่นกัน “โอเค งั้นวันนี้ฉันไม่ไปบริษัทเหมือนกัน ฉันจะไปดูบ้านกับเธอด้วย”

“ไม่ต้อง”

เจียงหร่านยิ้มสดใสกว่าเดิม เธอหันมา แล้วใช้นิ้วจิ้มที่อกชายหนุ่มเบาๆ “ฉันอยากเลือกเอง เลือกเสร็จแล้วค่อยพานายไปดู”

แน่นอนว่าเธอรู้ความคิดของฮั่วจี้หมิง เขาไม่ได้อยากไปกับเธอหรอก แต่จะจับตาดูเธอต่างหาก

ตามวิธีการของฮั่วจี้หมิง ถ้าลงชื่อของทั้งสองคนในนามสามีภรรยา บ้านจะเป็นของเขากับไป่ชิง

น้ำเสียงของเจียงหร่านมีความหยอกล้อเล็กน้อย ทำให้ฮั่วจี้หมิงเกิดความรู้สึกขึ้นมาทันที เขาถือโอกาสจับข้อมือเธอ

“เซอร์ไพรส์ฉันเหรอ?”

“ใช่”

เจียงหร่านมุมปากกระตุกเล็กน้อย รีบดึงมือกลับมา

“โอเค งั้นแล้วแต่เธอเลย” ฮั่วจี้หมิงพูดเสียงทุ้ม โอบไหล่เธอเบาๆ

หลบไม่พ้นแล้ว เจียงหร่านทำได้แค่สะกดกลั้นความสะอิดสะเอียนแล้วให้เขากอด

มองหญิงสาวขับรถออกไป รอยยิ้มของฮั่วจี้หมิงหายไปจนหมดเช่นกัน

คิดไปเองหรือเปล่านะ เขารู้สึกเหมือนเจียงหร่านเปลี่ยนไปเล็กน้อย

หรือว่าผู้หญิงอ่อนไหวโดยธรรมชาติ เธอกำลังหึงเขากับไป่ชิงเหรอ?

ฮั่วจี้หมิงดึงโบว์ไท ว้าวุ่นใจแบบไม่มีเหตุผล

เขาไม่ควรคิดมากเพราะเจียงหร่าน

เพราะไม่ว่าเจียงหร่านดีกับเขา จริงใจกับเขาขนาดไหน......

เขาก็จะมีภรรยาเพียงคนเดียว ซึ่งก็คือไป่ชิง

หลังผ่านไปหนึ่งชั่วโมง เจียงหร่านยืนอยู่ข้างหน้าหน้าต่างบานใหญ่ ทอดมองวิวทั่วทั้งย่านการเงิน

บ้านเดี่ยวชั้นเดียวที่เธอถูกใจหลังนี้ ตกแต่งด้วยวัสดุอย่างดีทั้งหลัง เทคโนโลยีเต็มรูปแบบ สไตล์หรูหราแบบเรียบง่าย การตกแต่งจัดวางดูดีมาก พื้นที่ใช้สอยสามร้อยกว่าตารางเมตร

แม้ขนาดพื้นที่ไม่ได้ใหญ่ที่สุด แต่ตำแหน่งกลับดีที่สุดในย่านการเงิน

เจียงหร่านคิดถึงตอนที่ไฟในเมืองสว่างยามค่ำคืน ที่นี่คงงดงามมาก

“หลังนี้แหละ ทำเอกสาร ลงชื่อฉันเพียงคนเดียว”

เจียงหร่านพูดกับผู้จัดการฝ่ายขายอสังหาริมทรัพย์อย่างพึงพอใจ

ที่นี่สามารถเข้าพักได้ทันที หมายความว่าเธอสามารถออกจาก “บ้าน” ที่ทั้งอึดอัดและสะอิดสะเอียนได้ทุกเมื่อ

“โอเคครับ”

ผู้จัดการฝ่ายขายดีใจพอสมควร ตอนแรกเขาคิดว่าเจียงหร่านแค่มาดูเล่นๆ เท่านั้น

เจียงหร่านได้รับการดูแลอย่างดีขึ้นมาทันที ผู้จัดการพาเจียงหร่านไปที่โซนนั่งพักของแขกวีไอพีที่ล็อบบี้ ให้คนเอาขนมกับชามาให้ แล้วไปเอาสัญญาซื้อขายอสังหาริมทรัพย์ด้วยตัวเอง

อีกเดี๋ยวเจียงหร่านแค่รูดบัตรกับเซ็นชื่อ ขั้นตอนที่เหลือจะมีเจ้าหน้าที่จัดการให้เธอ

ตอนที่เจียงหร่านรอสัญญา จู่ๆ เสียงเอาแต่ใจของผู้หญิงดังเข้ามาในหู

“เธอจะแย่งบ้านหลังที่ฉันถูกใจเหรอ?”

เจียงหร่านมองไป ด้านหน้าเป็นผู้หญิงวัยรุ่น สวมชุดเซ็ตแบรนด์เนม แต่งหน้างดงาม เดินเข้ามาหาตัวเองด้วยความโมโห

มีบอดี้การ์ดตามหลังเธอมาสองคน แล้วก็ผู้จัดการฝ่ายขายที่เป็นผู้หญิงอีกหนึ่งคน

“เธอคุยกับฉันเหรอ?”

เจียงหร่านประหลาดใจไม่กี่วินาที แล้วเอ่ยเสียงเบา

“ก็ใช่น่ะสิ ฉันถูกใจอาคาร A ก่อน ฉันจะซื้อหลังนั้น!”

หญิงสาวถอดแว่นกันแดดออก ดวงตาดอกท้อที่งดงามและเฉียบคมคู่นั้นจ้องเจียงหร่านด้วยความโมโห ท่าทางดูก้าวร้าว

“เมื่อกี้ผู้จัดการไม่ได้บอกว่าบ้านหลังนี้มีคนจองแล้ว เธอก็ไม่ได้จ่ายมัดจำใช่ไหม ฉันจ่ายเงินก่อนก็ควรเป็นของฉัน”

เจียงหร่านเสียงเย็นชา เธอไม่อยากยุ่งกับคนไร้เหตุผล จึงลุกขึ้นเพื่อเปลี่ยนที่นั่ง

หญิงสาวโมโหจัด ยังพูดไม่ทันจบ ก็ทนไม่ไหวจนกระทืบเท้าไปสองครั้ง

“ไม่เป็นไร ยังไงฉันก็ไม่ได้มาแจ้งเธอ ฉันมีสิทธิพิเศษ เธอไม่ให้ก็ต้องให้!”

เจียงหร่านหันกลับมามอง งุนงงเล็กน้อย “สิทธิพิเศษเหรอ?”

ผู้จัดการฝ่ายขายที่เป็นผู้หญิงข้างๆ เธอเอ่ยเสียงเรียบเช่นกัน “เราต้องตรวจสอบทรัพย์สินของผู้ซื้อก่อน ไม่ได้ยึดตามลำดับก่อนหลัง ให้สิทธิพิเศษตามมูลค่าทรัพย์สินของลูกค้า”

ตอนพูดอีกฝ่ายไม่มองเจียงหร่านเลย ท่าทางดูหมิ่นมาก

“กฎข้อนี้ทำให้รู้สึก......พูดไม่ออกจริงๆ”

เจียงหร่านขมวดคิ้วเล็กน้อย

ขณะนั้นผู้จัดการที่เพิ่งไปเอาสัญญาก็กลับมาด้วยสีหน้ารู้สึกผิด

พอเห็นผู้หญิงที่กอดอกข้างๆ เจียงหร่าน ผู้จัดการพูดกับเจียงหร่านเสียงเบา “ขอโทษครับ คุณผู้หญิงท่านนั้นแซ่เหอ แบรนด์ของเล่นที่โด่งดังที่สุดในประเทศเป็นของตระกูลเธอ”

เจียงหร่านนึกออกแล้ว เหอซื่อทอยส์

หลังจากเธอสืบทอดมรดกก็ถือโอกาสค้นหาข้อมูลของตระกูล เคยเห็นเหอซื่อในตารางอันดับธุรกิจเมืองไห่ อยู่ในอันดับที่ห้า

งั้นคุณเหอที่อยู่ตรงหน้า ก็สามารถอวดดีได้จริงๆ

ผู้จัดการฝ่ายขายที่เป็นผู้หญิงพูดอีก “ฉันรู้ว่าคุณรู้สึกไม่พอใจ แต่ขอโทษจริงๆ ค่ะ กฎก็คือกฎ”

“จริงๆ ก็ไม่ได้ไม่พอใจหรอก แค่รู้สึกว่าไม่ยุติธรรม แต่ยึดตามกฎของพวกเธอ สิทธิพิเศษของฉันก็อยู่เหนือกว่าเธอ ฉันจะซื้อบ้านหลังนี้”

เจียงหร่านถอนหายใจอย่างโล่งอก สั่งผู้จัดการที่อยู่ข้างๆ ตัวเองต่อ “คุณรีบจัดการให้เร็วที่สุด ฉันรีบ”

คำพูดที่มีความหมายแฝงของเจียงหร่าน อันดับทรัพย์สินของเธอสูงกว่าเหอซื่อที่อยู่อันดับห้าของเมืองไห่

“?”

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ คุณเหอกับผู้จัดการหญิงข้างๆ เธอถึงกับอึ้ง

“เธอว่าอะไรนะ เธอมีสิทธิพิเศษเหรอ?”

คุณเหอมองผู้จัดการหญิงทันที คิดว่าตัวเองหูฝาด

ผู้จัดการหญิงตรวจสอบข้อมูลการจองในมือทันที

เป็นไปไม่ได้ ถ้ามีลูกค้ารายใหญ่กว่าคุณเหอมาที่นี่ พวกเขาต้องได้รับแจ้งล่วงหน้าแน่นอน อย่างน้อยก็ต้องให้ผู้จัดการใหญ่ไปต้อนรับ

การแต่งตัวของผู้หญิงคนนี้ธรรมดาทั่วไป อย่างมากก็แค่เศรษฐีใหม่ มูลค่าทรัพย์สินจะเหนือกว่าคุณเหอได้ยังไง?