บทที่ 10

Wanna be yours

ตอนที่ 5.1

พี่ดูแลเอง

วันต่อมา

ผับ G

“จะดีเหรอแก?”

“โธ่แก แค่ออกมาเปิดหูเปิดตาไม่เห็นเป็นไร”

“แต่พี่คลื่น…”

“ไหนแกว่าพี่คลื่นไม่อยู่?”

“แต่ถ้าพี่รู้…”

“โธ่ดาว! ฉันไม่ได้ชวนแกออกมาฆ่าแกงสักหน่อย คนอื่นเขายังได้เที่ยวบ้างแต่แกไม่เคย ก็เป็นเด็กดีมาตลอดแค่ออกมาเข้าสังคมบ้างจะเป็นไรไป”

“…”

“ก็หรืออยากกลับ? ฉันจะวนรถไปส่ง” เจ้าเอยยอมแพ้กับท่าทางหวาดวิตกของคนข้าง ๆ เอยไม่ได้คิดไม่ดี แค่อยากให้คนบางคนได้ออกมาสังสรรค์บ้างก็เท่านั้น จะมีโอกาสไหนเหมาะเท่ากับตอนที่พี่ชายเจ้าตัวไม่อยู่ “เอาไงคะ?”

“ก็ได้ ฉันก็อยากอยู่กับทุกคนนอกเวลาเรียนบ้างเหมือนกันนั่นแหละ” นับดาวยอมรับว่าชีวิตเธอก็ขาดสีสันไปบ้างจริง ๆ

“งั้นก็ลงค่ะ”

“อือ” ร่างเพรียวบางสะพายกระเป๋าก้าวลงจากรถในที่สุดหลังจากละล้าละลังรีรอนานร่วมสิบนาที

เสียงอึกทึกของผู้คนด้านนอกร้านอาหารกึ่งผับตรงหน้า รวมถึงสภาพแวดล้อมของย่านซึ่งเต็มไปด้วยแสงสีเสียงยามราตรีทำเอาคนไม่เคยมาส่ายสายตาสำรวจสภาพความเป็นไปอย่างตื่นตาตื่นใจ นับคลื่นบอกว่าเธอไม่ควรมาที่นี่ แต่พี่กับกลุ่มเพื่อนเขามาเยือนแทบทุกคืนตามคำให้การของเจ้าเอยที่ก็เป็นสายปาร์ตีเหมือนกัน

“นี่บัตรจริงรึเปล่าน้อง?” การ์ดร่างบึกบึนหน้าเข้มในชุดรัดกุมสลับสายตามองระหว่างใบหน้าของนับดาวกับบัตรประจำตัวประชาชน ก่อนจะเรียกการ์ดอีกคนให้มาช่วยดู

“บัตรจริงสิพี่ เพื่อนหนูแค่หน้าเด็ก” เจ้าเอยเป็นฝ่ายให้ข้อมูล แม้ไม่อยากพูด แต่เอยก็ตั้งท่าป้องปากกระซิบอ้างถึงบุคคลที่สามทันที “ยายนี่เป็นน้องสาวพี่คลื่นเพื่อนสนิทของพี่เมฆ”

“คุณเมฆ?”

“ใช่ค่ะ”

“…” / “…” การ์ดทั้งสองยังมีท่าทีไม่มั่นใจ ทว่าเมื่อเจ้าเอยตั้งท่ารบเร้าอีกครั้ง รวมถึงอธิบายว่าเป็นบัตรจริงไม่ใช่ของเก๊ร้อยเปอร์เซ็นต์ ท้ายที่สุดสองสาวจึงผ่านด่านด้านหน้าเข้าไปได้ในที่สุด

“ใครคือพี่เมฆ?” นับดาวหันมองหน้าเพื่อนด้วยความสนใจ เธอไม่ยักรู้จักคนชื่อ เมฆ ด้วยซ้ำไป

“เพื่อนสนิทพี่แกไง” เจ้าเอยตอบอย่างไม่ใส่ใจ “เขาเป็นน้องชายเจ้าของที่นี่”

“อือ” นับดาวไม่ได้สนใจจะถามต่อเช่นกัน เพียงเดินตามเจ้าเอยซึ่งจูงมือนำเข้าไปพื้นที่ด้านในของสถานที่โดยไม่ได้พูดอะไรอีก

แม้จะรู้สึกแปลก ๆ กับสายตาคนแปลกหน้าที่จ้องมองมาในจังหวะเดินผ่าน แต่นับดาวก็ทำใจไว้แล้วว่าอาจจะต้องมี และแม้จะรู้สึกใจตุ้ม ๆ ต่อม ๆ กับประสบการณ์การหนีเที่ยวครั้งแรกในชีวิต ทว่าตัดสินใจแล้วลองแล้ว จะถอยกลับได้อย่างไร

ไม่ใช่แค่นับคลื่นที่เป็นหนุ่มปาร์ตีตัวยง แต่นับทรายพี่สาวเธอก็เที่ยวเป็นประจำตามประสาสาวก๋ากั่น ทั้งบ้านคงมีแค่นับดาวคนเดียวที่ประหนึ่งนกตัวน้อยซึ่งอยู่ในกรงทอง

VIP ZONE

หลายวันที่ผ่านมาฮาร์เปอร์แทบไม่ได้ออกมาท่องราตรีเพราะต้องจัดเตรียมไฟล์ภาพส่งให้ลูกค้าตามหมายกำหนดส่ง คืนวานเขาตั้งใจจะออกมาปลดปล่อยอารมณ์ก็ดันต้องออกตามติดเพื่อนสนิทที่ทำตัวผิดปกติจนไม่ทันได้ทำอะไร

ถึงวันนี้ที่ตั้งใจจะออกมาเมาอีกสักคืน ทว่าเพียงกระดกแอลกอฮอล์แก้วแรกเอาฤกษ์เอาชัย ของเหลวขมฝาดก็พุ่งผ่านเป็นสายกลับออกมาในอาการสำลักอย่างรุนแรง

พรวด!!!

“แค่ก! แค่ก! แค่ก!”

กึก!!!