บทที่ 175 ขัดขวางการซุ่มโจมตี

บทที่ 175 ขัดขวางการซุ่มโจมตีด้านในของสำนักโล่พิทักษ์ ลั่วอู๋ได้รับเอกสารลับฉบับหนึ่ง เอกสารลับนั้นถูกส่งมาจากจากพรรคหวงชา มันถูกส่งมาโดยคงฉินเอกสารนั้นระบุเอาไว้ว่าฟางฉุนฮีได้ขัดขวางรถของเจ้าของร้านคนเก่าเอาไว้ ลั่วอู๋เริ่มลุกลี้ลุกลนเป็นเวลานาน ก่อนที่จะพูดออกมาว่า “ข้าต้องรีบไป” เขาได้แต่ภาวนาขอให้เจ้าของร้านคนเก่าไม่ได้เป็นอะไรอย่างไรก็ตาม เขาเองก็คงจะกล่าวโทษคงฉินไม่ได้ เพราะฟางฉุนฮีไม่ได้แจ้งเรื่องนี้ให้กับเขา แต่เขารู้ได้จากบริบทคำพูดแปลก ๆ ที่ฟางฉุนฮีพูดอะไรบางอย่างออกมาอย่างกับคนรับใช้ เอกสารลับยังระบุเอาไว้ด้วยว่าตระกูลลั่วนั้นได้ส่งกลุ่มผู้ใช้พลังวิญญาณระดับสูงมาลอบโจมตีอย่างลับ ๆ และพวกเขาก็กำลังจะมาถึงเขตหวงชาในอีกไม่กี่วัน ดูเหมือนว่าพวกเขาตั้งใจจะมาทำอะไรบางอย่างที่นี่ลั่วอู๋ขมวดคิ้ว เขาไม่คาดคิดมาก่อนว่าตระกูลลั่วจะกล้าใช้วิธีสกปรกแบบนี้ อีกทั้งยังส่งผู้ใช้พลังวิญญาณระดับสูงตรงมาหาพวกเขาด้วยตนเอง มันคุ้มค่าแล้วงั้นหรือ?เขาคาดไม่ถึงจริง ๆ ฟางฉุนฮีนั้นควรจะเป็นคนผู้ที่มีเหตุผลในการสื่อสาร เพราะเขาเป็นพ่อบ้านระดับแนวหน้าอีกอย่างเหตุการณ์นี้ มันก็ไม่ได้ทำให้ทั้งตระกูลลั่วได้รับความเสียหายแต่อย่างใด แม้แต่ชื่อเสียงก็ไม่ได้เสื่อมเสียมากนัก ไม่มีใครรู้ด้วยซ้ำ “โชคยังดี ที่ได้เรารับความช่วยเหลือจากพรรคหวงชา ทำให้ชื่อเสียงของตระกูลลั่วไม่ได้เสื่อมเสียมากนัก” ลั่วอู๋ถอนหายใจคงถึงเวลาที่เขาต้องไปจากที่นี่แล้ว ในพื้นที่หวงชานั้น รายได้จากการทำธุรกิจโดยรวมไม่ได้ใหญ่โตมากเท่าไหร่ ยิ่งไปกว่านั้นตามข้อตกลงกับคงฉิน ลั่วอู๋ก็ไม่มีแผนที่จะทำให้สำนักโล่พิทักษ์กลายเป็นธุรกิจใหญ่โตเมื่อถึงเวลากลางคืน สายฝนก็ตกลงมาอย่างหนัก มีร่างของผู้ใช้พลังวิญญาณมากกว่าหลายสิบคน ยืนอยู่รายล้อมสำนักโล่พิทักษ์

“กลางคืนอันมืดสนิท สายลมที่พัดแรง ค่ำคืนแห่งการฆ่าฟัน และขอให้พายุแห่งการฆ่าฟันโหมกระหน่ำ” ฟางฉุนฮียืนถือร่มอยู่ใต้หลังคาของหอคอยหวงชา ภายในเมืองแห่งความพินาศ

วิเศษมาก เขามองไปที่สำนักโล่พิทักษ์ที่อยู่ไม่ไกลนัก เขาไม่คาดคิดว่ามันจะราบรื่นขนาดนี้ เขาเพิ่งส่งข้อเสนอนี้ให้กับหัวหน้า ซึ่งทางตระกูลก็ส่งผู้ใช้พลังวิญญาณระดับสูงมาให้โดยไม่ลังเล กำลังรบเป็นเหล่าผู้ใช้พลังวิญญาณระดับสูงกว่า 15 คนเขามีความสุขมาก เขาคาดว่าอีกฝ่ายคงจะไม่สามารถป้องกันการจู่โจมของพวกเขาได้ในที่สุดการล้างบาง มันก็ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว“พ่อบ้านฟาง ท่านคิดจะใช้ความรุนแรงอย่างงั้นเหรอ?” คงฉินหัวเราะอย่างขมขื่นข้าง ๆ เขาฟางฉุนฮีเหลือบมองคงฉิน “ท่านจะไปรู้อะไร? นี่คือสิ่งที่หัวหน้าตระกูลสั่งมา ใครจะไปรู้ว่าลั่วอู๋จะไปทำให้นายหญิงโกรธได้มากขนาดนี้”คงฉินส่ายหัวไปมา“ไม่ต้องกังวลไป ในอนาคต พื้นที่หวงชาทั้งหมดนี้จะยังคงเป็นของพรรคหวงชา พวกเราตระกูลลั่วไม่ได้สนใจที่จะมาทำธุรกิจในสถานที่อันห่างไกลเช่นนี้หรอก” ฟางฉุนฮีกล่าว “ข้าจะกลับตระกูลลั่วไปในวันพรุ่งนี้”ขณะนั้น มีเสียงดังมาจากห้องใต้หลังคา“เจ้ายังไม่เห็นต้องรีบกลับไปไหนเลย” ลั่วอู๋เดินออกมาจากห้องด้วยรอยยิ้มฟางฉุนฮีตกใจและตะโกนออกมา “เจ้า ทำไมเจ้าถึงมาอยู่ที่นี่?”ลั่วอู๋ไม่ตอบ“ท่านคงเข้าไปจับเขาเอาไว้” ฟางฉุนฮีตะโกนออกคำสั่งอย่างรวดเร็วคงฉินรีบลุกขึ้นไปยืนด้านข้างลั่วอู๋ “ข้าเกรงว่าคงทำไม่ได้ เพราะเจ้าของร้านลั่วเป็นพันธมิตรของพรรคหวงชาของพวกเรา”ฟางฉุนฮี เบิกตากว้างด้วยความตกใจและสับสนเกิดอะไรขึ้นลั่วอู๋หัวเราะเยาะ “เจ้ามันช่างโง่เขลาจริง ๆ แม้ว่าข้าจะเป็นคู่แข่งทางธุรกิจกับพรรคหวงชา แต่ข้าก็ไม่เคยเป็นฝ่ายเริ่มความขัดแย้งกับพวกเขาเลยสักครั้ง”“ถ้าอย่างนั้นในสำนักโล่พิทักษ์ … ” ฟางฉุนฮีตกใจอย่างมากลั่วอู๋กล่าวว่า “อาคารนี้มันก็ว่างเปล่ามาเป็นเวลานานแล้ว ที่นี่มีกองกำลังของพรรคหวงชาอยู่รายล้อมเป็นจำนวนมาก เพราะตอนนี้เราจำเป็นต้องมีรับมือคนที่ถูกส่งมากจากตระกูลลั่วก่อนน่ะ”ฟางฉุนฮีเสียสติไปชั่วขณะ

แม้ว่ากองกำลังที่ส่งมาจากตระกูลลั่วจะแข็งแกร่งมากแค่ไหน แต่ความแข็งแกร่งของพรรคหวงชานั้นก็ไม่ได้อ่อนแอเช่นกัน พวกเขาสามารถต่อกรกํบคนจำนวนมากด้วยจำนวนคนที่น้อยกว่าได้โดยการซุ่มโจมตี

งั้นเหรอไม่น่าแปลกใจเลย ที่สินค้าถูกส่งไปยังสำนักโล่พิทักษ์ ส่วนทางเรากลับหายไปดื้อ ๆเดิมที คงฉินนั้นเป็นพันธมิตรกับลั่วอู๋มาตั้งแต่แรกแล้วสินะนี่มันไร้สาระสิ้นดีฟางฉุนฮีได้ตรอมใจจนเสียชีวิตลงในที่สุด

นอกจากนี้คงฉินก็คงจะไม่ปล่อยให้ใครก็ตามที่รู้เรื่องภายในออกไปสู่ภายนอกได้ เพราะเมื่อข่าวรั่วไหลออกไปแล้ว พรรคหวงชานั้นอาจจะต้องเผชิญกับหายนะก็เป็นได้